Музыка, прыдатная для рынгтонаў у мабільнікі, для вясельляў ды іншых сьвятаў.
Пяцёра музыкаў-аматараў з Мсьціслава лічаць, што нямала выдатных беларускіх вершаў незаслужана забытыя. У кампазыцыях гурту «Крокі ў бокі» пераважаюць простыя і вясёлыя матывы, які лёгка ўспрымае публіка. У актыве музыкаў адзін дэбютны альбом «Журавінка» зь дзесяцьцю песьнямі на вершы Рыгора Барадуліна, Максіма Танка, Якуба Коласа, Анатоля Грачанікава, Авяр’яна Дзеружынскага. Ганарацца мсьціслаўскія хлопцы і сваім пробным праектам «Баляды дзядзькі Рыгора».
Your browser doesn’t support HTML5
Крокі ў бокі - Вясёлыя ногі
Пра музычны калектыў распавядае адзін зь ягоных удзельнікаў, які назваўся Віталём. У гурце, кажа ён, не прынята раскрываць публіцы свае прозьвішчы. Які сэнс стаіць за назвай гурту, Віталь таксама ня кажа. Адзначае, што прыдумлялі яе, каб быць адметнымі і каб запамінала публіка. А кожны, хто будзе іх слухаць, няхай укладае ў назву свой сэнс.
Паводле Віталя, заснаваны музычны гурт быў у 2012 годзе «простымі хлопцамі, якія вырашылі, што яны беларусы і хочуць іграць добрую беларускую музыку».
«Яны адшукалі добрыя вершы беларускіх аўтараў: і Якуба Коласа, і Максіма Танка, і Рыгора Барадуліна, і Авяр’яна Дзеружынскага, і Міколы Маляўкі. І іхныя вершы ў лёгкай апрацоўцы прыйшліся даспадобы ўсякаму народу: і малым дзецям, і моладзі, і нават дзядулькам і бабулькам».
«Для беларуса беларуская мова прыродная, — кажа музыкант. — На ёй яму і размаўляць добра, і сьпяваць лёгка. Калі ж чытаеш вершы нашых клясыкаў, то адразу іх можна і сьпяваць, бо нараджаецца музыка».
«Спачатку, — працягвае суразмоўца, — гурт выступаў у аграгарадках і малых вёсках. За імі былі раённыя цэнтры. Запрашалі выступіць і ў Расеі.
Сёлета на «Рыцарскім фэсьце» ў Мсьціславе ладзілі прэзэнтацыю першага дыска — «Журавінка». Назвалі яго па аднайменным вершы Рыгора Барадуліна. Некаторыя знаёмцы, якія чулі гэтую песьню, паставілі яе рынгтонам на свае тэлефоны.
Your browser doesn’t support HTML5
Крокі ў бокі - Журавінка
Тры песьні на гэтым дыску зробленыя на вершы Рыгора Барадуліна. Сам паэт слухаў, і яму спадабалася. Ёсьць на дыску і рок-баляда на верш Якуба Коласа «Вясновая ноч».
— Вы прыйшлі на гутарку зь яшчэ адным дыскам. Гэта таксама праект гурту?
— Гэта наш пробны праект, які мы назвалі «Баляды дзядзькі Рыгора». Для яго мы ўзялі вершы Рыгора Барадуліна: «Бацьку», «Добрай раніцы», «Спадарыня». Гэтыя вершы амаль кожны беларус памятае са школы, а нам хацелася на іх зрабіць добрыя песьні. І атрымаліся баляды. Яны гучалі ўжо па радыё і на шматлікіх конкурсах. Прэзэнтацыя ж гэтага дыска адбылася летась на зьезьдзе беларусаў сьвету. Там быў вялікі канцэрт. На ім мы выступілі з аўтарам музыкі Зьмітром Астаньковічам і падаравалі такі дыск дэлегацыям з кожнага кутка сьвету.
— Віталь, вы згадалі, што ваша музыка зацікавіла расейцаў, а чым яна іх так закранула?
— Напэўна, настрой вясёлы, які перадаецца кожнаму, хто слухае нашу музыку. Немагчыма не танцаваць, калі гурт «Крокі ў бокі» пачынае сьпяваць і сваім добрым настроем дзяліцца з усімі прысутнымі.
— Мсьціслаў усё ж расейскамоўны горад, а ў вашым гурце маладыя хлопцы. Чым стала прыцягальнай для вас беларушчына?
— Я сам даўно сьпяваю. Сьпяваў на ангельскай мове, на італьянскай, на расейскай. Але калі сьпяваеш песьні на вершы нашых беларускіх клясыкаў, напрыклад, Якуба Коласа тую ж «Вясновую ноч», то ў табе прачынаецца беларускасьць. Гэта тое, што сапраўды тваё. Калі ты сьпяваеш па-расейску, такога адчуваньня няма. Вось і ўсе нашы хлопцы сьпяваюць і граюць душой.
— Вы хочаце сказаць, што беларушчына генэтычная ў беларуса?
— Так. Гэта нават можна даказаць. Мы супрацоўнічаем зь некалькімі кампазытарамі. Адзін зь іх жыве ў далёкім Казахстане — Зьміцер Астаньковіч. Мы зь ім сьпісаліся праз інтэрнэт. Ён наагул ня ведаў беларускай мовы, аднак калі ён зразумеў, што ягоныя карані беларускія, і калі мы паспрабавалі зь ім рабіць песьні на беларускія вершы, то ён ухапіў вось гэтую хвалю беларускасьці. Цяпер ён сябра Саюзу кампазытараў Беларусі. Ён кіруе суполкай беларусаў у Казахстане «Радзіма». Ён стаў беларусам, як і мы. Мы, беларусы, як мне падаецца, проста павінны любіць сваю беларускую мову.
— Дык калі ж, Віталь, беларусы, на вашу думку, пачнуць гаварыць на сваёй мове?
— Мяркую, што беларуская мова будзе жыць і надалей, а вось ці будзе яна мець усеагульнае распаўсюджаньне, пакажа час. Гурт «Крокі ў бокі» спадзяецца, што гэты час надыдзе дужа хутка.