Лінкі ўнівэрсальнага доступу

У галяндзкім Эйндховэне прыгадалі гвалтоўна зьніклых беларусаў


Акцыя памяці зьніклых у Эйндховэне

У галяндзкім горадзе Эйндховэн 16 верасьня адбылася цырымонія памяці зьніклых Юрыя Захаранкі, Віктара Ганчара, Анатоля Красоўскага і Зьмітра Завадзкага.

Пра цырымонію, прымеркаваную да 16-ай гадавіны зьнікненьня Віктара Ганчара і Анатоля Красоўскага, распавяла актывістка грамадзянскай ініцыятывы «Мы прамятаем» Валерыя Красоўская, дачка аднаго са зьніклых.

Валерыя Красоўская на акцыі памяці зьніклых у Эйндховэне
Валерыя Красоўская на акцыі памяці зьніклых у Эйндховэне

Красоўская: Эйндховэн да нядаўняга часу быў горадам-пабрацімам Менску. У 2008 годзе тут былі пасаджаныя чатыры дрэвы ў памяць пра чатырох гвалтоўна зьніклых беларусаў — Анатоля Красоўскага, Віктара Ганчара, Юрыя Захаранку і Зьмітра Завадзкага. У сераду тут прайшла цырымонія памяці, выступілі прадстаўнікі Галяндзкага Гэльсынскага камітэту, Amnesty International, і галяндзкіх прафсаюзаў. Потым ўдзельнікі акцыі паглядзелі дакумэнтальны фільм «Банда», які быў зьняты беларускімі праваабаронцамі.

РС: Валерыя, гэта балючае для Вас пытаньне, але — ці памятаеце вы той дзень, 16 верасьня 1999 году?

Красоўская: Я памятаю той дзень, а дакладней, ноч, вельмі добра — я прачнулася, убачыла сьвятло на кухні, там была маці і я зразумела, што нешта здарылася. Я была ўжо не маленькая, мне было 17 гадоў. Маці сказала, што невядома што з бацькам. Я бачыла, як яна спрабавала дашукацца праўды. За гэтыя гады ў пошуках праўды мы зрабілі ўсё, што маглі. Але праўду пра тое, што адбылося, мы даведаемся толькі пасьля зьмены цяперашняй улады.

Ігар Лосік Кацярына Андрэева Дар'я Чульцова Марына Золатава Ягор Марціновіч
XS
SM
MD
LG