Лінкі ўнівэрсальнага доступу

“БДГ” НЯ ЗМОЖА ВЫХОДЗІЦЬ ПАД СВАЁЙ НАЗВАЙ ДА КАНЦА ЖНІЎНЯ


Юры Сьвірко, Менск

Выдавецкае прадпрыемства “Марат” абскарджвала загад Мінінфарму ад 28 траўня прыпыніць выданьне газэты “БДГ. Для служебного пользования” за публікацыю артыкулаў “Сыстэма ахвяраў ня лічыць” пра самазабойства былога міністра транспарту Аляксандра Лукашова і “Магічны крышталь” пра махінацыі на менскім гарэлачным заводзе.

Папярэджаньне за апошні артыкул літаральна за суткі да гэтага судовага працэсу было часткова скасаванае, і прадстаўнікі “БДГ” спадзяваліся, што загад Міністэрства інфармацыі будзе адменены. Тым больш што на паседжаньні суду юрыст прадпрыемства “Марат” Сяргей Пратасавіцкі зноў заявіў, што рэдакцыя сваёй пазыцыі не зьмяніла: цяперашні міністар транспарту Міхаіл Баравы на пахаваньні свайго папярэдніка спадара Лукашова адсутнічаў, хаця менавіта за гэтую інфармацыю і было вынесенае папярэджаньне.

Адсутнасьць спадара Баравога засьведчылі два журналісты “БДГ”, гэта маглі пацьвердзіць і сваякі нябожчыка. Але ў судзе зачыталі ліст першага намесьніка міністра транспарту, які напісаў, што ягоны шэф на пахаваньні быў. Для судзьдзі Мікалая Пазычука гэтага было дастаткова.

(Пазычук: ) “Выклікаць таго ж міністра транспарту і дапытваць яго як сьведку, пераносіць справу — ці ёсьць для гэтага падставы?”

Судзьдзя Пазычук у пазове супраць Міністэрства інфармацыі адмовіў. Гэта значыць, што абодва загады Мінінфарму аб прыпыненьні выданьня “БДГ” і яе дадатку будуць дзейнічаць да канца жніўня. Чытачы ня бачылі гэтых газэтаў ужо месяц — засталося яшчэ два. Цяпер “Белорусская деловая газета” абскарджвае рашэньні Вышэйшага гаспадарчага суду ў касацыйным парадку ды спрабуе выпусьціць свае матэрыялы пад іншай шапкай. Кіраўнік прадпрыемства “Марат” Пётар Марцаў апошнія судовыя рашэньні пракамэнтаваў гэтак:

(Марцаў: ) “Гэта больш чым дзіўна. Таму што я не разумею, што такое часткова скасаваць папярэджаньне, часткова яго прызнаць. То бок мы маем палову папярэджаньня — так трэба меркаваць. Я лічу, што суд зусім неабгрунтавана павёў сябе ў гэтай сытуацыі. Усё дастаткова сьмешна ўжо — я ня ведаю, што такое паўпапярэджаньня”.

На маё пытаньне, ці зьбіраецца “БДГ” выходзіць пад іншай назвай, спадар Марцаў адказаў:

(Марцаў: ) “Мы зьбіраемся выпускаць чарговыя нумары НЕ “Белорусской деловой газеты” калектывам “Белорусской деловой газеты”. Проста сачыце — найбліжэйшымі днямі, хутчэй за ўсё, у пачатку наступнага тыдня зьявіцца чарговы нумар. Мы будзем друкаваць яго за межамі Беларусі, натуральна. Цяпер друкарні ўвогуле не заключаюць дамовы з газэтамі, якія раптам зь нейкай прычыны вырашылі выходзіць альбо выходзіць часьцей”.

Нагадаю, што тры справы “Белорусская деловая газета” ў Вышэйшым гаспадарчым судзе прайграла — гэтыя справы тычыліся папярэджаньняў Міністэрства інфармацыі за артыкулы “БДГ” пра выкарыстаньне прэзыдэнцкага самалёту і пра суд над экс-дырэктарам Менскага трактарнага заводу Міхаілам Лявонавым, мільёны даляраў на замежных рахунках якога дагэтуль, як пісала “БДГ”, ня можа знайсьці пракуратура.

Загад аб прыпыненьні выпуску “БДГ” на тры месяцы застаецца ў сіле, як і тры аналягічныя загады аб прыпыненьні іншых выданьняў прадпрыемства “Марат” — “Эхо”, “Предпринимательская газета”, “БДГ. Для служебного пользования”. Але загад наконт апошняй будзе заўтра разглядаць той жа Вышэйшы гаспадарчы суд.
XS
SM
MD
LG