26.12.2007 21:31
Падарожжы Свабоды. Лукавец, Вілейскі раён. Эфір 11 сьнежня 2007.
>>>
- сьнежань 2007
- “У аграгарадках зганяюць людзей у адну кучу"
- “Графу Пуслоўскаму не давалі шэсьць сотак, як нам”
- “Што хваліць Касьцюшку? Што ён зрабіў? Калгас наш падняў?”
- Вязынка -- “сталіца фэрмэрскай рэспублікі”
- Плябань: “Хлопцы нас заўжды палохалі. Косьці набяруць і бегаюць за намі”.
- лістапад 2007
- Алесіна: вёска, дзе не настаўнічаў Якуб Колас
- Браслаўшчына: “Дачакаўся камунізму”
- Ляды: спаленая чырвонаармейцамі вёска
- Астравеччына: беларуская Швайцарыя і радзіма першага японскага дыплямата
- Клімавічы: крымінал плюс мядок ад “Залатой пчолкі” ды новае Адраджэньне
- Мачаны: “Купала, канечне, і выпіць любіў, і пачаставаць прахожага”
- Маляцічы: “Працуюць. Малайцы! І бяз грошай можна рабіць”
- Абеды ў Івянцы: “Кошты апярэджваюць тое, што мы зарабілі"
- кастрычнік 2007
- Чым адрозьніваецца Нью-Ёрк ад Бабруйску?
- Дуброва: “Шануйце Лукашэнку як сваё вока — а не крычыце на яго”
- "Бандыцкая" вёска Насовічы
- Чэрыкаў: “Калі ўсюды такая хамская ўлада — чаго далей чакаць?!”
- Воранаўшчына: “Цяпер Расея можа нас акупаваць, а захоча — то й задушыць”
- Неглюбка: “Хоць золата давай, не паеду ў Амэрыку. Цераз такую ваду. Што вы гаворыце!”
- Міхалёва: “Я люблю справядлівасьць, а астатняе мне да лямпачкі”
- Бяларучы: “Купала быў такі задуменны, такі музычны, такі ранімы. У шэсьць гадоў сядзе і нешта думае. Нешта сачыняе”
- “Каб Крычаў стаў вольным горадам, будзем жыць сто гадоў і адзін дзень!”
- Крулеўшчына: “Убачаць, чалавек ідзе ў капелюшы — усё. Котлас, Архангельск і Сібір”
- Абеды ў Івянцы: Пэнсіі падвысілі на 7%, а кошты вырасьлі ў 2 разы
- верасень 2007
- Варганы: “На нашай старане пяюць, танцуюць, гуляюць, гавораць!”
- Параф’янава: “Сэнс працы калгасьніка — скрасьці, загнаць, выпіць”
- Нясьвіж, Салігорск, Баранавічы: тры партрэты падсудных маладафронтаўцаў
- Слаўгарад: Прупой, Прапошак ці Прапойск?
- Козенкі: «Усе праблемы мясцовыя цяпер можна скінуць на далёкую Расею»
- Кастусь Шыдлоўскі: “Воляй лёсу давялося стаць лідэрам”
- Парэчча: “Цяпер ніхто нікому не падпарадкоўваецца. Можна і паслаць на тры літары”
- Мышкавічы: “Пры Старавойтаву мы жылі, як пры камунізьме”
- жнівень 2007
- Абеды ў Івянцы: "У БРСМ мы чыталі "Народную волю"
- Беніца – ня бедніца
- Мялешкавічы: “Каб Лукашэнка пабачыў гэтую вёску, ён абамлеў бы і памёр”
- Сьвіраны: Кніжнае падарожжа
- Залесьсе: “Школы заўжды былі ў вёсцы цэнтрам духоўнасьці...”
- Вялікія Аўцюкі: “Цяпер ніхто не памірае бокам. Усе паміраюць ракам”
- Ваўкалата: вёска, дзе прыежджых прымушаюць месьці вуліцы
- “Хоць Корсакі і паходзяць з князёў, а ў зямлю ўбіліся пакаленьнямі – назаўжды!”
