Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Навіны 29 лістапада 1999 г.


Уладзімер Кулажанка, Менск

(эфір 27 лістапада)
Эканамічны агляд мінулага тыдня.

Зьвяртае на сябе ўвагу адмысловая нарада, якую на сярэдзіне адыходзячага тыдню правёў Аляксандар Лукашэнка з вышэйшымі чыноўнікамі ўраду і адміністрацыі. Вырашана, што прыярытэтамі сацыяльна-эканамічнага разьвіцьця на будучы год застануцца харчовая бясьпека, экспарт тавараў і жыльлёвае будаўніцтва. Гэтыя ж мэты абвяшчаліся й сёлета, але, напрыклад, аб'ём сельскагаспадарчае вытворчасьці ўжо скараціўся болей як на 10%, а экспарту – на ўсе 20%.

Можа, ёсьць посьпехі ў жыльлёвым будаўніцтве? На ягоныя вынікі ня можа ўплываць ані сьпякотнае лета, ані непасрэдна вайна ў Расеі…

Але й тут пахваліцца няма чым. На пачатак кастрычніка коштам усіх крыніцаў фінансаваньня ўведзена толькі 2 млн. квадратных мэтраў жыльля, або ўсяго 56% ад гадавога пляну.

Паводле сьведчаньня будаўнікоў, да канцу году плян жыльлёвага будаўніцтва будзе недавыкананы мінімум на 20%. І гэта пры тым, што ў буйных гарадох – Менску, Гомелі, Магілеве ды іншых – толькі адзін з трох жыхароў ня мае вострае патрэбы ў жыльлі.

Прычына такога правалу ў жыльлёвым будаўніцтве – скарачэнне крэдытаваньня. Патрэба ў крэдытах сёлета была роўная 100 трыльёнам рублёў, а атрымалі будаўнікі толькі 40 трыльёнаў. Вось і рассыпаўся будаўнічы прыярытэт.

Асабліва небясьпечны рост незавершанага будаўніцтва. Плошча недабудаванага жыльля павялічылася з пачатку году да сярэдзіны восені больш як у 2 разы. Каб дабудаваць гэтыя кватэры, патрэбна, як мінімум 360 трлн. ільготных крэдытаў. А абяцаюць выдаткаваць толькі 20, або 6% ад патрэбнага.

І вось у гэтых умовах тры дні таму Лукашэнка выклікаў для справаздачы намесьніка прэм'ер-міністра Генадзя Навіцкага і запатрабаваў павялічыць аб'ём будаўнічых работаў у наступным годзе, пакінуць нязьменным жыльлёвы прыярытэт ды скараціць кошты будаўніцтва. Наколькі гэта рэальна?

Плянуецца рэзка скараціць ільготнае крэдытаваньне да 40-60 трлн. рублёў, каб не сілкаваць інфляцыю. Але гэтых грошай ня хопіць нават дзеля таго, каб дабудаваць пачатае сёлета.

Па-другое, раіцца шырэй прыцягваць сродкі насельніцтва. Але ў людзей, якія маюць патрэбу ў жыльлі, грошай няма. А рабочаму чалавеку, каб пабудаваць невялікую двухпакаёвую кватэру, трэба працаваць, анічога не спажываючы, мінімум трыццаць год.

Па-трэцяе, загадана нарасьціць будаўніцтва жыльля прадпрыемствамі. Але дзе яны возьмуць грошай, калі няўхільна скарачаецца іх рэнтабельнасьць і расьце лік стратных фірмаў?

У тупіковай сытуацыі жыльлёвае будаўніцтва ў невялікіх гарадох. Зносіць індывідуальныя дамы – кватэры трэба даваць тым, хто страціў жыльлё. А будаваць на ўскраіне пасёлкаў – камунікацыі каштуюць даражэй, чым самое будаўніцтва.

Яшчэ адно выйсьце – значна скараціць кошты будаўніцтва. Кажуць, што будаваць дамы можна нават з саламяных блёкаў. Саломы ў нас дастаткова, вось толькі тэхналёгіяў ды досьведу няма.

Са сказанага вынікае, што лёс так званага «жыльлёвага» прыярытэту ў 2000 годзе наўрад ці будзе іншым, чым сёлета.

XS
SM
MD
LG