Лінкі ўнівэрсальнага доступу

У Віцебску прэзэнтавалі праекты пераасэнсаваньня гарадзкой прасторы


Belarus - In Vitsebsk hosted the "Fair of projects", Vitsebsk, 5May2017

У Віцебску прайшоў чарговы «Кірмаш праектаў» — адмысловая публічная прэзэнтацыя культурніцкіх ідэй, прапанаваных аўтарамі і творчымі групамі віцяблянаў.

Перад тым, за паўтара месяца да выніковых прэзэнтацый, быў арганізаваны конкурс праектаў, якія, на думку аўтараў, змогуць падвысіць турыстычны патэнцыял гораду. Аддзелы ідэалёгіі, культуры і па справах моладзі гарвыканкаму сумесна з культурніцкай кампаніяй «Будзьма беларусамі!» абвясьцілі спаборніцтва дзеля таго, каб найлепшыя праекты трапілі ў праграмы гарадзкіх сьвятаў. Або проста дадалі ў жыцьцё Віцебску тое, чаго гораду бракуе.

На думку аўтараў, Віцебску бракуе самых розных рэчаў: літаратурных сустрэч і конкурсаў, навучальных заняткаў па розных відах мастацтва, асьветы ў выглядзе навукова-папулярных лекцый і гэтак далей. Але аўтары шэрагу праектаў вырашылі, што найважнейшая рэч — захаваць віцебскі калярыт, які спалучае і агульнаэўрапэйскія, і ўласныя, непаўторныя рысы.

Каця Дарожка і ня сіні «сіні дом»
Каця Дарожка і ня сіні «сіні дом»

І таму праект «Колер 28», прапанаваны студэнткай тэхналягічнага ўнівэрсытэту Кацярынай Дарожкай, выклікаў у прысутных адначасова і вялікі энтузіязм, і прынцыповыя спрэчкі. Справа ў тым, што ў праекце вядзецца пра так званы «сіні дом» — дом № 28 па вуліцы Леніна. Мясцовую славутасьць, якая зьявілася ў Віцебску на пачатку 1970-х і ўразіла віцяблян незвычайным колеравым рашэньнем. Сіні колер гэтаму будынку неабходна вярнуць, лічыць Каця Дарожка:

«Нетрадыцыйная афарбоўка зрабіла будынак ня проста адметным — выраз „сіні дом“ стаў мясцовым тапонімам, увайшоў у гісторыю. Магчыма, паўплывала й тое, што ў нашага славутага земляка Марка Шагала ёсьць карціна „Сіні дом“... Але будынак перафарбавалі. Частка, якая выходзіць на вуліцу Леніна, у розныя пэрыяды была й белай, і бэжавай, і нават ружовай. У апошнія гады „сіні дом“ — а яго й дагэтуль так называюць — пафарбаваны ў безаблічны шэраваты колер. Аднак віцябляне хочуць бачыць яго сінім. Пра гэта сьведчаць і выказваньні на інтэрнэт-форумах, і спроба сабраць подпісы пад пэтыцыяй у 2014 годзе. Але да грамадзкай думкі не прыслухаліся».

Калі «сіні дом» будзе «ў плямачкі». Фрагмэнт праекту «Колер 28»
Калі «сіні дом» будзе «ў плямачкі». Фрагмэнт праекту «Колер 28»

Зрэшты, Кацярына Дарожка бачыць гэты будынак яшчэ больш незвычайным: паводле яе праекту, «сіні дом» можа стаць ня проста сінім. Дзяўчына прапануе намаляваць на ім плямкі, якія будуць камусьці нагадваць аблокі, а камусьці — усё, на што здольная фантазія:

«Ва ўнівэрсытэце я зрабіла такі праект, дзе „сіні дом“ увасабляе неба з аблокамі. Але як карэнная віцяблянка я буду надзвычай рада і тады, калі будынку ўдасца вярнуць той самы, ранейшы, пазнавальны колер!»

