Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Навошта ўзмацняецца ціск на палітвязьняў?


Супраць палітзьняволеных Андрэя Саньнікава, Зьмітра Дашкевіча, Міколы Статкевіча ўжываюцца новыя мэтады ўзьдзеяньня. Чаго дамагаюцца ўлады? Ці можна лічыць гэта ціскам на Захад?

Удзельнікі: былы палітвязень Алег Гнедчык і экспэрт праваабарончага цэнтру «Вясна» Ўладзімер Лабковіч.

Уладзімер Лабковіч
Алег Гнедчык
Валер Карбалевіч

Ці выпадковы гэты ціск?


Валер Карбалевіч: «Андрэя Саньнікава, Зьмітра Дашкевіча раптам пераводзяць у іншыя калёніі. Ёсьць інфармацыя і пра ціск на Міколу Статкевіча. Ці можна лічыць гэта выпадковым? Ці гэта нейкая мэтанакіраваная палітыка?».

Алег Гнедчык: «Гэта мэтанакіраваны ціск. Яго мэта — зламаць людзей, прымусіць іх ці пісаць прашэньні аб памілаваньні, ці зьехаць з краіны. Лукашэнка ж казаў нядаўна, што быў бы рад, каб усе яны зьехалі за мяжу.

Трэба рабіць захады ў іх абарону. Напрыклад, абнародаваць прозьвішчы начальнікаў тых калёній, у якіх для палітвязьняў ствараюцца нечалавечыя ўмовы існаваньня».
Улады хацелі б атрымаць дывідэнды ад ужо вызваленых палітвязьняў.

Уладзімер Лабковіч: «Безумоўна, гэта мэтанакіраваныя дзеяньні на загад зьверху. У сваёй заяве мы адзначылі, што лічым дзеяньні ў дачыненьні да Саньнікава і Дашкевіча катаваньнем і бесчалавечнымі адносінамі. Бо ўлады груба парушаюць беларускае заканадаўства, крымінальна-выканаўчы кодэкс.

Думаю, гэта робіцца дзеля таго, каб падштурхнуць Захад хутчэй перайсьці да выкупу палітвязьняў і на ўмовах беларускіх уладаў. І адначасова гэта сыгнал, што калі Захад ня пойдзе на саступкі, то рэпрэсіі супраць палітвязьняў будуць большымі і мацнейшымі. Гэта азначае, што ўлады хацелі б атрымаць дывідэнды ад ужо вызваленых палітвязьняў».

Ці можна лічыць гэта ціскам на Захад?


Карбалевіч: «Зьвяртае на сябе ўвагу, што ўлады робяць так, каб ціск на палітвязьняў стаў вядомы грамадзкасьці. Да Саньнікава дапусьцілі адваката, які паведаміў пра ўмовы, у якіх знаходзіцца былы кандыдат у прэзыдэнты. Ліст Дашкевіча з інфармацыяй пра невыносныя ўмовы таксама прыйшоў да ягонай нявесты Палажанкі. То бок гэта нейкая дэманстрацыя. Таксама зьявілася інфармацыя, што можа аднавіцца крымінальная справа ў адносінах да Лябедзькі.

Ці можна пагадзіцца з сп. Лабковічам, што гэта крокі ў перамоўным працэсе афіцыйнага Менску з Захадам, спроба падвысіць цану? Вызвалілі большасьць палітвязьняў, аднак сустрэчных крокаў з боку Захаду не атрымалі. На саміт праграмы „Ўсходняе партнэрства“ Лукашэнку не запрасілі. І ў адказ пачаўся ціск на палітвязьняў. Маўляў, не разумееце такой мовы, то можам зрабіць і горш. Ці сапраўды гэта так?».

Гнедчык: «Калі мы сядзелі, у горад прыехаў Лукашэнка, і на нас адразу ўзмацніўся ціск. Мы хацелі перадаць інфармацыю пра гэта на волю. Але нам адразу забаранілі тэлефанаваць, да мяне і да Новіка не дапусьцілі адваката. Таму, калі цяпер інфармацыя адтуль праходзіць, то гэта не выпадкова.
Rалі цяпер інфармацыя адтуль праходзіць, то гэта не выпадкова. Гэта спроба торгу з Захадам.
Гэта спроба торгу з Захадам. Але заходнія краіны займаюць правільную пазыцыю, патрабуючы вызваленьня ўсіх палітвязьняў».

