Лінкі ўнівэрсальнага доступу

«Самае складанае — арганізаваць час». Як школьнікі Бэрліну навучаюцца дыстанцыйна і абмяркоўваюць каранавірус з настаўнікамі


​Зыгрун Дорынг

Зыгрун Дорынг працуе ў нямецкім фондзе «Памяць, адказнасьць і будучыня». У межах супольных праектаў ня раз прыяжджала ў Беларусь. Сям’я Зыгрун жыве ў раёне Кёпэнік на паўднёвым усходзе Бэрліну. Яе малодшы сын, 14-гадовы Бела, вучыцца ў 8 клясе гімназіі.

Каранавірус у Беларусі і ў сьвеце. Як разьвіваюцца падзеі >>

«Адукацыя ў Нямеччыне — справа дэцэнтралізаваная. Кожная фэдэральная зямля вырашае адукацыйныя пытаньні па-свойму — пачынаючы ад падручнікаў і грошай на абеды і сканчаючы навучальным працэсам, — тлумачыць Зыгрун. — У Бэрліне паралельна дзейнічаюць дзьве сыстэмы. Пасьля малодшай школы — 1-6 клясы, дзіця можа паступіць альбо ў гімназію і атрымаць „абітур“ (атэстат) праз шэсьць гадоў, альбо вучыцца ў Sekundarschule да 13 клясы. Праграмы вельмі падобныя. Розьніца ў тым, што ў школе меншая нагрузка і больш павольны навучальны працэс».

«Спачатку было вельмі няпроста»

Гімназія Белы побач з домам — на ровары 7-8 хвілін. З 17 сакавіка ён вучыцца дыстанцыйна. У ягонай клясе 32 вучні. Усяго ў гімназіі больш за 500 дзяцей.

«За некалькі дзён клясная кіраўніца Белы папярэдзіла пра пераход на дыстанцыйнае навучаньне, — кажа Зыгрун. — Спачатку заданьні дасылалі праз электронную пошту, кожны выкладчык пазначаў тэрмін, да якога трэба выканаць працу. Пасьля настаўніца зрабіла кожнаму вучню акаўнт на плятформе Lernraum Berlin — „навучальная прастора Бэрлін“. У першы час, калі на плятформе быў аншляг, усё працавала вельмі марудна. Звычайна пляцоўкай карысталіся вучні 11, 12, 13 клясаў. Аднак у сувязі з каранавірусам на ёй зарэгістравалі і маладзейшыя клясы».

У раёне Кёпэнік на паўднёвым усходзе Бэрліну, ілюстрацыйнае фота
У раёне Кёпэнік на паўднёвым усходзе Бэрліну, ілюстрацыйнае фота

Па большасьці прадметаў вучэбны працэс выглядае так: вучань спампоўвае заданьні, выконвае іх і да пазначанага тэрміну вяртае настаўніку. Часам дзецям прызначаюць дадатковыя онлайн-актыўнасьці па-за плятформай.

«Настаўніца францускай мовы зрабіла падборку фільмаў па граматыцы, і заданьні трэба было выконваць па праглядзе. Настаўнік гісторыі таксама раіць фільмы, прысьвечаныя знакамітым людзям альбо пэўным падзеям», — камэнтуе Зыгрун.

Па яе словах, шмат залежыць ад асобы выкладчыка. Хтосьці вядзе онлайн-відэазаняткі з усёй клясай, а хтосьці дасылае папяровыя заданьні ў паштовую скрынку.

Паводле звыклага раскладу, у Белы 6–7 заняткаў. Вучоба пачыналася а 8 раніцы і сканчалася а 2-й ці 3-й гадзіне па паўдні. Цяпер у Белы ненармаваны графік.

