Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Ціхая ранічка.

Пакуль сяджу і пішу, з поймы Гавязьнянкі — каналізаванага прытоку Нёману — раз-пораз чую кароткія і глухія, нібы прыхаваныя, стрэлы.

«Шлёп» — і цішыня. І ціўканьне птушак, і «мой» — нязмоўкла-нястомны, з начы — салавей. Але паўза трывожная і ўжо не да бэзавых салаўёў, мозг запаўняюць асацыяцыі поймы.

«Шлёп, шлёп» — зноў далятае да слыху той самы гук.

Я ведаю: б’юць баброў… Божа, і тут свае Курапаты!

Валер Дранчук

Шаноўныя чытачы, у гэтай рубрыцы кожны з вас можа апублікаваць свой тэкст, калі запрапануе цікавую тэму і ўкладзецца ў 100 словаў. Прысылайце свае прапановы на адрас svaboda@rferl.org

XS
SM
MD
LG