Лінкі ўнівэрсальнага доступу

«Хочаце купіць — калі ласка. Выганяць з майго дома гвалтоўна — ня маеце права» — менчукі кажуць, што іх зносяць незаконна


Горад павінен разьвівацца — так тлумачаць гарадзкія ўлады намер зьнесьці 11,2 га прыватнага сэктару ў Сельгаспасёлку. Але чаму дзеля разьвіцьця гораду людзі мусяць зьяжджаць зь месцаў, дзе яны пражылі 60 год? Чаму за дамы ў цэнтры гораду выплачваюць толькі 500 даляраў за кв. м? Жыхары Сельгаспасёлку так і не атрымалі адказаў на гэтыя пытаньні.

Тэрміны зносу ўжо выйшлі

Частку Сельгаспасёлку паміж вуліцамі Багдановіча, Бяды і Тыражнай зьнясуць ужо ў 2017 годзе — сьцьвярджаюць чыноўнікі. А да гэтага часу з жыхарамі павінны дамовіцца аб высяленьні. Пра захаваньне пасёлку гаворкі ня йдзе.

У гэтым, аднак, сумняюцца мясцовыя жыхары. Пляны наконт зносу яны называюць супрацьзаконнымі. У пацьверджаньне прыводзяць цэлы сьпіс парушаных законаў і ўказаў.

Перш за ўсё, ужо выйшлі ўсе тэрміны, якія заканадаўства адводзіць на прадстаўленьне праекту і знос пасёлку. 8 кастрычніка 2013 году прыватнае ўнітарнае прадпрыемства «Гарызонтпраекбуд» атрымала правы на забудову часткі Сельгаспасёлку.

Згодна з указам прэзыдэнта № 667 цягам аднаго году павінен быць прадстаўлены праект забудовы і цягам двух гадоў — зьнесены ўвесь пляц. Двухгадовы тэрмін заканчваецца ўжо праз два месяцы, а нават плян забудовы так і не прадстаўлены.

Пра тое, што забудоўшчыка могуць зьмяніць, на сходзе з жыхарамі 4 жніўня сказаў і Павал Лучыновіч, старшыня Камітэту архітэктуры і будаўніцтва Менгарвыканкаму.

«Мы над гэтым працуем. Калі не „Гарызонтпраектбуд“, будзе гарадзкі УКС», — сказаў ён.

Эканамічнага абгрунтаваньня ніхто ня бачыў

Пытаньне з тэрмінам — тэхнічнае. Жыхары Сельгаспасёлку дамагаюцца ад уладаў абгрунтаваньня зносу. На сустрэчы з жыхарамі Аляксандар Акенцьеў, галоўны архітэктар «Мінскграда», запэўніваў жыхароў пасёлку, што іхні раён неабходны для разьвіцьця гораду.

Архітэктар тлумачыць, што вуліца Багдановіча фармуецца як галоўны сталічны праспэкт, і гэта робіць яе зонай высокай горадабудаўнічай каштоўнасьці. Тэрыторыі на 400 мэтраў углыб ад праспэктаў маюць інвэстыцыйны інтарэс, а таму захоўваць сядзібную забудову там немэтазгодна.

«Любы пляц у Менску можа атрымаць высокую эканамічную каштоўнасьць, — кажа Вольга Дэйнэкіна, жыхарка Сельгаспасёлку і сябра ініцыятыўнай групы. — Калі забудоўшчык захоча нейкі кавалак, ён прыйдзе да чыноўніка, і гэты кавалак „зьменіць колер“ на каштоўны».

У чым заключаецца эканамічнае абгрунтаваньне, яна так і не змагла даведацца. Гэтых дакумэнтаў Дэйнэкіна не атрымала нават праз суд.

«Цяпер прыкрываюцца будаўніцтвам мэтро, — кажа Дэйнэкіна. — Але ж навошта весьці мэтро ў зону нізкай шчыльнасьці забудовы? Аказваецца, за кошт забудаванага пасёлку зьбіраюцца забясьпечыць пасажырапаток. Замест таго каб вырашыць транспартныя праблемы ў іншых раёнах, іх штучна ствараюць тут».

Мы пабачылі дэманстрацыю ўладнай структуры, але не дыялёг

Атрымліваючы адпіскі зь Менгарвыканкаму без адказаў на свае пытаньні, ініцыятыўная група Сельгаспасёлку напісала зварот у Адміністрацыю прэзыдэнта. Неўзабаве жыхары атрымалі адказ: адбудзецца сустрэча з прадстаўнікамі ўлады.

Такіх сустрэч прайшло нават дзьве, але ніводная не праясьніла пытаньняў, якія маюць жыхары. Усе ахвотныя нават не змаглі на іх трапіць. Ведаючы, што на сход 4 жніўня прыйдзе шмат людзей, за тры дні папярэдзілі адміністрацыю, каб было прадугледжана месца прынамсі на 500 чалавек. Бо зарэгістравалася 438. Але ўсё адно сход правялі ў актавай залі школы на 200 чалавек.

«Мы пабачылі дэманстрацыю ўладнай структуры, але не дыялёг, — кажа Дэйнэкіна. — На ніводнае пытаньне нам не адказалі. У нас жа ёсьць падставы меркаваць, што ўсё гэта глыбока супрацьзаконна і не адпавядае асноўным законам Беларусі».

Выслухаўшы прэтэнзіі жыхароў, Павал Лучыновіч прапанаваў правесьці ў Сельгаспасёлку дэталёвае анкетаваньне. Ён прывёў прыклад сваёй сустрэчы з жыхарамі вуліцы Чыгуначнай, чые дамы кіраўніцтва гораду вырашыла ня зносіць.

