Некалькі кветак на століку каля станцыі мэтро «Кастрычніцкая» парушаюць бездакорную чысьціню менскага праспэкту Незалежнасьці. Летась у красавіку тут ад бомбы загінула 15 чалавек. Але 17 сакавіка людзі прыносілі кветкі і запальвалі сьвечкі па дзьвюх новых ахвярах: маладых людзях, асуджаных за выбух у мэтро і пакараных сьмерцю куляй у патыліцу, насуперак заклікам аб літасьці.
Незалежна ад таго, ці маюць Уладзіслаў Кавалёў і Дзьмітры Канавалаў нейкае дачыненьне да бомбы, многія беларусы ня вераць, што ўся адказнасьць ляжыць толькі на іх. Іх успрымаюць як ахвяры дыктатуры Аляксандра Лукашэнкі. Іх прысуды грунтуюцца на прызнаньнях, у якіх недастаткова матываў і якія, як паведамляецца, былі атрыманыя з дапамогай катаваньняў. Сам працэс і пакараньне нагадваюць пра сталінскія часы. Асаблівым цынізмам прагучалі спачуваньні Лукашэнкі сем’ям пакараных.
Некаторыя беларусы за мяжой лічаць, што гэтыя сьмяротныя пакараньні былі проста яшчэ адным адвольным актам жорсткасьці з боку прэзыдэнта-бандыта. Іншыя пабачылі ў гэтым наўмысную спробу Лукашэнкі ўмацаваць свае пазыцыі праз тэрор. Гэтыя пакараньні бясспрэчна працягнулі сьпіс яго гвалтоўных учынкаў. У сьнежні 2010 году Лукашэнкавы спэцслужбы жорстка разагналі пратэст грамадзянаў супраць сфальсыфікаваных выбараў. Некаторыя яго апанэнты дагэтуль застаюцца за кратамі, у тым ліку апазыцыйны кандыдат Андрэй Саньнікаў, нягледзячы на прашэньне аб памілаваньні. Ягоная жонка Ірына Халіп, журналістка расейскай «Новой газеты», кажа, што яго катуюць. Праваабаронца Алесь Бяляцкі таксама застаецца ў зьняволеньні. Апошнія сьмяротныя пакараньні могуць спарадзіць яшчэ большы страх сярод патэнцыйных пратэстоўцаў, але яны ня могуць аднавіць законнасьць.
Рэйтынгі Лукашэнкі, паводле незалежных апытаньняў, ад часу выбараў упалі ад 50% да 20%. Больш за 80% беларусаў лічаць, што эканоміка ў крызісе, і бальшыня зь іх вінаваціць у гэтым прэзыдэнта. [...]
Лукашэнка больш чым сотні крытыкаў свайго рэжыму, у тым ліку першаму кіраўніку незалежнай Беларусі Станіславу Шушкевічу, забараніў выезд з краіны. Але яго галоўны адказ на дзеяньні ЭЗ — паварот да Расеі, чыя няспынная падтрымка пазбаўляе эўрапейскія санкцыі вастрыні. І хоць новаабраны прэзыдэнт Расеі Ўладзімір Пуцін ня любіць Лукашэнку, яшчэ менш яму падабаецца ідэя зьмены рэжыму ў Беларусі і ўварваньне Эўразьвязу ў сваю палітычную вотчыну [...]
Шмат гадоў Лукашэнка гуляў на супярэчнасьцях паміж Расеяй і Эўразьвязам. Аднак яго антызаходняя пазыцыя ўжо недастатковая, каб забясьпечыць падтрымку Масквы. Расейцы падтрымліваюць ягоную эканоміку толькі за кошт перадачы ўсё большага кантролю над вядучымі галінамі прамысловасьці, улучна з экспартам калійнай солі і нафтаперапрацоўчымі заводамі. Аднак палітычная сытуацыя ў самой Расеі цяпер не такая стабільная, як некалькі гадоў таму, і магчымасьць Лукашэнкі бясьпечна хавацца за муры Крамля, магчыма, ня будзе існаваць вечна.
Незалежна ад таго, ці маюць Уладзіслаў Кавалёў і Дзьмітры Канавалаў нейкае дачыненьне да бомбы, многія беларусы ня вераць, што ўся адказнасьць ляжыць толькі на іх. Іх успрымаюць як ахвяры дыктатуры Аляксандра Лукашэнкі. Іх прысуды грунтуюцца на прызнаньнях, у якіх недастаткова матываў і якія, як паведамляецца, былі атрыманыя з дапамогай катаваньняў. Сам працэс і пакараньне нагадваюць пра сталінскія часы. Асаблівым цынізмам прагучалі спачуваньні Лукашэнкі сем’ям пакараных.
Некаторыя беларусы за мяжой лічаць, што гэтыя сьмяротныя пакараньні былі проста яшчэ адным адвольным актам жорсткасьці з боку прэзыдэнта-бандыта. Іншыя пабачылі ў гэтым наўмысную спробу Лукашэнкі ўмацаваць свае пазыцыі праз тэрор. Гэтыя пакараньні бясспрэчна працягнулі сьпіс яго гвалтоўных учынкаў. У сьнежні 2010 году Лукашэнкавы спэцслужбы жорстка разагналі пратэст грамадзянаў супраць сфальсыфікаваных выбараў. Некаторыя яго апанэнты дагэтуль застаюцца за кратамі, у тым ліку апазыцыйны кандыдат Андрэй Саньнікаў, нягледзячы на прашэньне аб памілаваньні. Ягоная жонка Ірына Халіп, журналістка расейскай «Новой газеты», кажа, што яго катуюць. Праваабаронца Алесь Бяляцкі таксама застаецца ў зьняволеньні. Апошнія сьмяротныя пакараньні могуць спарадзіць яшчэ большы страх сярод патэнцыйных пратэстоўцаў, але яны ня могуць аднавіць законнасьць.
Рэйтынгі Лукашэнкі, паводле незалежных апытаньняў, ад часу выбараў упалі ад 50% да 20%. Больш за 80% беларусаў лічаць, што эканоміка ў крызісе, і бальшыня зь іх вінаваціць у гэтым прэзыдэнта. [...]
Лукашэнка больш чым сотні крытыкаў свайго рэжыму, у тым ліку першаму кіраўніку незалежнай Беларусі Станіславу Шушкевічу, забараніў выезд з краіны. Але яго галоўны адказ на дзеяньні ЭЗ — паварот да Расеі, чыя няспынная падтрымка пазбаўляе эўрапейскія санкцыі вастрыні. І хоць новаабраны прэзыдэнт Расеі Ўладзімір Пуцін ня любіць Лукашэнку, яшчэ менш яму падабаецца ідэя зьмены рэжыму ў Беларусі і ўварваньне Эўразьвязу ў сваю палітычную вотчыну [...]
Шмат гадоў Лукашэнка гуляў на супярэчнасьцях паміж Расеяй і Эўразьвязам. Аднак яго антызаходняя пазыцыя ўжо недастатковая, каб забясьпечыць падтрымку Масквы. Расейцы падтрымліваюць ягоную эканоміку толькі за кошт перадачы ўсё большага кантролю над вядучымі галінамі прамысловасьці, улучна з экспартам калійнай солі і нафтаперапрацоўчымі заводамі. Аднак палітычная сытуацыя ў самой Расеі цяпер не такая стабільная, як некалькі гадоў таму, і магчымасьць Лукашэнкі бясьпечна хавацца за муры Крамля, магчыма, ня будзе існаваць вечна.