Цягам трох дзён датэрміновага галасаваньня на мінулых парлямэнцкіх выбарах каля 30 тысячаў эстонцаў аддалі свае галасы праз інтэрнэт. Для ўдзелу ў такім відзе галасаваньня эстонскім выбаршчыкам патрэбна было мець пасьведчаньне асобы новай формы, якое дзейнічае з 2002 года і мае адмысловы мікрачып, і электроннае прыстасаваньне, падключанае да кампутэра, здольнае чытаць зь яго інфармацыю. Кожны выбаршчык мог зайсьці на сайт сыстэмы галасаваньня і пацьвердзіць сваю асобу паролем. Пасьля гэтага голас перадаваўся праз шыфраваны канал і замацоўваўся электронным подпісам выбаршчыка.
Паводле кіраўніка ЦВК Эстоніі Эп Маатэн, 30 тысяч галасоў, атрыманых праз інтэрнэт, – някепскі старт. Яна мяркуе, што інтэрнэт-галасаваньне дазваляе грамадзянам эканоміць час і прымаць больш самастойнае рашэньне, не патрапляючы пад уплыў родных ці сяброў. Хаця скептыкі выказваюць засьцярогі наконт магчымасьці маніпуляцыяў зь інтэрнэт-галасамі, у тым ліку хакерскія атакі, збоі ў працы сыстэмы. Непакоіць іх і тое, што чалавек можа некалькі разоў памяняць сваё рашэньне – электронная сыстэма залічыць толькі апошняе волевыяўленьне.
Экспэрты амэрыканскага інтэрнэт-выданьня “Wired news” перакананыя, што хатнія кампутары мала прыдатныя для галасаваньня, бо сапраўды могуць стаць здабычай хакераў. У свой час амэрыканскія ўлады хацелі арганізаваць інтэрнэт-галасаваньне для прадстаўнікоў сваіх вайсковых місіяў, раскіданых па сьвеце, але адмовіліся, даведаўшыся пра небясьпеку хакерскіх нападаў.
Аднак кіраўніцтва ЦВК Эстоніі перакананае, што сыстэма інтэрнэт-галасаваньня апрабаваная і надзейная, не горшая за банкаўскія інтэрнэт-разьлікі, якія даўно выкарыстоўваюцца па ўсім сьвеце.
Прэзыдэнт Эстоніі Тоомас Хэндрык Ільвэс галасаваў звычайным спосабам, але ён прызнаў каштоўнасьць інтэрнэт галасаваньня, якое, на ягоную думку, засьведчыла, што ягоная краіна “зьяўляецца перадавой у справе выбарчых тэхналёгіяў” і што грамадзяне давяраюць існуючай сыстэме галасаваньня.
Затое пра інтэрнэт прагаласаваў прэм’ер-міністар краіны Андрус Ансіп. Рэфармісцкая партыя, якую ён узначальвае, выйграла выбары, набраўшы каля 28 адсоткаў галасоў. Прэзыдэнт Эстоніі павіншаваў Андруса Ансіпа і абяцаў, што менавіта яму прапануе зноў сфармаваць урад”.
Паводле кіраўніка ЦВК Эстоніі Эп Маатэн, 30 тысяч галасоў, атрыманых праз інтэрнэт, – някепскі старт. Яна мяркуе, што інтэрнэт-галасаваньне дазваляе грамадзянам эканоміць час і прымаць больш самастойнае рашэньне, не патрапляючы пад уплыў родных ці сяброў. Хаця скептыкі выказваюць засьцярогі наконт магчымасьці маніпуляцыяў зь інтэрнэт-галасамі, у тым ліку хакерскія атакі, збоі ў працы сыстэмы. Непакоіць іх і тое, што чалавек можа некалькі разоў памяняць сваё рашэньне – электронная сыстэма залічыць толькі апошняе волевыяўленьне.
Экспэрты амэрыканскага інтэрнэт-выданьня “Wired news” перакананыя, што хатнія кампутары мала прыдатныя для галасаваньня, бо сапраўды могуць стаць здабычай хакераў. У свой час амэрыканскія ўлады хацелі арганізаваць інтэрнэт-галасаваньне для прадстаўнікоў сваіх вайсковых місіяў, раскіданых па сьвеце, але адмовіліся, даведаўшыся пра небясьпеку хакерскіх нападаў.
Аднак кіраўніцтва ЦВК Эстоніі перакананае, што сыстэма інтэрнэт-галасаваньня апрабаваная і надзейная, не горшая за банкаўскія інтэрнэт-разьлікі, якія даўно выкарыстоўваюцца па ўсім сьвеце.
Прэзыдэнт Эстоніі Тоомас Хэндрык Ільвэс галасаваў звычайным спосабам, але ён прызнаў каштоўнасьць інтэрнэт галасаваньня, якое, на ягоную думку, засьведчыла, што ягоная краіна “зьяўляецца перадавой у справе выбарчых тэхналёгіяў” і што грамадзяне давяраюць існуючай сыстэме галасаваньня.
Затое пра інтэрнэт прагаласаваў прэм’ер-міністар краіны Андрус Ансіп. Рэфармісцкая партыя, якую ён узначальвае, выйграла выбары, набраўшы каля 28 адсоткаў галасоў. Прэзыдэнт Эстоніі павіншаваў Андруса Ансіпа і абяцаў, што менавіта яму прапануе зноў сфармаваць урад”.