Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Маці «наркабаронаў» аб’ядналіся


«Чаму за жыцьцё алькаголікаў змагаюцца, а наркаманаў караюць і ня лечаць?» — абураюцца маці засуджаных за наркотыкі.

У Горадні адбыўся ўстаноўчы сход «Руху маці 328». У ім удзельнічалі паўтара дзясятка жанчын, сыны якіх сядзяць за наркотыкі — паводле артыкула 328 Крымінальнага кодэксу. Яны хочуць разам змагацца за паляпшэньне лёсу сваіх дзяцей, якія сядзяць пераважна ў 22-й калёніі, а таксама ў 2-й. За старшыню руху абраная Ларыса Жыгар.

Жанчыны лічаць, што іхнія сыны, асуджаныя паводле часткі ІІІ 328 артыкула, ня могуць быць «наркабаронамі», бо ў іх не было грошай і сувязяў, каб стаць імі. А яны тым часам сядзяць за «выраб, перапрацоўку, набыцьцё, захаваньне, перавозку ці перасылку альбо незаконны збыт наркатычных сродкаў».

Сабраныя называлі тэрміны, якія атрымалі сыны: 8 год, 11, 15. Яны кажуць, што паказаньні выбіваліся гвалтам. «Цэлую ноч зьбівалі, надзявалі адгазьнік», — расказвае адна. «24 гадзіны трымалі прывязаным да крэсла, зьбівалі, не давалі піць, у туалет, нікуды», — кажа маці другога. «Пісала ўва ўсе інстанцыі і спыняцца ня буду». Адна з жанчын ужо атрымала 86 адпісак і кажа, што напіша яшчэ «хоць 126». Іншая прызналася, што ўнука трымалі ў карцэры чатыры месяцы і ён пасівеў. Няхай ён вінаваты, але «ён чалавек, грамадзянін, і мучыць яго нельга», — кажа яна.

Гарадзенскія жанчыны вырашылі даслаць ліст Аляксандру Лукашэнку, зьвярнуць ягоную ўвагу на тое, што ў Год моладзі сьледчыя органы і суды стараюцца даць паказчыкі выкананьня дэкрэту № 6 (ад 28.12.2014) «Аб неадкладных мерах па супрацьдзеяньні незаконнаму абарачэньню наркотыкаў».

«Калёніі перапоўненыя моладзьдзю ад 14 да 25 год», — зазначаюць жанчыны.

Прысуды выносяцца ад 8 да 15 і болей гадоў: «Атрымаўшы такія тэрміны, трэба сапраўды быць „наркабаронамі“. Напрошваецца пытаньне: адкуль столькі наркабаронаў? Выходзіць, калі дадзена ўказаньне „працаваць“ па ІІІ-й частцы артыкула 328, то дзе браць збытчыкаў, каб праца была прызнаная эфэктыўнай?»

Маці лічаць, што таму, хто папаўся з наркотыкам, «прапануюць» здаць «пару-тройку сабе падобных». Ён просіць кагосьці «падзяліцца наркотыкам», а прыяцель дае, не здагадваючыся, што той ужо на кручку ў сьледчых і правакуе яго на больш цяжкае злачынства — «збыт».

«Чаму нехта з чалавечай бяды робіць паказчыкі па затрыманьні?» — кажуць гарадзенкі. У афіцыйных сродках усё — пра гераічную барацьбу з наркаманіяй. А дзе зьвесткі пра «парушэньні, падтасоўкі і правакацыі»?

«Пры расьсьледаваньні крымінальных спраў не зьвяртаюць увагі на ўзрост падазраваных, а ў іх жа толькі пачынаецца жыцьцё. Па сваім глупстве купляюць, пакураць — і атрымліваюць аграмадны тэрмін», — мяркуюць маці пакараных наркаманаў.

Згадзіцеся з намі, зьвяртаюцца жанчыны да прэзыдэнта: «Ёсьць жа вялікая розьніца — за што і на колькі. Нашы дзеці — не гандляры і не распаўсюднікі, а на гэты факт ніхто не зьвяртае ўвагі. Галоўнае — лічба, плян!».

«Просім зьвярнуць увагу на татальную залежнасьць судоў ад міліцыі, пратаколы фальсіфікуюцца. З ініцыятывы міліцыі адбываюцца правакацыі, прымусам выбіваюцца «чыстасардэчныя прызнаньні», — зазначаюць гарадзенскія жанчыны.

«Узьнікаюць пытаньні: чаму за жыцьцё алькаголікаў змагаюцца, а наркаманаў караюць і ня лечаць? "Моладзь проста ламаюць, ізалююць ад грамадзтва. Навошта закон, калі ён ня мае на мэце справядлівасьць? Беларускай міліцыі больш ня верым і баімся: невядома, што можа здарыцца»,— прызнаюцца маці асуджаных паводле артыкула 328.

Чаго рэальна спадзяюцца дамагчыся гэтыя жанчыны, на што разьлічваюць? На аб’ектыўнае расьсьледаваньне, на перагляд санкцыяў і парадку прымяненьня артыкула 328. Каб пакараньне, калі маладзён купіў наркотык і больш рэальна нічога злачыннага не зрабіў, было больш мяккае. Каб тым, хто заслугоўвае, зьмяншалі тэрміны зьняволеньня, давалі права на ўмоўна-датэрміновае вызваленьне, на амністыю. Цяпер асуджаныя паводле артыкула 328 на ўсё гэта разьлічваць ня могуць.

Глядзець камэнтары (2)

Гэтая дыскусія закрытая.
Ігар Лосік Кацярына Андрэева Дар'я Чульцова Марына Золатава Ягор Марціновіч
XS
SM
MD
LG