- Дубок: “Месца, дзе можна спаткацца з Богам”
- Абеды ў Івянцы: "На кірмаш трэба ісьці па пяску, а на алеі да помніка Дзяржынскаму ўзарвалі асфальт і паклалі брук"
- ліпень 2007
- Зьвянячы: “Позна рэанімаваць, калі пацыент ужо труп”
- Уздоўж Аўгустоўскага каналу: “Памятаю, як пры Польшчы тут хадзіў параход”
- Завараты: “Хоць мы былі бедныя, але было весела”
- Латыголь: “Калі ня будзем скаціну трымаць, то і здохнем”
- Абеды ў Івянцы
- чэрвень 2007
- Браслаў: Два твары “зямлі, застылай у хвалях”
- Кублічы: “Да вайны было спрытна. Ня вёска, а мястэчка Кублічы называлася”
- Бычкі: “Казаў: жыць добра, толькі я ў дрэнны час нарадзіўся”
- Дунілавічы: “Тут быў маслазавод, кожны божы дзень дзьвесьце кіляграмаў масла адпраўлялі на Варшаву”
- Шаркоўшчына: бляск і гаротнасьць прадпрымальніцкай Мэкі
- Крывошын: “Людзі тут самыя добрыя, самыя чулыя”
- Абеды ў Івянцы
- Цэнтар Эўропы: “А мне хочацца, каб мы былі, як Францыя, Англія, Нямеччына”
- Хальч: “Людзі дзеляцца на чатыры катэгорыі: разумны, пісьменны, хітры і просты”
- травень 2007
- Германавічы: “І ў правінцыі можна ўсё пераадолець, калі 70 год там жыве Адольеўна!”
- Ішкалдзь: “Вы ведаеце што — хто менш баяўся, таго менш і перасьледавалі”
- Новы Двор: “Розьніца паміж жывымі й памерлымі ў тым, што мы можам яшчэ вырашаць”
- У Відзах будуць лячыць серавадародам
- Ветрына: “У нас высокае, даступнае сямі вятрам месца — а ў заняпадзе”
- Быкаўшчына: “Наша аўтаномная рэспубліка”
- “Лінія Сталіна”: “Гэта ўсё тухта, братка. Ніхто не хацеў абараняць савецкую ўладу”
- Абеды ў Івянцы: “Божухна! Іх абыходзяць, каб не сутыкацца. Чыноўнікі самі па сабе, а простыя людзі самі па сабе”
- Вялікая Дайнава: “Маё ты дзіцятка, тут пуста будзе празь пяць гадоў”
- красавік 2007
- Хойнікі: “Усё, што я скажу, будзе выкарыстана супраць мяне”
- Фаніпаль: “спальны раён” Менску
- Вясея: “Як на мяне ўсе будуць казаць “цаца” — нехта павінен сказаць “кака”
- Блонь: “Хто не пасьпеў узяць білет на электрычку, застаўся тут”
- Барань: “У нас большасьць з інтэлектам — таму і баявыя!”
- сакавік 2007
- Абеды ў Івянцы
- Пасёлак Чысьць — маленькая Швайцарыя
- Галошава: “Была вёска вялікая, дык паўцякалі ўсе з гэтым калгасам”
- люты 2007
- Выверы: “Інтарэсу да жыцьця ў чалавека няма”
- Івянец: “Я вялікі эканаміст, я прызвычаіўся да галечы”
- Балбасава: “Жыцьцё, што цеклася тут за калючым дротам, скончылася..."
- Чырвоны Бераг: “Так прыгожа было, я вам не магу апісаць”
- Лошніца: “Лепш галодная сьмерць на волі, чым рэгулярная пайка ў канцлягеры”
- студзень 2007
- Дзеркаўшчына: “Ён спрытны мужчына, лысы. Я за яго замуж пайшла б”
- Сноў: “У каго ні папытаесься — галасавалі за яго, за Мілінкевіча. І раптам атрымаўся Лукашэнка”
- Магільна: “Мы толькі паглядзелі, як Лукашэнка сядзіць на залатых зьлітках, і душою, хаця й атрымліваем мізэр, рады за сваю краіну”
- “Станькава больш будзе вядома сьвету Чапскімі, чым Казеем!”