Пераасэнсаваць гарадзкую прастору прапанавала і даўняя актывістка культурніцкай ініцыятывы «Vitebsk4.me» Вольга Бізікава. Яе праект называецца «Я люблю Віцебск!», і гэтая назва раскрывае сутнасьць ідэі: аўтарка прапануе ўсталяваць у некалькіх месцах інсталяцыі з гэтым слоганам:

«Гэта распаўсюджаная практыка — усталёўваць інсталяцыю з сэрцайкам замест слова „люблю“, каб турысты, госьці гораду маглі сфатаграфавацца на памяць. У Віцебску такога няма, хоць у горадзе бывае шмат турыстаў, і мы імкнёмся падвысіць яго турыстычную прыцягальнасьць... Можна зрабіць такія інсталяцыі арыгінальнымі. Напрыклад, там будзе ня „сэрцайка“, а „чорны квадрат“ Малевіча — мастака-супрэматыста, лёс якога быў зьвязаны зь Віцебскам, і гэта агульнавядомы факт. А можна сканструяваць інсталяцыі такім чынам, каб там былі прадугледжаны, прыкладам, лавачкі або нешта яшчэ карыснае».

Вольга Бізікава лічыць, што інсталяцыю трэба рабіць тут — каб фатаграфавацца на фоне Летняга амфітэатру
Вольга Бізікава лічыць, што інсталяцыю трэба рабіць тут — каб фатаграфавацца на фоне Летняга амфітэатру

Вольга Бізікава лічыць, што такіх інсталяцый трэба паставіць некалькі. Напрыклад, там, дзе людзі любяць фатаграфавацца на фоне гарадзкіх краявідаў. Здымкі будуць зьяўляцца ў сацыяльных сетках, і гэта падвысіць папулярнасьць і пазнавальнасьць Віцебску.

Бадай што самым блізкім да ажыцьцяўленьня выглядаў праект «Віцебск: дыялёг стагодзьдзяў» вядомага ў горадзе фотааматара і краязнаўцы Віктара Барысенкава. Ён стварае ўнікальныя фотапраекцыі — «ужыўляе» страчаныя архітэктурныя помнікі ў сучасныя гарадзкія краявіды. Паводле задумы аўтара, было б варта арганізаваць вулічную выставу фотапраекцый, каб «фантомы» зьніклых або зьнішчаных гістарычных пабудоваў ня толькі расказвалі жыхарам і гасьцям пра мінулае Віцебску, але й нагадвалі пра недапушчальнасьць падобных стратаў. Паколькі 20 фотапраекцый ужо падрыхтаваныя для друку, застаецца хіба толькі знайсьці невялікія сродкі і выканаўцу гэтай задачы. І таго, хто вырабіць стэнды або дасьць пакарыстацаца.

Сярод праектаў была і прапанова выдаць новую турыстычную мапу Віцебску. Бо на рэцэпцыях у віцебскіх гатэлях ня знойдзеш мапаў для падарожнікаў, як гэта практыкуецца ў Эўропе. Прагучалі прапанова добраўпарадкаваць лесапаркавую зону «Юрʼева горка» — месца адпачынку гараджан, і нават прапанова размаляваць гарадзкія таксафоны, як гэта зроблена ў бразыльскім горадзе Сан-Паўлу... Але ці будуць гэтыя ідэі падтрыманыя?

Прадстаўнік кампаніі «Будзьма беларусамі» ў Віцебску Ўладзімер Булаўскі мае пэўныя спадзевы. Ён кажа, што на «Кірмашы праектаў» пабывалі прадстаўнікі абласнога і гарадзкога выканкамаў, якія выказалі намер бліжэй пазнаёміцца з праектамі. І, магчыма, прапанаваць некаторым аўтарам дапамогу: камусьці — грашовымі сродкамі, камусьці — кансультацыямі і вырашэньнем арганізацыйных пытаньняў. Таксама спадар Булаўскі падкрэсьлівае, што на працягу апошніх гадоў былі прэцэдэнты, калі мясцовыя ўлады падтрымалі шэраг праектаў. У тым ліку нацыянальна арыентаваных мерапрыемстваў — такіх, як фэст «Барадулінкі», «Сьпеўны сход» і іншыя.

XS
SM
MD
LG