Асудзілі фэрмэра з-пад Валожына
У Менскім абласным судзе вынесьлі прысуд 33‑гадоваму Дзьмітрыю Сіліну з-пад Валожына. Яго абвінавацілі ў «садзейнічаньні экстрэмісцкай дзейнасьці» (ч. 1 і 2 арт. 361‑4 Крымінальнага кодэксу) і прысудзілі, імаверна, «хатнюю хімію». Дзьмітры Сілін — выканаўчы дырэктар сямейнай гаспадаркі «Сілін». Яе заснаваў у Рачанятах Валожынскага раёну ў канцы 1990‑х Мікалай Сілін, бацька Дзьмітрыя, паведаміла «Наша Ніва».
Facebook-старонку Статкевіча прызналі «экстрэмісцкай»
Адпаведнае рашэньне было прынятае судом Ленінскага раёну Горадні 23 красавіка.
Таксама «экстрэмісцкі сьпіс» папоўнілі старонкі ў Facebook «Виталий Тарасов», «ByMapка», «Юрый Губарэвіч», «Беларусы ў Нямеччыне/ Belarusians in Deutschland», старонкі ў Instagram pahoniaart, miliuk29, malyavko.vladimir, Belarus Passport Center, старонкі ў TikTok «Все против Путина», «Землянин», паведамляе «Вясна».
Настаўніцу з-пад Менску асудзілі за «садзейнічаньне экстрэмізму»
Алене Аршанскай зь Менскага раёну Менскі абласны суд вынес вырак паводле частак 1 і 2 артыкулу 361‑4 КК («садзейнічаньне экстрэмісцкай дзейнасьці»).
Алене 49 гадоў, яна мае найвышэйшую кваліфікацыйную катэгорыю, раней працавала настаўніцай-дэфэктолягам у спэцыяльнай групе інтэграванага навучаньня ясьляў-садка № 1 у Ашмянах. Пазьней пераехала жыць у вёску Старына Калодзішчанскага сельсавету побач зь Менскам.
Дакладная дата затрыманьня невядомая, але з другой паловы 2025 году Алена Аршанская нічога не пісала ў сацыяльных сетках, паведамляе «Наша Ніва». Імаверна, ёй прысудзілі «хімію» з накіраваньнем ці калёнію.
Завочна судзяць Аляксандра Зубрыка
28-гадоваму Аляксандру Зубрыку інкрымінаваныя ч. 1 арт. 130 («распальваньне варожасьці»), ч. 2 арт. 342 («актыўны ўдзел у дзеяньнях, што груба парушаюць грамадзкі парадак»), ч. 1 арт. 368 («абраза Лукашэнкі»), арт. 369 («абраза прадстаўніка ўлады») і арт. 370 КК («зьдзек зь дзяржаўных сымбаляў»).
Судовы працэс пачынаецца 27 красавіка ў Горадзенскім абласным судзе, піша «Вясна».
Як рэжым Лукашэнкі выкарыстоўвае ярлык «экстрэмізму», каб душыць свабоду слова і змагацца з палітычнымі апанэнтамі
Пасьля сфальшаваных прэзыдэнцкіх выбараў 2020 году і сілавога здушэньня агульнанацыянальных пратэстаў аўтарытарны рэжым Аляксандра Лукашэнкі пачаў сыстэматычна выкарыстоўваць антыэкстрэмісцкае заканадаўства для барацьбы з іншадумствам, ліквідацыі незалежных мэдыя і перасьледу палітычных апанэнтаў.
Улады заблякавалі сайты незалежных мэдыя і спынілі публікацыю непадкантрольных друкаваных выданьняў, пазбавілі акрэдытацыі журналістаў іншаземных мэдыя і разграмілі офісы самых уплывовых СМІ. Сотні беларускіх рэпартэраў прайшлі праз арышты, дзясяткі застаюцца ў турмах. Усе незалежныя мэдыя, якія асьвятляюць грамадзка-палітычны парадак дня ў Беларусі, цяпер працуюць выключна з-за мяжы.
Ад 2021 году ўлады пачалі масава абвяшчаць вэб-сайты і асобныя ўліковыя запісы ў сацыяльных сетках незалежных мэдыя, палітычных і грамадзкіх арганізацый, ініцыятыў і проста блогераў «экстрэмісцкімі матэрыяламі», а іх аўтараў «экстрэмісцкімі фармаваньнямі» — часта без судовага разгляду.
Рэспубліканскі сьпіс экстрэмісцкіх матэрыялаў вядзе Міністэрства інфармацыі Беларусі. На дадзены момант у сьпісе на 1469 старонках пералічаны тысячы «экстрэмісцкіх матэрыялаў», за выкарыстаньне якіх прадугледжаная адказнасьць. У сьпісе — сайты, тэлеграм-каналы, акаўнты, старонкі ў сацыяльных сетках, відэаролікі і артыкулы ў інтэрнэце, маркі, значкі, CD-дыскі, а таксама кнігі, у тым ліку мастацкія.
На канец 2024 году больш за 6500 онлайн-рэсурсаў былі забароненыя такім чынам. За любое ангажаваньне з уключанымі ў экстрэмісцкі сьпіс рэсурсамі — ці гэта «падабайка», ці камэнтар, ці падпіска на канал — у Беларусі пагражае крымінальная адказнасьць. Удзел у «экстрэмісцкім фармаваньні» можа карацца турэмным зьняволеньнем да 10 гадоў.
Ужо тысячы беларусаў прайшлі праз штрафы, арышты і турэмнае зьняволеньне за «экстрэмізм».
Паводле ацэнкі Ўпраўленьня Вярхоўнага камісара ААН у правах чалавека, улады Беларусі «выкарыстоўваюць ярлык „экстрэмізм“ для падаўленьня іншадумства, адвольна клясыфікуючы дзеяньні, апісаныя як распаўсюд ілжывай інфармацыі, абразу службовых асобаў, дыскрэдытацыю інстытутаў, арганізацыю масавых беспарадкаў, заклікі да санкцый і распальваньне сацыяльнай варожасьці, як „экстрэмісцкія“, якія падлягаюць крымінальнаму перасьледу».