Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Леанід Маракоў выдаў кнігу эўрапейскіх навэлаў


Леанід Маракоў

У выдавецтве «Мастацкая літаратура» выйшла новая кніга пісьменьніка Леаніда Маракова. У «Крымінальных аповедах пра каханьне» — 30 навэлаў, кароткіх, ёмістых і зь нечаканым фіналам.

Пра тое, чым прывабліваць да літаратуры сучаснага чалавека, і пра хібы беларускай літаратуры зь Леанідам Мараковым пагутарыла карэспандэнтка Радыё Свабода.

— Гэта спроба зьвярнуць беларускага чытача да сучаснай прозы. У нас у асноўным пішуць бясконцыя апавяданьні пра вайну, пра вёску. Бывае, што жыве пісьменьнік ужо 50 гадоў у Менску, а ўсё пра вёску і пра вёску... Я пісаў эўрапейскія навэлы зь нечаканымі фіналамі. Цяпер 21-е стагодзьдзе, кампутарныя тэхналёгіі, інтэрнэт, чалавеку няма часу чытаць апісаньні на 80 старонак кветачак і дрэваў у лесе.

— Чаму кніга выйшла на расейскай мове?

— Расейскі варыянт зроблены, каб прачытаць маглі ўсе, нават тыя, хто не валодае беларускай мовай. У любым разе будзе і беларускамоўны варыянт, а таксама англамоўны, нямецкі і польскі. Аднак частка навэлаў, якія ўвайшлі ў «Крымінальныя аповеды пра каханьне», ужо друкавалася на беларускай мове, проста ў розных кнігах. Цяпер я зьяднаў іх у адно выданьне.

— Вы друкуецеся ў выдавецтве «Мастацкая літаратура». Не было ніякіх праблемаў падчас працы зь дзяржаўнай установай?

— У «Мастацкай літаратуры» выйшлі два тамы маёй грунтоўнай працы «Галоўная вуліца Менску». Я вельмі дзіўлюся, што нічога ня выразалі, не скарацілі, а я там вельмі сьмела пісаў пра рэпрэсіі. «Крымінальныя гісторыі пра каханьне» таксама выйшлі ў гэтым выдавецтве, і зноў нічога не парэзалі, нічога ня выкінулі.

— Вы шмат кніг напісалі пра сталінскія рэпрэсіі. Чаму вырашылі зьвярнуцца да бэлетрыстыкі?

— Калісьці маю кнігу «Непамяркоўныя» Радыё Свабода прызнала лепшай мастацкай кнігай пра рэпрэсіі. Тады, у 90-я гады, стаялі стогны: «вой, расстралялі, усё, сьмерць». А я, зьвяртаючыся да тэмы рэпрэсаваных, заклікаў да непамяркоўнасьці, не пагаджаючыся з тым, што беларусы — гэта такія цямці-лямці. І ў кнізе «Непамяркоўныя» ў кожным апавяданьні быў заклік змагацца, але напісаныя яны былі ў лёгкім стылі і зь нечаканымі фіналамі, напаўдэтэктыўнымі і містычнымі. Дык вось, «Крымінальныя аповеды пра каханьне» — гэта тое самае, толькі на іншую тэму. Калі ў «Непамяркоўных» было змаганьне за гонар у палітычным сэнсе, то ў «Крымінальных аповедах» — змаганьне за сям’ю, любоў, каханьне. І мне здаецца, што тут удалося трымацца фармату эўрапейскай навэлы.

— Вы наракаеце, што ў беларускай літаратуры шмат увагі аддаецца тэме вёскі. А дзе адбываюцца падзеі ў вашых творах?

— Толькі ня ў вёсцы. У маіх навэлах месца падзеяў — плянэта Зямля. Герой можа быць у Індыі, Кітаі, на Блізкім Усходзе, у Швэцыі, Нямеччыне, Нідэрляндах, Польшчы, Арабскіх Эміратах, Кувэйце, але асноўнае — гэта горад Менск.

Як пісаць, каб і чыталі, і каб ня быць графаманам?

— Трэба, каб кожны сказ чытаўся лёгка, на адным дыханьні. Трэба, каб кожны абзац меў цікавую інфармацыю. Трэба, каб быў нечаканы фінал. Менавіта па гэтым рэцэпце і напісаныя «Крымінальныя аповеды пра каханьне». Хоць гэта апавяданьні пра каханьне, але там і містыка, і крымінал, і палітыка, і дэтэктыў.

— Як падзеі ў сьвеце адлюстроўваюцца ў вашай творчасьці? Ці сочыце за крызісам ва Ўкраіне?

— Так, і ня толькі я. Я бачу, што беларусы вельмі захопленыя падзеямі ў суседняй краіне і, магчыма, нават менш цікавяцца беларускімі падзеямі і літаратурай. Калі выйшаў першы том «Галоўнай вуліцы Менску», яго імгненна разьмялі з крамаў. А вось калі выйшаў другі том — якраз пачаліся забурэньні ва Ўкраіне — цікавасьць значна зьнізілася. Але я думаю, што сытуацыя ня дойдзе да Трэцяй усясьветнай вайны і Ўкраіна здолее вырвацца з лапаў свайго ўсходняга суседа.

— Калі зладзіце прэзэнтацыю новай кнігі?

— Я як сьлед яшчэ і «Галоўную вуліцу Менску» не прэзэнтаваў. Лічу, што пакуль у сьвеце неспакойна, нельга гэтага рабіць. Як толькі стане спакайней, то будзе прэзэнтацыя.

Глядзець камэнтары (2)

Гэтая дыскусія закрытая.
Ігар Лосік Кацярына Андрэева Дар'я Чульцова Марына Золатава Ягор Марціновіч
XS
SM
MD
LG