Партыя БНФ ня будзе ўлівацца ў рух Мілінкевіча

Лідэр Партыі БНФ Вінцук Вячорка гаворыць, што ён зьдзіўлены “скандальнымі памкненьнямі журналісцкай супольнасьці” так інтэрпрэтаваць падзеі, якія адбыліся на апошнім Сойме БНФ:

Вячорка: “На гэтым Сойме было практычна поўным кансэнсусам пацьверджана, што Партыя БНФ ёсьць партыяй, што яна захоўвае сваю цэласьць і выступае як самастойны палітычны суб’ект у аб’яднаных дэмакратычных сілах. Паступіла пісьмовая прапанова ад спадара Мілінкевіча, адрасаваная Сойму: на будучым Кангрэсе дэмсілаў Партыі БНФ уліцца ў фракцыю ягонага руху. Я тое пытаньне прапанаваў паставіць на галасаваньне, але ні адзін сябра Сойму гэтага не падтрымаў. Ні адзін! Ні зь Менску, ні з рэгіёнаў. Так што нават на галасаваньне яго не ставілі.

Абсалютна зразумела, што ў інтарэсах нацыянальна-дэмакратычных сілаў мець фракцыю Партыі БНФ і тым самым прадстаўніцтва Партыі БНФ у будучай палітычнай радзе. І адракацца ад гэтага мы ня бачым ніякіх падстаў. Ні пра якія там разыходжаньні ці сыходжаньні няма гаворкі: захоўваецца статус-кво”.

Кіраўнік палітрады дэмсілаў Аляксандар Мілінкевіч кажа, што яму “вельмі не хацелася б, каб шляхі яго і Партыі БНФ разышліся”:

Мілінкевіч: “Мая роля, перадусім як кіраўніка палітрады, у тым, каб аб’ядноўваць усіх. І, канечне, БНФ -- гэта даўні партнэр, вельмі важная арганізацыя. Падчас мясцовай выбарчай кампаніі я праехаў больш за 40 гарадоў. І цьверджу, што там ня толькі БНФ, але й калякінцы, казулінцы, прадстаўнікі АГП -- усе кажуць: давайце працаваць разам, трэба працягваць усё распачатае падчас прэзыдэнцкай кампаніі. А ў палітрадзе партыйныя кіраўнікі, у тым ліку й БНФ, прагаласавалі за тое, каб не працаваць адным штабам, з адным лідэрам. І гэта мяне засмучае. Таму што ня той час, каб працаваць выключна на свае арганізацыі і супрацоўнічаць толькі падчас круглых сталоў”.

На пытаньне пра магчымыя пэрспэктывы Вінцук Вячорка адказвае так:

Вячорка: “Што да стваранага спадаром Мілінкевічам руху, дык на сёньняшні дзень няма ні сфармуляванай праграмы, ні арганізацыйнай канцэпцыі. І ў гэтым сэнсе мы ня можам далучацца да нечага, улівацца ў нешта, што ня мае яснай схемы, яснай канцэпцыі. Мілінкевіч стварае сваю арганізацыю з новых людзей, якіх ён заангажаваў з вынікаў мінулагодняй вясны -- ён не пераваблівае людзей з партый. Я думаю, калі такія падыходы дзейнічаюць, то мы заўсёды можам дасягнуць практычнага паразуменьня”.

Аляксандар Мілінкевіч таксама гаворыць пра пэрспэктывы супрацоўніцтва:

Мілінкевіч: “Я бачу рух як непартыйную, новую арганізацыю. Як форму супрацоўніцтва існуючых арганізацый, актыўных людзей. І бачу схему працы простай: мы выбіраем некалькі кампаній, якія робяцца сотнямі арганізацый людзей -- прадпрымальнікаў, моладзі, не заангажаваных у арганізацыі. Гэта -- супрацоўніцтва ў дзеяньні. Я такую схему рэалізаваў, калі існавала “Рэгіянальная Беларусь”. Мы не разбурылі ніводнай арганізацыі. Мы не казалі: сыходзьце са сваіх структур і прыходзьце да нас. Мы папросту ладзілі супрацоўніцтва. Схема адпрацаваная. І я ўпэўнены, што яна й гэтым разам дасьць вынік”.