Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Пераемнік Шушкевіча: «Я трачу на партыю грошы са сваёй кішэні»


Сяргей Чэ́рачэнь

Чарговы госьць «Інтэрвію тыдня» — Сяргей Чэ́рачэнь, новы лідэр партыі Беларуская сацыял-дэмакратычная Грамада (БСДГ). Ён тлумачыць, як апынуўся сярод праўладных камуністаў і чаму адтуль сышоў, адказвае на пытаньне, «як ён купіў партыю» і чым спадабаўся Станіславу Шушкевічу, і заяўляе, што БСДГ адназначна застанецца апазыцыйнай.

Камуністы мне сказалі: «Ня лезь куды ня трэба»

— Нядаўна АГП на зьезьдзе абрала старшынём Васіля Палякова, але празь некалькі тыдняў ён адмовіўся ад старшынства, бо, як ён напісаў, не ўяўляў маштабу праблемаў. Вось у вас прайшлі першыя тыдні на пасадзе старшыні. Вы сустрэліся зь нечым такім, чаго не чакалі, вас уразіў «маштаб праблемаў»?

— Апошнія паўгода я займаў дастаткова актыўную пазыцыю ў партыі. Праекты, якія яшчэ будуць агучаныя, ужо ляжалі на маіх плячах — і я прыблізна ўяўляў сабе карціну, усю складанасьць сытуацыі, што трэба будзе рабіць і што ня зроблена. Так што я прыблізна разумеў, з чым сутыкнуся, і для мяне гэта ня стала нечаканасьцю.

— Паколькі вы адносна новы чалавек у палітыцы, то ня будзе лішнім папрасіць вас коратка распавесьці сваю палітычную біяграфію.

— У студэнцкія гады ў мяне была свая пазыцыя. Была істотная праблема для іншагародніх студэнтаў, якім даводзілася зь цяжкасьцямі шукаць жыльлё. І тады ў мяне ўзьнікла ідэя па стварэньні моладзевай арганізацыі, мы яе назвалі «Разьвіцьцё». Правялі сход, хацелі зарэгістравацца ў Мін’юсьце, — але так нічога і ня выйшла.

І я зразумеў, што на той момант рана займацца грамадзкімі пытаньнямі, бо няма досьведу, добрых сувязяў, якія могуць дапамагчы. Прайшло 10–12 гадоў, і я паспрабаваў нанава заняцца грамадзкай дзейнасьцю.

— І пайшлі ў праўладную Камуністычную партыю Беларусі.

— Так. Я прааналізаваў усе зарэгістраваныя ў Беларусі палітычныя партыі, параіўся зь сябрамі. І на той момант КПБ падалася мне найбольш пэрспэктыўнай арганізацыяй, дзе можна сябе праявіць, паказаць свае ініцыятывы і прыйсьці да чагосьці добрага.

— У БРСМ вы былі?

— Не. То бок, магчыма, я, як і ўсе, быў там зарэгістраваны, але ніякай актыўнасьці там не праяўляў.

— Дык вось камуністычная партыя. Чаму вы пайшлі адтуль, што вас у камуністах расчаравала?

— У мяне было некалькі прапановаў. Мы кантактавалі і на ўзроўні раённага аддзелу, і рэспубліканскага, і ў выніку мне проста сказалі: «Ня лезь куды ня трэба». Мне такі падыход не спадабаўся. Калі малады чалавек хоча праявіць сваю ініцыятыву...

— То бок пытаньне толькі ў асабістым канфлікце? Калі б камуністы далі вам дарогу, выбралі б у кіраўніцтва — вы б і цяпер былі ў кампартыі?

— А ў чым пытаньне? Калі чалавек хоча займацца разьвіцьцём сваёй краіны, хто б ён ні быў — камуніст, лібэрал, дэмакрат — калі ён спрабуе дапамагчы людзям, трэба яму дапамагаць і ягоныя ініцыятывы ўвасабляць у жыцьцё.

— «Выступаць за разьвіцьцё» — усе гэта разумеюць па-свойму, у залежнасьці ад сваіх ідэйных перакананьняў, ад ідэйнай базы. Яна ў вас ёсьць?

— Калі дапамагаць дзяржаве разьвіваць сваю краіну ў складзе праўладных структураў — то іх цяпер ужо надта шмат. І гэта не дае людзям сябе рэалізаваць. Поўна арганізацый, якія існуюць на паперы і не праводзяць ніякіх дзеяньняў. Яна намінальныя, дзеля галачкі, каб сьцьвярджаць, што ў нас нібыта дэмакратыя. Але для дэмакратыі трэба нешта рабіць, гэта не радок у дакумэнце, гэта непасрэдная магчымасьць рашаць нейкія пытаньні.

Я прапанаваў партыі пэрспэктыву далейшага разьвіцьця, і гэта аднапартыйцам спадабалася

— Калі адбыўся зьезд БСДГ, то ў сацыяльных сетках гучала такая фраза — «Вось прадпрымальнік купіў сабе партыю». Як вы на гэта рэагуеце?