Лабковіч: «Гэта ня столькі торг з боку рэжыму, колькі шантаж Захаду. Маўляў, ня выкупіце ў нас палітвязьняў, то атрымаеце іх яшчэ ў большай колькасьці, і пры гэтым умовы іх зьняволеньня будуць суцэльнымі катаваньнямі.

Вельмі спадзяюся, што такі курс ня будзе мець посьпеху. Мы з захапленьнем ставімся да мужнасьці гэтых людзей, якія зазнаюць катаваньні. Захад павінен быць пасьлядоўным і ісьці на мінімальныя крокі насустрач рэжыму толькі пасьля безумоўнага вызваленьня ўсіх палітвязьняў. Каб у будучым у Беларусі не было палітзьняволеных, цяпер трэба праявіць гэтую вытрымку».

Ці трэба было рабіць крокі насустрач Лукашэнку?


Карбалевіч: «Існуе пункт гледжаньня, што такая жорсткая пазыцыя Захаду можа даць адваротны эфэкт. Магчыма, каб ЭЗ у адказ на вызваленьне большасьці палітвязьняў зрабіў нейкія сымбалічныя крокі насустрач рэжыму, то гэта стварыла б больш спрыяльную атмасфэру для перамоваў і дзеля палягчэньня лёсаў людзей, якія яшчэ знаходзяцца за кратамі?».

Гнедчык: «Думаю, цяперашняя пазыцыя Захаду правільная: ніякіх размоваў, пакуль ня будуць вызваленыя ўсе палітвязьні. І толькі потым могуць быць перамовы аб крэдытах і інш. А Лукашэнка вызваляе іх порцыямі. Засталося некалькі чалавек закладнікаў».
Трэба не ісьці на павадку ў сёньняшняга рэжыму і ня ўдзельнічаць у гандлі па ягоным сцэнары.

Лабковіч: «Палітвязьняў у краіне не павінна быць у прынцыпе. Таму трэба не ісьці на павадку ў сёньняшняга рэжыму і ня ўдзельнічаць у гандлі па ягоным сцэнары. Таму што ў адваротным выпадку пасьля кожнай палітычнай кампаніі рэжым будзе набіраць палітвязьняў і пасьпяхова імі гандляваць. Таму трэба не ісьці на саступкі і працягваць ціск. Ня выключана, што рэжым пойдзе на ўзмацненьне рэпрэсій. Але калі разважаць стратэгічна, то пазыцыя міжнароднай супольнасьці слушная. Бо ў іншым выпадку замкнёнае кола па набіраньні вязьняў, катаваньні, потым іх продажы будзе бясконцым».

Жаданьне выціснуць у эміграцыю?


Карбалевіч: «Вось сп. Гнедчык выказаў думку, што мэта гэтага ціску ў тым, каб прымусіць палітвязьняў ці пісаць прашэньні аб памілаваньні, ці зьехаць з краіны. Ці рэальна ажыцьцявіць такі плян?».

Лабковіч: «Думаю, улады страцілі надзею прымусіць вязьняў, якія засталіся, пісаць прашэньне аб памілаваньні. Цяперашнія рэпрэсіі — пэрсанальная помста вязьням за гэта. Плян іх эміграцыі малаверагодны. Лічу, што гэтыя рэпрэсіі скіраваныя на зьнешніх гульцоў».

Гнедчык: «Цяпер за кратамі засталіся моцныя людзі, таму прашэньне аб памілаваньні не атрымаецца. Бо я трохі ведаю гэтых людзей».
  • 16x9 Image

    Валер Карбалевіч

    Нарадзіўся ў 1955 годзе. Скончыў гістфак БДУ, кандыдат гістарычных навук, дацэнт. Палітычны аглядальнік «Радыё Свабода».

     

     

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG