Расклад праграмаў

Паведамленьні нашых карэспандэнтаў, званкі слухачоў, апытаньні ў гарадах і мястэчках Беларусі

Паведамленьні нашых карэспандэнтаў, званкі слухачоў, апытаньні ў гарадах і мястэчках Беларусі

Навіны Беларусі й сьвету, надвор'е, агляд друку, гутарка з госьцем, ранішнія рэпартажы, бліц-аналіз, музычная старонка

Паведамленьні нашых карэспандэнтаў, званкі слухачоў, апытаньні ў гарадах і мястэчках Беларусі

Птушкі пералётныя. Успаміны вэтэрана Радыё Свабода Галіны Руднік: “У трыццаць сёмым мне было 7 гадоў. Пасьля таго, як пасадзілі маму, я фактычна засталася сіратой. Так мы былі пакараныя двойчы: мой тата-вайсковец нас перад гэтым даўно кінуў. Мяне чакаў сірочы дом, калі б ня цёця, добры анёл усяго майго далейшага лёсу. Я вельмі цешылася, што цётачка, Барбара Вержбаловіч, будзе няньчыць і маіх дзяцей, аднак было наканавана інакш...”

Чаму да беларускай выкладчыцы, якая вядзе свой курс беларусазнаўства ў адным з унівэрсытэтаў ЗША, на другі год яе выкладаньня запісалася ў 10 разоў болей амэрыканскіх студэнтаў, чым першы раз? Чаму бакаляўры–беларусісты працягваюць сваю адукацыю ў ЗША і каму гэта даступна? Беларусістыка ў Канзасе: плюсы, мінусы і нечаканасьці, а таксама пра адрозьненьне усьмешкі па-беларуску і па-амэрыканску –– у новай перадачы "Беларускае замежжа" з удзелам беларускіх студэнтаў і выкладчыкаў з ЗША.

Беларускі літаратурны пантэон: погляд зь Лёндану. Гутарка з прафэсарам Арнольдам Макміліным – удзельнікам Міжнароднага кангрэсу беларусістаў.

Наша першая і пакуль апошняя сустрэча з гэтым чалавекам адбылася чвэрць стагодзьдзя таму. Тады яны разам з жонкай Жэняй, скончыўшы Акадэмію мастацтваў, зьехалі на малую радзіму Міхаіла Клеафаса Агінскага - Залесьсе - і стварылі лялечны тэатар “Батлейка”, дзе акторамі былі звычайныя вяскоўцы ад 10 да 60 гадоў. Ужо тады міжнароднае прызнаньне на тэатральных фэстах не перашкодзіла мясцовым чыноўнікам ды проста зайздросьнікам стварыць ім невыносныя ўмовы існаваньня, як і зараз, у вёсцы Цішкаўшчына, што на Валожыншчыне. “Але зь недачалавекамі-сабакамі, што хочуць зьнішчыць ды затаптаць навакольле, будзем змагацца жорстка”, - гаворыць Алесь Лось.

Паведамленьні нашых карэспандэнтаў, званкі слухачоў, апытаньні ў гарадах і мястэчках Беларусі

Птушкі пералётныя. Успаміны вэтэрана Радыё Свабода Галіны Руднік: “У трыццаць сёмым мне было 7 гадоў. Пасьля таго, як пасадзілі маму, я фактычна засталася сіратой. Так мы былі пакараныя двойчы: мой тата-вайсковец нас перад гэтым даўно кінуў. Мяне чакаў сірочы дом, калі б ня цёця, добры анёл усяго майго далейшага лёсу. Я вельмі цешылася, што цётачка, Барбара Вержбаловіч, будзе няньчыць і маіх дзяцей, аднак было наканавана інакш...”