Ілюстрацыйнае фота. Плян хатняга навучаньня аднаго з бэрлінскіх школьнікаў, фота Reuters
Ілюстрацыйнае фота. Плян хатняга навучаньня аднаго з бэрлінскіх школьнікаў, фота Reuters

«Спачатку было вельмі няпроста. Сын прасіў сядзець побач зь ім і ўвесь час пакідаў убаку сваё асноўнае заданьне, — узгадвае суразмоўца. — Усё расьцягвалася ў часе. На заданьні, якія можна было выканаць за 10 хвілін, трацілася гадзіна. А я не такая строгая, як настаўніца. Цяпер Бела ўжо прызвычаіўся, зрабілася прасьцей. Часам падыходзіць да мяне ці мужа, каб мы нешта патлумачылі. Альбо сказалі, што думаем наконт ягонага адказу і ці дастаткова ён напісаў».

Большасьць прадметаў на дыстанцыйным навучаньні засталіся тыя самыя, што і ў агульнай праграме. Дадаткова Бела вывучае ангельскую і францускую мовы. Зьмяніўся фармат.

«Дзеці даволі часта некуды выходзілі на тэматычных занятках, — кажа Зыгрун. — Да прыкладу, у Белы цудоўны выкладчык па рэлігіязнаўстве — гэта неабавязковы прадмет, на яго запісваюцца па жаданьні. Ён водзіць дзяцей у розныя культавыя ўстановы і знаёміць з асаблівасьцямі рэлігій сьвету. Цяпер дзецям гэтага не хапае».

У раёне Кёпэнік на паўднёвым усходзе Бэрліну, ілюстрацыйнае фота
У раёне Кёпэнік на паўднёвым усходзе Бэрліну, ілюстрацыйнае фота

«Самае складанае — арганізаваць свой час»

Па словах Зыгрун, гурткі і дадатковыя заняткі ў Бэрліне па-ранейшаму не працуюць. Дзеці большую частку дня праводзяць дома.

«Бела любіць быць дома. Каб выцягнуць яго на вуліцу, трэба доўга ўгаворваць. Выяжджае на ровары з бацькам і старэйшым братам, які, дарэчы, сам пашыў нам усім маскі».

Бела ўжо можа заставацца дома адзін. Муж Зыгрун працуе дыстанцыйна з дому, яна выходзіць на працу пры патрэбе. За гэты час была ў адпачынку і брала дадатковыя выходныя. Цяжэй бацькам дзяцей малодшых клясаў, кажа Зыгрун.

Ілюстрацыйнае фота. Нямецкі школьнік робіць хатняе заданьне ў межах пляну дыстанцыйнага навучаньня, фота Reuters
Ілюстрацыйнае фота. Нямецкі школьнік робіць хатняе заданьне ў межах пляну дыстанцыйнага навучаньня, фота Reuters

«На працы можна пісаць заяву аб пазачарговым адпачынку, калі трэба застацца дома і клапаціцца пра дзяцей. У садках дзейнічаюць толькі экстраныя групы па доглядзе за дзецьмі, чые бацькі працуюць у жыцьцёва важных і неабходных цяпер галінах — перадусім мэдыцыне, транспартнай сфэры і сфэры паслуг».

Для дзяцей самае складанае — арганізаваць свой час, упэўненая Зыгрун.

«Яны вымушаныя самастойна займацца. Бела ўсё адкладае на апошні момант і не пасьпявае. Ня можа арганізаваць свой час. Я размаўляла з бацькам аднаго з аднаклясьнікаў Белы. У іх сям’і практыкуюць заняткі па блёках: блёк матэматыкі, нямецкай мовы. Дзень такім чынам структуруецца».

Збольшага Зыгрун задаволеная, як наладжаны навучальны працэс.

«Мне здаецца, выкладчыкі стараюцца зрабіць лепшае ў гэтай сытуацыі».

«Мне падабаецца, што зь дзецьмі ў школе абмяркоўваюць каранавірус»

Зыгрун расказала, што ў Белы ёсьць асобны прадмет — этыка. На ім зь дзецьмі абмяркоўваецца ў тым ліку сытуацыя з каранавірусам.