У аб’ектыўнасьці вынікаў анкетаваньня, аднак, прысутныя на сходзе 4 жніўня сталі сумнявацца.

«Мяне ўжо адзін раз падманулі на рэфэрэндуме», — сказаў мужчына, які дачакаўся мікрафону.

«Без камэнтароў», — адказаў на гэта Лучыновіч.

Негенэральны плян

Чыноўнікі спасылаюцца на Генэральны плян Менску, які прадугледжвае знос прыватнага сэктару. Кажуць, што ў новым генпляне знос плянуецца яшчэ меншы, чым у папярэднім.

Па словах жа жыхароў, генэральны плян — рэч вельмі няпэўная. Адзін з жыхароў пасёлку прадаў кватэру на вуліцы Фрунзэ, што йдзе ўздоўж парку Горкага, і набыў дом на завулку Тыражным. Перад гэтым, у 2003 годзе, ён рабіў запыт у Камітэт архітэктуры й будаўніцтва, дзе яму сказалі што абраны ім пляц уваходзіць у зону захаваньня.

А калі ў 2007 годзе ён захацеў правесьці рэканструкцыю свайго дома, то выявілася, што гэты пляц ужо ідзе пад знос і рэканструкцыю на ім рабіць не дазваляецца.

«Дык чаго варты ваш генэральны плян, калі я не магу плянаваць сваё жыцьцё на 20 год? — абураўся мужчына. — І зараз вы кажаце, як будзеце ацэньваць маё жыльлё, куды я паеду. Вы прыйшлі і пытаеце, ці прадаецца. А я не прадаю, я нікуды не хачу адсюль зьяжджаць».

Лучыновіч тады стаў расказваць, што шмат у якіх раёнах прыватны сэктар захоўваецца. А на пытаньне пра зьменлівасьць генпляну адказаў:

«Навошта вы кватэру на Фрунзэ прадалі? Я б кватэру на Фрунзэ не прадаваў».

Ваш пляц забіраем, а іншых пляцоў для вас няма

Калі нават пасёлак будуць зносіць, застаецца пытаньне кампэнсацыі. Якім чынам яна будзе праводзіцца, людзі дагэтуль ня ведаюць.

Улады кажуць жыхарам: дамаўляйцеся з забудоўшчыкамі самі. Варыянтаў кампэнсацыі ва ўказе № 58 некалькі — гэта атрыманьне кватэры спажывецкіх якасьцяў, грашовая кампэнсацыя, атрыманьне раўназначнага дома.

Большасьць жыхароў пасёлку, што вырасьлі ў прыватным сэктары, хацелі б, калі іншага выйсьця ня будзе, пераехаць таксама ў асобныя дамы. Але такі варыянт «Гарызонтпраектбуд» не прапаноўвае, бо ў Менску «няма аб’ектыўнай мажлівасьці».

У той жа час выдзяленьне пляцоў пад прыватную забудову ў Менску працягваецца: у заходняй частцы Сельгаспасёлку, каля Цнянскага й Драздоўскага вадасховішчаў. А жыхарам, чые пляцы забіраюць, атрымаць пляц немагчыма.

«Хоць яшчэ ў 2009 годзе ўказам прэзыдэнта № 231 была прадугледжана рэзэрвацыя зямельных пляцоў для адсяленьня жыхароў, — кажа Дэйнэкіна. — Але Менгарвыканкам для гэтага ня бачыць «аб’ектыўнай мажлівасьці».

Не выдаюць пляцоў пад будоўлю і ў Менскім раёне. Менгарвыканкам штораз робіць запыты, але з адміністрацыі раёну прыходзяць адказы, што вольных пляцоў няма. Тым часам аўкцыёны па продажы пляцоў у Менскім раёне ладзіліся не адзін раз.

«Колькі ўжо выпадкаў, калі людзей высялялі ў кватэру, а яны яе прадавалі і набывалі дамы тут побач, — кажа Дэйнэкіна.

Нам неабходная рэформа ў дзяржаўнай структуры

Ні атрымаць новы пляц, ні прадаць кватэру па рынкавым кошце нельга. Праектны інстытут Белгіпразем ацаніў 1 кв. м у Сельгаспасёлку ў 500 даляраў, у той час як рынкавыя кошты кватэр, калі купляць іх на другасным рынку, перавышаюць 1000 даляраў за кв.м. А ўрадлівую глебу ўвогуле загадалі перадаць у «Менскзеленбуд».

«Але ж гэта мая ўласнасьць, — кажа Дэйнэкіна. — Хто, як ня я, магу вызначыць кошт свайго дома? Хочаце ў мяне купіць — прыходзьце, дамовімся наконт кошту. Але гвалтоўна выганяць мяне з маёй уласнасьці вы ня маеце права».

Жыхары Сельгаспасёлку называюць сытуацыю са зносам сапраўдным беззаконьнем. Але здавацца не зьбіраюцца.

«У нас вялікая ініцыятыўная група, і заканадаўства на нашым баку на 100%, — кажа Дэйнэкіна. — Мы будзем дабівацца свайго».

Яна спадзяецца ўнесьці таксама зьмены ў заканадаўства і прывесьці яго ў адпаведнасьць з Канстытуцыяй.

«І яшчэ я ўпэўнілася ў тым, што нам неабходная рэформа ў дзяржаўнай структуры, дзе сёньня працуе шмат некампэтэнтных людзей, якія не адпавядаюць сваім пасадам».

Глядзець камэнтары (2)

Гэтая дыскусія закрытая.
Ігар Лосік Кацярына Андрэева Дар'я Чульцова Марына Золатава Ягор Марціновіч
XS
SM
MD
LG