Лінкі ўнівэрсальнага доступу

logo-print

Рэдактары незалежных мэдыяў: “Намі гуляюць, як лялькамі”


У дзяржаўны продаж вярнулі “Народную волю”, на чарзе і тыднёвік “Наша Ніва”, які ўжо заключыў адпаведныя дамовы зь “Белсаюздрукам” і ”Белпоштай”. А як справы ў іншых недзяржаўных выданьняў, якія ўжо некалькі гадоў знаходзяцца ў няроўных умовах зь дзяржаўнымі газэтамі?

Тыднёвік “Свободные новости” яшчэ 6 гадоў таму быў выкінуты з падпіснога каталёгу “Белпошты”. Выданьню цудам удалося захаваць адносіны зь “Белсаюздрукам”, і таму прадаюць газэту ўсё ж у шапіках гэтай дзяржаўнай структуры. Аднак калі б не абмежаваньні ў падпісцы, сёньняшні тыраж у 22 тысячы даўно б ужо значна вырас, мяркуе рэдактар Уладзімер Зданюк. У верасьні, згадвае рэдактар, ён зьвяртаўся зь лістом у “Белпошту”, каб “Свободные новості” вярнулі ў падпіску, але нават не атрымаў адказу. Тое, што “Народнай волі” і “Нашай Ніве” такі дазвол далі, спадар Зданюк успрымае як добры знак:

“Калі беларускія ўлады будуць пасьлядоўнымі,
Вельмі спадзяюся, што гэта першы крок, за якім будуць наступныя
то, спадзяюся, наступны крок будзе такі, што і адносна іншых выданьняў вырашыцца праблема з распаўсюдам і друкам. Вельмі спадзяюся, што гэта першы крок, за якім будуць наступныя”.

Уладзімер Зданюк вітаў дзейнасьць Беларускай асацыяцыі журналістаў, якая, паводле яго, адстойвае інтарэсы незалежных выданьняў перад афіцыйнымі ўладамі.

Асабліва ў цяжкім стане з-за абмежаваньняў у падпісцы і распаўсюдзе апынуліся рэгіянальныя выданьні. Тыднёвік “Вольнае Глыбокае” тры гады таму меў наклад 3,5 тысячы, цяпер — толькі 2100. Паводле рэдактара Ўладзімера Скрабатуна, “Вольнае Глыбокае”, якое любяць і ў суседніх раёнах, стала вельмі цяжка распаўсюджваць. Прыкладам, у Шаркаўшчынскім ды Мёрскім раёнах, паводле рэдактара, прадаўцоў газэты міліцыя затрымлівае, хаця ў іх ёсьць усе патрэбныя дакумэнты. Уладзімер Скрабатун ня верыць у тое, што “лібэралізацыя” ў галіне недзяржаўных мэдый пойдзе далей за “Народную волю” і “Нашу Ніву”:

“Мне адзін дзядзька з канторы, якая ўсе ведае — разумееце, зь якой? Што на тры літары — сказаў: газэта „Вольнае Глыбокае“ занесеная ў адмысловы сьпіс апазыцыйных выданьняў, у які трапляюць сур’ёзна і надоўга”.

Паводле Ўладзімера Скрабатуна, у мясцовых установах “Белпошты” і “Белсаюздруку” зацікаўленыя ў вяртаньні “Вольнага Глыбокага”, бо гэта дапаможа выконваць плян, але на абласным узроўні справа тармозіцца.

Баранавіцкае выданьне “Intex-press” выходзіць накладам большым за 16 тысяч,
Намі гуляюць, як лялькамі, а грунтоўна пытаньне не вырашаецца.
у рэгіёне газэта — адна з самых папулярных. Рэдактар Уладзімер Янукевіч мяркуе, што нават дазвол уладаў на вяртаньне газэты ў агульную сыстэму продажу і падпіскі ня выправіць сытуацыю няроўнасьці дзяржаўных і недзяржаўных мэдый:

“Намі гуляюць, як лялькамі, а грунтоўна пытаньне не вырашаецца. 8 лютага ўступіць у дзеяньне новы закон, які яшчэ горшы. А тое, што кагосьці вяртаюць у распаўсюджваньне, дык празь некалькі месяцаў гэтак жа лёгка могуць зноў выкінуць. Таму добрая навіна, але нават ня крок, не палова, а толькі чвэрць кроку да таго, каб свабода слова пачала панаваць у Беларусі”.
XS
SM
MD
LG