Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Сястра Рамана Бандарэнкі — пра сяброў з часткі 3214, карціны і сям’ю. ВІДЭА


Партрэт Рамана Бандарэнкі на "Плошчы пераменаў".

Спартовец, пасьпяховы бізнэсовец, мастак, сябра, сын, брат. Пра тое, якім чалавекам быў Раман Бандарэнка, што любіў, чым цікавіўся, пра што марыў, расказала Свабодзе стрыечная сястра Вольга Кучарэнка.

Глядзіце размову на відэа.

З аповеду Вольгі мы сабралі 8 фактаў пра загінулага Рамана Бандарэнку.

Мянчук, з інтэлігентнай сям’і выдатнікаў

Раман Бандарэнка нарадзіўся 1 жніўня 1989 году ў Менску. Маці з бацькам разьвяліся. Бацька цяпер жыве ў іншай краіне, займаецца бізнэсам. Праца маці зьвязаная з турызмам. Паводле Вольгі Кучарэнкі, і маці, і бацька Рамана, і ўсе сямейнікі — вельмі інтэлігентныя, актыўныя людзі, усе маюць вышэйшую адукацыю, залатыя мэдалі і чырвоныя дыплёмы.

Быў вельмі малы ў дзяцінстве

Як згадвае Вольга, Раман у дзяцінстве быў вельмі малы, невысокага росту. Родныя называлі ўвесь час «малышом». У гульні «Дочкі-мацеры» заўсёды быў дзіцем. Паводле Вольгі, быў сапраўдным любімчыкам у сямʼі. «Нарадзіўся неданошаным, адна частка лёгкага не адкрылася, за яго моцна хваляваліся, але выкараскаўся», згадвала Вольга.

Фанат маляваньня

Раман маляваў зь дзяцінства ўвесь час. Пачынаў з чарапашак-ніндзя, машынак і папулярных герояў. Пазьней маляваў знаёмым іх партрэты ў падарунак на дзень народзінаў. Скончыў архітэктурна-будаўнічы каледж і Акадэмію мастацтваў. Паводле сястры, быў фанатам маляваньня.

Шмат займаўся спортам

У дзяцінстве захапляўся брэйкдансам. На сямейных сьвятах рабіў прадстаўленьні па брэйкдансу. Езьдзіў на спартовым ровары. У войску яго накіравалі ў спэцназ, бо меў добрую фізычную падрыхтоўку. «Трэба мець моцнае здароўе і быць псыхічна ўстойлівым, каб туды ўзялі», адзначае стрыечная сястра.

Мужчыны ў сямʼі служылі ў спэцназе

У сямʼі Рамана ўсе мужчыны служылі, і практычна ўсе — у спэцназе. Да службы ў войску, паводле сястры, ставіўся як да нормы, «адкасіць» не спрабаваў. Калі прыехаў да яе з войска, Вольга ледзь пазнала: «Іншы чалавек, накачаны, вялікі, быў худы, а стаў такі, як шафа, твар Ромы, а астатняе — не яго». Вольга ня думае, што тыя, хто зьбіваў брата, маглі ведаць пра тое, што ён служыў у спэцназе. Яна лічыць, што на яго выпадкова натрапілі, калі шукалі, з кім правакацыю зрабіць.

«Ня проста так аказаўся на «плошчы Пераменаў»

Паводле Вольгі, Раман на мірныя мітынгі пратэсту не хадзіў. Казаў сястры, што туды хадзіць небясьпечна, і ён ведае, што можа здарыцца, калі «павяжуць». На пытаньне, ці быў у яго бел-чырвона-белы сьцяг, Вольга адказвае: «Ня ведаю, але ў нас у краіне ва ўсіх ёсьць, і ён ня проста так аказаўся на „плошчы Пераменаў“. Я разумела, што ён абураны тым, што адбываецца ў краіне».

Рабіў карʼеру, але марыў аб працы, зьвязанай з мастацтвам

Пасьля войска Раман пайшоў працаваць у сетку крамаў «Востраў чысьціні». Добра рос па карʼернай лесьвіцы, стаў дырэктарам крамы, сам адкрыў некалькі крамаў. «Але душа яго патрабавала працаваць у мастацкай сфэры. Калі хадзіў на „плошчу Пераменаў“, вучыў там дзяцей маляваць. Гэта было для душы», — згадвае Вольга.

Дзяцей завесьці не пасьпелі

Быў жанаты, але дзяцей яшчэ не пасьпелі завесьці. Раз на год Раман сустракаўся зь сябрамі, зь якімі служыў у вайсковай частцы 3214. Былі ў яго сябры ў Расеі. «Ён быў вельмі глыбокі чалавек, вывучаў гісторыю сямʼі. Быў вельмі аптымістычны і неагрэсіўны», — кажа стрыечная сястра.

Камэнтаваць тут можна праз Facebook. Нам таксама можна напісаць на адрас radiosvaboda@gmail.com

XS
SM
MD
LG