Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Самая беларуская песьня «The Beatles»


Сябры! Гэтым тэкстам мне хацелася б пачаць цыкл невялікіх аб’ёмам блогаў пра сваю ўлюбёную музыку і музыкаў.

Проста адчуваю, што сваімі нараканьнямі на недахопы беларускай літаратурнай крытыкі і анлайн-спрэчкамі пра ролю расейскай мовы ў беларускай літаратуры я шмат каму намуляў вушы, таму хачу прапанаваць нешта менш канфрантацыйнае, калі можна так сказаць. Як пісаў Арыстотэль, музыка прыдае шляхетнасьці звычаям. Нават калі гэта і не заўжды так, то ў большасьці выпадкаў музыка выклікае хутчэй сьветлыя і ўзьнёслыя, чым змрочныя і прыгнечаныя пачуцьці.

Значыць, мой агульны пасыл ясны і ня можа выклікаць розначытаньняў.

Пачну з сусьветна вядомай песьні «Yesterday» гурту «The Beatles». Гэта адна з тых мэлёдый, якую чалавеку прыемна слухаць і ў 6 гадоў, і ў 16, і ў 56. Я праверыў гэта як на сваім уласным прыкладзе, так і на сваіх дзецях. На інаўгурацыю «Музыкалкі» (дзякуй за слова, якога я ня ведаў, Аляксандру Лукашуку!) я намовіў сваіх рэдакцыйных калегаў падзяліцца кароткай рэфлексіяй пра іхнае ўспрыманьне гэтай песьні ў прыватнасьці і гурту «Бітлз» у агульнасьці. Атрымаўся вось такі ролік з мабільніка:

У рэдакцыі Свабоды мы чулі ня раз гэтую песьню ў выкананьні Данчыка і можам сьцьвярджаць, што ён сьпявае лепш, чым Пол Макартні.

Сёньня, 4 сакавіка 2016 году, мінае 50 гадоў ад часу, як Джон Ленан заявіў, што «Бітлз больш вядомыя за Хрыста». І 50 гадоў ад выхаду міні-альбому «Yesterday», дзе гэтая песьня (якая ўпершыню зьявілася на альбоме «Help!» годам раней) была перавыдадзеная разам з трыма іншымі.

Песьня «Yesterday» некалі моцна выручала мяне ў жыцьцёва непамысных сытуацыях. Адна з гісторый была такая:

На схіле камуністычнай эпохі я настаўнічаў у Беластоку і вучыў ангельскай мове 300 дзяцей сёмых і восьмых клясаў. Дзьве траціны гэтых вучняў, пасьля пачатковага пэрыяду энтузіязму, не захацелі зубрыць ангельскую мову, як, дарэчы, раней не захацелі пранікнуць у тайны матэматыкі ці фізыкі, і проста білі лынды на маіх уроках ды заміналі вучыць мову іншым. Шчыра кажучы, палове з гэтых дзьвюх трацінаў трэба было б паставіць двойкі. Я ратаваўся ва ўсіх клясах аднолькавым чынам: прыносіў на ўрокі грамафон зь міні-альбомам «Yesterday», запісваў словы песьні на дошцы, і мы сьпявалі яе ўвесь урок разам з Полам Макартні ды паўтаралі такі ўрок яшчэ пяць-шэсьць разоў запар. Нават непапраўныя невукі пасьля пяці ўрокаў завучвалі словы песьні на памяць. Потым усіх тых, каму выпадала паставіць двойкі па ангельскай мове, я прасіў прачытаць словы «Yesterday» з памяці. І ставіў пяцёркі і чацьвёркі, каб выцягнуць іх на тройку.

Yesterday (John Lennon/Paul McCartney)

Yesterday
all my troubles seemed so far away.
Now it looks as though they’re here to stay.
Oh, I believe in yesterday.

Suddenly
I’m not half the man I used to be.
There’s a shadow hanging over me.
Oh, yesterday came suddenly.

Why she had to go,
I don’t know, she wouldn’t say.
I said something wrong,
now I long for yesterday.

Yesterday
love was such an easy game to play.
Now I need a place to hide away.
Oh, I believe in yesterday.

P.S.: Калі вам гэткі музычны блог зь відэакліпам даспадобы, давайце дзяліцца сваімі думкамі і музычнымі адкрыцьцямі, захапленьнямі і расчараваньнямі ў камэнтарах. Са свайго боку абяцаю актыўна ўдзельнічаць у абмене меркаваньнямі. Пра тэхнічны бок музыкі — розныя актавы, інтэрвалы, поліфаніі і сынкопы — я амаль нічога ведаю, таму пра гэта ня буду. Але ахвотна паслухаю дасьведчаных людзей.

Калі мы пры «Бітлз», то цікава было б пачуць меркаваньні наведнікаў нашага сайту, ці іхная музыка ўсё яшчэ выклікае жывую рэакцыю сярод сучасных слухачоў, або гэта ўжо запылены музэйны экспанат?

Глядзець камэнтары (13)

Гэтая дыскусія закрытая.
XS
SM
MD
LG