«Выкладчык у заданьнях просіць, каб вучань сьцісла апісаў, як сябе паводзяць яго бабуля і дзядуля падчас каранавірусу і ці застаецца ён зь імі ў кантакце, наколькі ён баіцца, што яны могуць інфікавацца і цяжка захварэць, — кажа Зыгрун. — Дзецям даюць спасылкі на артыкулы па тэме ў часопісе Der Spiegel, зь якімі трэба азнаёміцца і зрабіць высновы. Альбо напісаць адказ на выступ, да прыкладу, віцэ-губэрнатара Тэхасу Дана Патрыка, які прапанаваў ахвяраваць пажылымі людзьмі на карысьць росквіту ЗША».

Ілюстрацыйнае фота. Закрытая на карантын нямецкая школа, фота Reuters
Ілюстрацыйнае фота. Закрытая на карантын нямецкая школа, фота Reuters

Сярод заданьняў — падрыхтаваць падрабязны сьпіс аргумэнтаў за і супраць на тэму «Ці варта ахвяраваць бабулямі і дзядулямі, каб уратаваць грамадзтва?» Аргумэнты можна знайсьці ў артыкуле, прыдумаць самому альбо знайсьці ў дыскусіях у інтэрнэце альбо паразмаўляць з бацькамі.

«Аргумэнты просяць ня проста пералічыць, але і патлумачыць, чаму яны вучня пераканалі ці не пераканалі, — працягвае Зыгрун. — Альбо паразважаць над тэзісамі, кшталту — «дзяржава ня мае права ставіць у небясьпеку жыцьцё асобных людзей на карысьць большасьці. Усё грамадзтва павінна абараняць старых і слабых, нават калі з гэтай прычыны шмат людзей губляе працу і зарабляе нашмат менш грошай». Альбо — «Калі дзеля абароны асобных людзей ставіцца ў небясьпеку грамадзтва, гэта несправядліва. Мы не павінны дзеля абароны пажылых людзей аддаць на бязьдзейнасьць усё грамадзтва».

«У заданьнях па этыцы я бачыла такія пытаньні: калі хварэюць малады і стары чалавек і няма магчымасьці лячыць усіх — як ты лічыш, ці дапушчальна з маральнага пункту гледжаньня не лячыць старога, а займацца маладым? — прыводзіць чарговы прыклад Зыгрун. — Мне падабаецца, што зь дзецьмі гэта абмяркоўваюць, заклікаюць выказваць свае думкі і сачыць за тым, што адбываецца ў грамадзтве».

Ілюстрацыйнае фота. Клясу ў адной зь нямецкіх школаў рыхтуюць для выпускных іспытаў, парты расстаўляюць на бясьпечную адлегласьць. Фота Reuters
Ілюстрацыйнае фота. Клясу ў адной зь нямецкіх школаў рыхтуюць для выпускных іспытаў, парты расстаўляюць на бясьпечную адлегласьць. Фота Reuters

У Бэрліне ў Белы жывуць бабулі і дзядуля.

«Ён вельмі іх любіць. Ня бачыўся зь імі ўжо некалькі тыдняў. Вельмі пакутуе ад гэтага. Калі я сказала, што бачылася са сваёй мамай у нядзелю, ён вельмі засмуціўся і сказаў, што гэта несправядліва. Але ён размаўляе зь імі праз тэлефон», — кажа суразмоўца.

«Старэйшыя клясы пачалі вяртацца ў школу»

Зыгрун кажа, што зь мінулага тыдня вучні пачалі вяртацца ў школы. Першымі вярнуліся абітурыенты — 12-клясьнікі ў гімназіях і 13-клясьнікі ў Sekundarschule, якія рыхтуюцца да экзамэнаў. З гэтага тыдня ў Sekundarschule запрасілі і дзявятыя клясы, але па строгім рэглямэнце.

«У памяшканьне яны ідуць паасобку, настаўнік назірае, каб кожны як мае быць апрацоўваў рукі і адразу ішоў у клясу. Маскі на занятках можна надзяваць па жаданьні, — кажа Зыгрун. — Клясу дзеляць на тры групы, і кожная займаецца ў асобным памяшканьні. З гэтым пакуль праблемаў няма, бо астатнія клясы вучацца дома. Альбо запрашаюць на вучобу празь дзень — па палове клясы».

