Тэарэтычна выставіць сваю кандыдатуру на выбарах можа любы чалавек, але Рада вартавых ісламскай рэвалюцыі ўхваліла толькі восем з амаль сямісот прэтэндэнтаў.
Расейская экспэртка па ісламскіх краінах Алена Супоніна тлумачыць:
«Сярод усіх зацьверджаных кандыдатаў ёсьць толькі адзін чалавек, які лічыцца рэфармістам, гэта Мухамад Рэза Арэф. Ён займаў высокія пасады ў Іране за часам прэзыдэнта Хатамі, якога лічаць рэфарматарам. Але ён ня мае сур'ёзных шанцаў на перамогу. Асноўны кандыдат-рэфарматар, Алі Акбар Хашэмі Рафсанджані, быў зьняты з гонкі Радай вартавых, у якую ўваходзяць юрысты і релігійныя дзеячы».
Аглядальнік амэрыканскага часопісу Commentary Майкл Рубін кажа, што прэзыдэнт у Іране – фігура шмат у чым цырыманіяльная, і таму ядзерныя распрацоўкі і падтрымка тэрарызма працягваліся ў часе прэзыдэнцтва і прагматыка Рафсанджані, і рэфарматара Хатамі, і нацыяналіста Ахмадзінэжада. Сапраўдным кіраўніком Ірану застаецца рэлігійны лідэр аятала Алі Хамэнэі.
Інстытут выбараў прэзыдэнта меў вялікае значэньне ў ідэалягічнай вайне, якую Іран вядзе супраць сваіх праціўнікаў у ісламскім сьвеце, і гэтую вайну ён цяпер прайграе, лічыць экспэрт амэрыканскага Цэнтру міжнародных і стратэгічных дасьледаваньняў Эдвард Лутвак:
«Мы – адзіная краіна ісламскага сьвету, якая праводзіць чэсныя прэзыдэнцкія выбары, заяўляе Іран. І ў 2005 годзе гэта было сапраўды так: сур'ёзны двубой рэальных супернікаў, Ахмадзінэжада і Рафсанджані. Выбары 2009 году таксама задумваліся як чэсныя, але калі стала ясна, што Мусаві перамагае, духавенства ня вытрымала і пайшло на відавочны падлог. Гэтым разам аяталы не забясьпечылі нават выгляду сапраўднага выбару, прызнаўшы тым самым поўнае ідэйнае фіяска. Цяпер іранскі рэжым ёсьць нічым не прыкрытая дыктатура».
Расейская экспэртка па ісламскіх краінах Алена Супоніна тлумачыць:
«Сярод усіх зацьверджаных кандыдатаў ёсьць толькі адзін чалавек, які лічыцца рэфармістам, гэта Мухамад Рэза Арэф. Ён займаў высокія пасады ў Іране за часам прэзыдэнта Хатамі, якога лічаць рэфарматарам. Але ён ня мае сур'ёзных шанцаў на перамогу. Асноўны кандыдат-рэфарматар, Алі Акбар Хашэмі Рафсанджані, быў зьняты з гонкі Радай вартавых, у якую ўваходзяць юрысты і релігійныя дзеячы».
Аглядальнік амэрыканскага часопісу Commentary Майкл Рубін кажа, што прэзыдэнт у Іране – фігура шмат у чым цырыманіяльная, і таму ядзерныя распрацоўкі і падтрымка тэрарызма працягваліся ў часе прэзыдэнцтва і прагматыка Рафсанджані, і рэфарматара Хатамі, і нацыяналіста Ахмадзінэжада. Сапраўдным кіраўніком Ірану застаецца рэлігійны лідэр аятала Алі Хамэнэі.
Інстытут выбараў прэзыдэнта меў вялікае значэньне ў ідэалягічнай вайне, якую Іран вядзе супраць сваіх праціўнікаў у ісламскім сьвеце, і гэтую вайну ён цяпер прайграе, лічыць экспэрт амэрыканскага Цэнтру міжнародных і стратэгічных дасьледаваньняў Эдвард Лутвак:
«Мы – адзіная краіна ісламскага сьвету, якая праводзіць чэсныя прэзыдэнцкія выбары, заяўляе Іран. І ў 2005 годзе гэта было сапраўды так: сур'ёзны двубой рэальных супернікаў, Ахмадзінэжада і Рафсанджані. Выбары 2009 году таксама задумваліся як чэсныя, але калі стала ясна, што Мусаві перамагае, духавенства ня вытрымала і пайшло на відавочны падлог. Гэтым разам аяталы не забясьпечылі нават выгляду сапраўднага выбару, прызнаўшы тым самым поўнае ідэйнае фіяска. Цяпер іранскі рэжым ёсьць нічым не прыкрытая дыктатура».