Паводле дадзеных Міністэрства аховы здароўя, толькі 10% беларусаў харчуюцца паўнавартасна.
Для астатніх альтэрнатыва здаровага харчаваньня застаецца нескарыстанай парадай урачоў.
У Нацыянальнай праграме дэмаграфічнай бясьпекі Беларусі на 2007-2010 г.г. сьцьвярджаецца, што сьмяротнасьць ад захворваньняў органаў страваваньня з 1990 году па 2005 ўзрасла на 96,8%. Больш за чвэрць насельніцтва мае лішнюю вагу. У гэтых людзей значна вышэйшая рызыка разьвіцьця пухліны нырак, лёгкіх, цукровага дыябету й г.д.
Мой суразмоўца – супрацоўнік катэдры Агульнай гігіены Гарадзенскага мэдунівэрсітэту Яўген Майсіёнак наўпрост зьвязвае гэта зь нездаровым харчаваньнем. Яно павінна складацца найперш зь зернявых прадуктаў, свежай садавіны і гародніны, ужо меней – мяса-малочных прадуктаў, варта абмяжоўваць ужываньне солі й цукру і зусім выключыць з рацыёну алькаголь ды тытунь.
Аднак у гарадзенцаў атрымліваецца часьцей наадварот, асабліва зараз, калі цэны на прадукты пачалі імкліва расьці.
Майсіёнак: “Напрыклад, мяса мы ўжываем пераважна сьвініну, яна ўтрымлівае 30% тлушчу, яго нельга аднесьці да здаровага. Ва ўсім сьвеце ядуць маргарыны, спрэды, дзе частка малочнага тлушчу і алею. У нас ядуць малочны тлушч, насычаны выключна тлустымі кіслотамі. Плюс танны даступны алькаголь і г.д.”
А вось што наконт свайго харчаваньня кажуць самі гарадзенцы.
Спадарыня: “Бярэм пераважна свае прадукты з агарода. Зарплаты ў нас не такія высокія, таму жывем ня так як хочацца, а так, каб абы працягнуць як-небудзь”.
Карэспандэнт: “А мяса часта ўжываеце?”
Спадарыня: “Ня вельмі, няма за што яго купляць”.
Спадарыня: “Адмаўляемся ад мяса, ад рыбы, ад садавіны, гародніны, усё болей на адну бульбу налягаем”.
Спадарыня: “Даводзіцца купляць харчы якія таньней каштуюць. Абмяжоўваесься ва ўсім: і мяса, і шынкі... Пераходзіш на тое, што таньней”.
Ейная сяброўка: “Асабліва, калі яшчэ сам студэнт і дзеці вучацца. Наагул такія вялікія перапады з грашыма. Даводзіцца на ўсім эканоміць: на сабе, на адзежы, а харчы дарагія немагчыма. Купляем субхарчы, варым. Шынку толькі вараную бярэм, асатняя дарагая. Малочныя прадукы купляем, яны таньнейшыя. І ўсё”.
Спадарыня: “А хіба ў нас ёсьць нейкі выбар? Кошты вялікія, але есьці ўсё роўна трэба”.
У Нацыянальнай праграме дэмаграфічнай бясьпекі Беларусі на 2007-2010 г.г. сьцьвярджаецца, што сьмяротнасьць ад захворваньняў органаў страваваньня з 1990 году па 2005 ўзрасла на 96,8%. Больш за чвэрць насельніцтва мае лішнюю вагу. У гэтых людзей значна вышэйшая рызыка разьвіцьця пухліны нырак, лёгкіх, цукровага дыябету й г.д.
Мой суразмоўца – супрацоўнік катэдры Агульнай гігіены Гарадзенскага мэдунівэрсітэту Яўген Майсіёнак наўпрост зьвязвае гэта зь нездаровым харчаваньнем. Яно павінна складацца найперш зь зернявых прадуктаў, свежай садавіны і гародніны, ужо меней – мяса-малочных прадуктаў, варта абмяжоўваць ужываньне солі й цукру і зусім выключыць з рацыёну алькаголь ды тытунь.
Аднак у гарадзенцаў атрымліваецца часьцей наадварот, асабліва зараз, калі цэны на прадукты пачалі імкліва расьці.
мяса мы ўжываем пераважна сьвініну, яна ўтрымлівае 30% тлушчу, яго нельга аднесьці да
здаровага
здаровага
А вось што наконт свайго харчаваньня кажуць самі гарадзенцы.
Спадарыня: “Бярэм пераважна свае прадукты з агарода. Зарплаты ў нас не такія высокія, таму жывем ня так як хочацца, а так, каб абы працягнуць як-небудзь”.
Карэспандэнт: “А мяса часта ўжываеце?”
Спадарыня: “Ня вельмі, няма за што яго купляць”.
Спадарыня: “Адмаўляемся ад мяса, ад рыбы, ад садавіны, гародніны, усё болей на адну бульбу налягаем”.
Спадарыня: “Даводзіцца купляць харчы якія таньней каштуюць. Абмяжоўваесься ва ўсім: і мяса, і шынкі... Пераходзіш на тое, што таньней”.
Ейная сяброўка: “Асабліва, калі яшчэ сам студэнт і дзеці вучацца. Наагул такія вялікія перапады з грашыма. Даводзіцца на ўсім эканоміць: на сабе, на адзежы, а харчы дарагія немагчыма. Купляем субхарчы, варым. Шынку толькі вараную бярэм, асатняя дарагая. Малочныя прадукы купляем, яны таньнейшыя. І ўсё”.
Спадарыня: “А хіба ў нас ёсьць нейкі выбар? Кошты вялікія, але есьці ўсё роўна трэба”.