Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Хочаце паляжаць на пляжы падчас адпачынку? Цела дзякуй ня скажа


Зьявіліся два новыя дасьледаваньні, падчас якіх вывучалася, што адбываецца, калі мы не трэніруемся або недастаткова рухаемся на працягу пэўнага пэрыяду часу.

Пра іх вынікі ў газэце The New York Times піша Грэтхэн Рэналдз.

Што адбываецца падчас фізычнай нагрузкі

Шмат хто з нас, піша Рэналдз, летам падчас адпачынку любіць падрамаць на пляжы. Але два новыя вялікія дасьледаваньні з удзелам маладых і пажылых людзей, паказваюць, што мэтабалічныя наступствы малой актыўнасьці на працягу некалькіх тыдняў могуць быць такімі ўстойлівымі, што захаваюцца нават пасьля таго, як актыўнасьць адновіцца.

Падчас руху мышцы, з аднаго боку, спальваюць цукар у крыві, а зь іншага, у адказ на сыгнал гармону інсуліну захоўваюць частку цукроў для выкарыстаньня ў будучыні. Гэта дапамагае нашаму целу прадухіляць рэзкі рост узроўню цукру ў крыві, рэзыстэнтнасьць да інсуліну і ўзьнікненьне дыябэту 2 тыпу.

Калі мы не трэніруемся або недастаткова рухаемся

У некаторых ранейшых дасьледаваньнях высьветлілася, што ў здаровых, актыўных маладых людзей наступствы былі хуткія, але зваротныя. Добраахвотнікі ляжалі або сядзелі некалькіх дзён запар, пасьля чаго ў іх фіксаваўся павышаны ўзровень цукру ў крыві і некаторыя раньнія прыкметы рэзыстэнтнасьці да інсуліну.

Але праз дзень-два пасьля вяртаньня да нармальнай дзейнасьці вярнуліся ў норму і аналізы.

Але вынікі новых дасьледаваньняў не такія аптымістычныя.

Першае дасьледаваньне

Падчас аднаго з экспэрымэнтаў, вынікі якога былі апублікаванага ў чэрвені ў часопісе Diabetologia, дасьледчыкі зь Лівэрпульскага ўнівэрсытэту ў Вялікабрытаніі папрасілі 45 дарослых мужчын і жанчын рэзка перастаць рухацца.

за два тыдні ў добраахвотнікаў узьнікла парушэньне абмену рэчываў, узровень цукру ў крыві ўзрос, адчувальнасьць да інсуліну зьнізілася

Удзельнікі раней былі актыўныя, рабілі больш за 10 тысяч крокаў штодзень і не хварэлі на дыябэт. Падчас двухтыднёвага экспэрымэнту яны скарацілі норму да менш чым 2 тысяч крокаў у дзень і сядзелі тры з паловай дадатковыя гадзіны.

Пасьля іх абсьледавалі, папрасілі вярнуцца да сваёй звычайнай актыўнасьці на працягу двух тыдняў і зноў абсьледавалі.

Аказалася што за два тыдні ў добраахвотнікаў узьнікла парушэньне абмену рэчываў, узровень цукру ў крыві ўзрос, адчувальнасьць да інсуліну зьнізілася, профілі халестэрыну сталі менш здаровымі. Таксама яны страцілі трохі мышачнай масы ў нагах і набылі новы тлушч вакол жывата.

На шчасьце, большасьць з гэтых праблем мінуліся пасьля таго, як мужчыны і жанчыны зноў сталі актыўныя.

Але па невядомых прычынах некаторыя з добраахвотнікаў не змаглі вярнуцца да ранейшага ўзроўню нагрузкі. Аказалася, што час іх актыўнасьць троху зьменшыўся, а рэзыстэнтнасьць да інсуліну захавалася і пасьля двух тыдняў адноўленых практыкаваньняў.

Другое дасьледаваньне

Яго вынікі былі апублікаваныя ў Journals of Gerontology.

На гэты раз навукоўцы сканцэнтраваліся на людзях, старэйшых за 65 гадоў, якія мелі павышаны ўзровень цукру ў крыві і рызыку дыябэту. Але, апрача гэтага, яны былі здаровыя і адносна актыўныя, робячы па 7-8 тысяч крокаў штодзень.

Як і ў першым дасьледаваньня, удзельнікі экспэрымэнту два тыдні сядзелі большую частку дня, робячы менш за 1000 крокаў. А пасьля яны на два тыдні вярнуліся да сваёй ранейшай актыўнасьці.

Некаторых удзельнікаў экспэрымэнту давялося хутка зь яго выводзіць, бо яны ўсутыч наблізіліся да дыябэту 2 тыпу

У добраахвотнікаў, як і падчас першага дасьледаваньня, хутка павысіўся ўзровень цукру ў крыві і ўзрасла рэзыстэнтнасьць да інсуліну. У некаторых былі зафіксаваныя зьмены ў мышцах, якія паказвалі на хуткі пачатак страты мышачнай масы.

Больш за тое. Некаторых удзельнікаў экспэрымэнту давялося хутка зь яго выводзіць, бо яны ўсутыч наблізіліся да дыябэту 2 тыпу.

У большасьці мужчын і жанчын пасьля экспэрымэнту непажаданыя мэтабалічныя зьмены цалкам ня зьніклі.

Выснова мэдыкаў

Наступствы малой актыўнасьці пагаршаюцца з павелічэньнем узросту і здольныя захоўвацца пасьля аднаўленьня актыўнасьці.

Асабліва гэта важна ведаць пажылым людзям, якія часта трапляюць у бальніцы ў выніку хвароб або траўмаў. Але і маладзейшыя людзі, падчас пасіўнага адпачынку або вакацый, могуць нечакана пагоршыць сваё здароўе.

Пляж таксама надаецца для праходак і прабежак

Калі гэта магчыма, трэба не пераставаць рухацца нават у бальніцы падчас хваробы.

Маладым людзям замест ляжаньня на пляжы варта лепш падумаць пра плян новых практыкаваньняў падчас адпачынак. Пляж таксама надаецца для праходак і прабежак.

  • 16x9 Image

    Сяргей Абламейка

    Сяргей Абламейка нарадзіўся ў Менску. Скончыў гістарычны факультэт БДУ. Працаваў сьлесарам на МАЗе, выкладаў гісторыю ў школе, быў навуковым супрацоўнікам Музэю народнай архітэктуры і побыту, пасьля Скарынаўскага цэнтру. На «Свабодзе» – зь верасьня 1990 году, з траўня 1995 году – у Празе. Пісьменьнік, гісторык, журналіст.

Камэнтаваць тут можна праз Facebook. Нам таксама можна напісаць на адрас radiosvaboda@gmail.com

XS
SM
MD
LG