— Калі б хто зьвярнуўся да Станіслава Станіслававіча Шушкевіча з прапановай «купіць партыю» — ён бы атрымаў нямала непрыемных словаў на свой адрас, і на гэтым бы ўсё скончылася. Я прапанаваў партыі пэрспэктыву далейшага разьвіцьця, прапанаваў уліваньне маладога калектыву. І гэта аднапартыйцам спадабалася, яны падтрымалі мае ініцыятывы.

— Чым вы так абаялі Шушкевіча? Чаму ён падтрымаў вашу кандыдатуру?

Станіслаў Шушкевіч, нязьменны, ад 1998 году, Старшыня БСДГ, студзень 2018 году
Станіслаў Шушкевіч, нязьменны, ад 1998 году, Старшыня БСДГ, студзень 2018 году

— Напэўна, пытаньне ў маёй актыўнай пазыцыі. Я адразу прапанаваў, што трэба перабудаваць арганізацыю — у сэнсе: праяўляць ініцыятывы, дабівацца справядлівасьці. У сілу сваіх магчымасьцяў дапамагчы грамадзянам краіны пабачыць іншую Беларусь.

— Якую ролю БСДГ можа граць у сёньняшнім палітычным спэктры? Якім мэтадам вы аддаяце перавагу — больш актыўным, вулічным, ці іншым? З вашым прыходам што-небудзь зьменіцца для партыі ў гэтым сэнсе?

— У маім разуменьні партыя спачатку павінна знайсьці падтрымку ў электарату, набраць сваю вагу, сілу. Дзеля гэта неабходна паказаць працу нашай структуры.

Мы зараз прапрацоўваем зь юрыстамі шэраг пытаньняў, зьвязаных са зьменамі ў заканадаўства. Да канца году мы паспрабуем прапрацаваць некалькі заканадаўчых ініцыятываў і ўнесьці іх у ніжнюю палату парлямэнту.

Партыя адназначна застаецца апазыцыйнай

— Вы прадпрымальнік, дырэктар акцыянэрнага таварыства «Мантаж Тэхніка». Традыцыйна ў беларускай палітыцы, калі нейкіх бізнэсовец дапамагаў апазыцыйным партыям ці выходзіў у партыі на нейкія прыкметныя ролі — то ў яго адразу зьяўляліся праблемы са сваім бізнэсам. Вы ж не самазабойца. Чаму вы думаеце, што вас гэта абміне? Ці вы разьлічваеце, што БСДГ ужо ня будзе пазыцыянаваць сабе як апазыцыйная партыя?

— Не, партыя адназначна застаецца апазыцыйнай. Я ўжо казаў, што праўладных арганізацый дастаткова шмат у краіне, і яшчэ адна нікому не патрэбная. Яна проста бессэнсоўная.

У мяне ёсьць спадзяваньне, што атрымаецца пераламіць гэтую сытуацыю, зрабіць так, каб партыя змагла працаваць і адстойваць інтарэсы народу. Магчыма, будзе складана, ужо ёсьць вельмі складаныя моманты. Але калі б я не разумеў усёй складанасьці сытуацыі, я б у прынцыпе тут не апынуўся. У мяне ёсьць свой канцэпт, сваё разуменьне, і я вельмі спадзяюся рэалізаваць тое, што я задумаў.

— Калі вяртацца да фінансавай тэмы, пра якую вы ня вельмі шмат сказалі, — я задам пытаньне па-іншаму. На дадзены момант вам даводзіцца траціць свае ўласныя грошы на справы партыі? Калі так — гэта ж ня можа доўга працягвацца, вы ж не мільярдэр.

— Так, на сёньня многія выдаткі, якія нясе партыя, — гэта траты з майго асабістага бюджэту. Так, я згодны, што калі выканаць усе мае задумы і пляны — то маіх грошай ня хопіць. Але на сёньня я ўжо правёў шэраг размоваў зь іншымі бізнэсоўцамі. І я бачу, што ў іх ёсьць разуменьне. Я ўпэўнены, што ў нас атрымаецца зрабіць так, каб партыя ня мела патрэбы ў грошах.

  • 16x9 Image

    Віталь Цыганкоў

    Віталь Цыганкоў скончыў факультэт журналістыкі БДУ. Адзін з двух заснавальнікаў першага недзяржаўнага агенцтва навінаў БелаПАН. Працаваў ў газэтах «Звязда», быў карэспандэнтам у Беларусі расейскай «Независимой газеты», Associated Рress, аглядальнікам у газэце «Свабода».  На беларускай Свабодзе ад 1994 году. Карэспандэнт расейскай Свабоды ў Беларусі.
     

Камэнтаваць тут можна праз Facebook. Нам таксама можна напісаць на адрас radiosvaboda@gmail.com

XS
SM
MD
LG