Чаму да беларускай выкладчыцы, якая вядзе свой курс беларусазнаўства ў адным з унівэрсытэтаў ЗША, на другі год яе выкладаньня запісалася ў 10 разоў болей амэрыканскіх студэнтаў, чым першы раз? Чаму бакаляўры–беларусісты працягваюць сваю адукацыю ў ЗША і каму гэта даступна? Беларусістыка ў Канзасе: плюсы, мінусы і нечаканасьці, а таксама пра адрозьненьне усьмешкі па-беларуску і па-амэрыканску –– у новай перадачы "Беларускае замежжа" з удзелам беларускіх студэнтаў і выкладчыкаў з ЗША.

Беларускі літаратурны пантэон: погляд зь Лёндану. Гутарка з прафэсарам Арнольдам Макміліным – удзельнікам Міжнароднага кангрэсу беларусістаў.

Наша першая і пакуль апошняя сустрэча з гэтым чалавекам адбылася чвэрць стагодзьдзя таму. Тады яны разам з жонкай Жэняй, скончыўшы Акадэмію мастацтваў, зьехалі на малую радзіму Міхаіла Клеафаса Агінскага - Залесьсе - і стварылі лялечны тэатар “Батлейка”, дзе акторамі былі звычайныя вяскоўцы ад 10 да 60 гадоў. Ужо тады міжнароднае прызнаньне на тэатральных фэстах не перашкодзіла мясцовым чыноўнікам ды проста зайздросьнікам стварыць ім невыносныя ўмовы існаваньня, як і зараз, у вёсцы Цішкаўшчына, што на Валожыншчыне. “Але зь недачалавекамі-сабакамі, што хочуць зьнішчыць ды затаптаць навакольле, будзем змагацца жорстка”, - гаворыць Алесь Лось.

Вечаровы госьць, сацыяльныя досьледы, галасы людзей

Птушкі пералётныя. Успаміны вэтэрана Радыё Свабода Галіны Руднік: “У трыццаць сёмым мне было 7 гадоў. Пасьля таго, як пасадзілі маму, я фактычна засталася сіратой. Так мы былі пакараныя двойчы: мой тата-вайсковец нас перад гэтым даўно кінуў. Мяне чакаў сірочы дом, калі б ня цёця, добры анёл усяго майго далейшага лёсу. Я вельмі цешылася, што цётачка, Барбара Вержбаловіч, будзе няньчыць і маіх дзяцей, аднак было наканавана інакш...”

Чаму да беларускай выкладчыцы, якая вядзе свой курс беларусазнаўства ў адным з унівэрсытэтаў ЗША, на другі год яе выкладаньня запісалася ў 10 разоў болей амэрыканскіх студэнтаў, чым першы раз? Чаму бакаляўры–беларусісты працягваюць сваю адукацыю ў ЗША і каму гэта даступна? Беларусістыка ў Канзасе: плюсы, мінусы і нечаканасьці, а таксама пра адрозьненьне усьмешкі па-беларуску і па-амэрыканску –– у новай перадачы "Беларускае замежжа" з удзелам беларускіх студэнтаў і выкладчыкаў з ЗША.

Беларускі літаратурны пантэон: погляд зь Лёндану. Гутарка з прафэсарам Арнольдам Макміліным – удзельнікам Міжнароднага кангрэсу беларусістаў.

Наша першая і пакуль апошняя сустрэча з гэтым чалавекам адбылася чвэрць стагодзьдзя таму. Тады яны разам з жонкай Жэняй, скончыўшы Акадэмію мастацтваў, зьехалі на малую радзіму Міхаіла Клеафаса Агінскага - Залесьсе - і стварылі лялечны тэатар “Батлейка”, дзе акторамі былі звычайныя вяскоўцы ад 10 да 60 гадоў. Ужо тады міжнароднае прызнаньне на тэатральных фэстах не перашкодзіла мясцовым чыноўнікам ды проста зайздросьнікам стварыць ім невыносныя ўмовы існаваньня, як і зараз, у вёсцы Цішкаўшчына, што на Валожыншчыне. “Але зь недачалавекамі-сабакамі, што хочуць зьнішчыць ды затаптаць навакольле, будзем змагацца жорстка”, - гаворыць Алесь Лось.