Па словах Зыгрун, бэрлінская сэнатарка па справах адукацыі прапанавала запрасіць у школы тых зь сямі- і васьміклясьнікаў, хто мае цяжкасьці з вучобай, альбо тэхнічныя праблемы, альбо каму абставіны перашкаджаюць вучыцца дома.

Ілюстрацыйнае фота. Вучні старэйшых клясаў у Нямеччыне пачалі рыхтавацца да выпускных іспытаў, 20 красавіка 2020 году
Ілюстрацыйнае фота. Вучні старэйшых клясаў у Нямеччыне пачалі рыхтавацца да выпускных іспытаў, 20 красавіка 2020 году

«Бацькі адрэагавалі досыць крытычна, і я зь імі згодная, што такая сытуацыя можа прывесьці да стыгматызацыі сярод вучняў, — дадае Зыгрун. — Таму пакуль меншыя дзеці займаюцца па-ранейшаму дома. Аднак да канца навучальнага году ўсе клясы плянуюць вярнуць у школу».

Летнія канікулы ў Бэрліне пачынаюцца 25 чэрвеня.

Зыгрун адзначыла, што на вуліцах Бэрліна людзей стала трошкі болей. Аднак па-ранейшаму дзейнічаюць абмежаваньні: можна гуляць толькі з тымі, хто жыве з табой у адной кватэры. У іншым выпадку — толькі па двое і на адлегласьці як мінімум 1,5 мэтра. Таксама цяпер абавязкова трэба надзяваць маску, калі заходзіш у грамадзкі транспарт ці краму.

Што трэба ведаць пра новы каранавірус, які выклікае COVID-19

  • УЖЫВУЮ Каранавірус у Беларусі і ў сьвеце. Як разьвіваюцца падзеі
  • Невядомы раней вірус выявілі ў кітайскім горадзе Ўхань у сьнежні 2019 году.
  • Афіцыйнай назвай хваробы ад новага каранавірусу з Кітаю стала COVID-19 (coronavirus disease).
  • Сусьветная арганізацыя здароўя рэкамэндуе трымацца далей ад людзей, якія чхаюць і кашляюць, добра мыць рукі, ня есьці дрэнна апрацаванае (недасмажанае або недаваранае) мяса, абмежаваць сацыяльныя кантакты.
  • Сусьветная арганізацыя здароўя абвясьціла распаўсюд каранавіруснай інфэкцыі COVID-19 у сьвеце пандэміяй.

  • Праявы каранавірусу падобныя да іншых вострых вірусных захворваньняў. Ён суправаджаецца павышанай тэмпэратурай, ліхаманкай і цяжкасьцямі дыханьня, у хворага могуць зьяўляцца кашаль, млявасьць, пагаршэньне агульнага стану; можа выклікаць бранхіт і пнэўманію.
  • Проста чханьне — не сымптом каранавірусу.
  • Каранавірусы — сямейства з больш як 30 вірусаў, якія былі ўпершыню выдзеленыя ў 1965 годзе. Паражаюць людзей, свойскіх жывёлаў, сьвіней, буйную рагатую жывёлу, птушак і здольныя правакаваць пашкоджаньне дыхальнай сыстэмы, страўнікава-кішачнага тракту, нэрвовай сыстэмы. Вядома, што інфэкцыя перадаецца ад чалавека да чалавека. Сярод сымптомаў — гарачка, кашаль і цяжкае дыханьне. Паколькі гэтыя сымптомы падобныя да многіх іншых рэсьпіратарных захворваньняў, неабходны дадатковы скрынінг. ​


Найважнейшыя пытаньні і адказы пра каранавірус

Як зьмяняецца колькасьць хворых у Беларусі і суседніх краінах. Толькі графікі

Беларускія мэдыкі, якія загінулі падчас пандэміі COVID-19. СЬПІС ПАМЯЦІ

Камэнтаваць тут можна праз Facebook. Нам таксама можна напісаць на адрас radiosvaboda@gmail.com

XS
SM
MD
LG