Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Юры Дракахруст

Пагадненьні, падпісаныя 27 студзеня У. Сямашкам і І. Сечыным, будуць яшчэ падрабязна аналізавацца экспэртамі. Але ўжо зараз з інфармацыйных паведамленьняў можна зрабіць некалькі высноваў.




1. Беларусь бяз мыта будзе атрымліваць 6 мільёнаў 300 тысячаў тон нафты. Уладзімер Сямашка заявіў, што беларускі бок здолеў выбіць менавіта столькі, а не 5 мільёнаў, як меркавалася папярэдне. Аднак лічба 6.3 мільёна тон бязмытных паставак фігуравала ў апошнія тыдні ва ўсіх заявах расейскіх прадстаўнікоў.

2. Ня будзе абкладацца мытам так званая давальніцкая нафта: тая, зь якой на беларускіх НПЗ робяць нафтапрадукты і адпраўляюць у Расею. З тлумачэньняў спадара Сямашкі вынікае, што гэта – посьпех беларускага боку.

3. Беларусь дамаглася, што ў верасьні аб’ем бязмытнай нафты, які яна атрымае, можа быць скарэктаваны. Калі тэмпы росту беларускай эканомікі будуць больш высокімі, чым прагназуецца зараз, то і аб’ёмы бязмытных паставак для ўнутраных патрэбаў могуць быць павялічаныя.

4. Сямашка і Сечын падпісалі заяву аб гарантыях бесперабойнага транзыту нафты праз Беларусь у Эўропу. Пагроза, што пры спыненьні паставак Беларусь пачне адкачваць транзытную нафту, ўвесь час лунала ў паветры і непакоіла эўрапейскіх спажыўцоў. Менавіта такой гарантыі дамагаўся Мядзьведзеў у сваім лісьце да Лукашэнкі.

5.Пакуль нічога не паведамляецца пра ўзгодненую велічыню транзытнага тарыфу. Беларусь настойвала на істотным, ў 10 разоў падвышэньні тарыфу.

Варта таксама зьвярнуць увагу на словы Ўладзімера Сямашкі, што ва ўмовах Мытнага саюза дасягнутыя сёньня ў Маскве дамоўленасьці "не змогуць доўга жыць" па аб'ектыўных прычынах.

Сапраўды, калі на зьнешняй мяжы мытнага саюзу, гэта значыць, у прыватнасьці, на заходняй мяжы Беларусі, паўстане супольны мытны
Усё роўна даход ад беларускага экспарту нафтапрадуктаў будзе трапляць большай часткай у расейскую, а не ў беларускую казну.
кантроль, то расейцы могуць прадаваць Беларусі бяз мыта ўсю нафту, усё роўна тады даход ад беларускага экспарту нафтапрадуктаў будзе трапляць большай часткай у расейскую, а не ў беларускую казну. Але калі і ці гэта будзе.

Ня ўсе моманты пагадненьня пакуль вядомыя (тыя ж стаўкі транзытнага тарыфу), але першапачатковы аналіз паказвае, што беларускі бок саступіў значна больш, чым расейскі. На сымбалічным узроўні ўласна і незразумела, што ж саступілі расейцы ў параўнаньні з сытуацыяй на 31 сьнежня 2009 году.

Тое, што яны пастаўляюць бяз мыта 6.3 мільёна тон нафты Беларусі для ўнутраных патрэбаў, а астатняе – з поўным мытам, дык так нібыта і засталося. Згадзіліся не спаганяць з давальніцкай нафты, але гэта па сутнасьці не зусім пастаўкі: расейцы нафту на НПЗ пастаўляюць, а нафтапрадукты сабе і забіраюць, аплочваючы адно паслугі перапрацоўкі. А вось галоўнае – пастаўкі нафтапрадуктаў у Эўропу, крыніца валюты – гэта на нафце, купленай з поўным мытам, як расейцы і дамагаліся.

Усё астатняе – словы. Да верасьня трэба яшчэ дажыць. Калі беларуская эканоміка будзе разьвівацца вар’яцкімі тэмпамі, то тут абяцаньне расейцаў будзе дарэчным. Але сёлета гэтае “вар’яцтва” вылілася ў 0.2%. Па словах спадара Сямашкі, паводле прагнозу сёлета чакаецца рост у 10-11%. Ну, марыць ня шкодна, ў жыцьці заўсёды ёсьць месца цуду.

Тое ж і наконт мытнага саюзу. Калі яго ўмовы ўвойдуць у моц цалкам, то і сапраўды мыта з паставак нафты здымуць. Але даход ад
Даход ад экспарту нафтапрадуктаў адбяруць на мяжы, і Беларусь яго ўсё роўна не ўбачыць.
экспарту нафтапрадуктаў адбяруць на мяжы, і Беларусь яго ўсё роўна не ўбачыць. Ну а калі з мытным саюзам не атрымаецца, то 6.3 мільёнаў бяз мыта, а астатняе – зь ім, праклятым.

Пасьля амаль 30-гадовага зьняволеньня выйшаў на волю Мэхмэд Алі Агджа. Той самы, які ў траўні 1981 году страляў у папу рымскага Яна Паўла ІІ. Цяпер няўдаламу забойцу намесьніка Бога на зямлі прапануюць за ягоныя інтэрвію 7 мільёнаў даляраў.


“Ясна, аўтар хоча сказаць – куды коціцца сьвет?” – адразу сьцяміць іранічны чытач. Ну ў прынцыпе так. Але ж і сапраўды коціцца. Недзе давялося прачытаць тэрмін “камбінаторная зброя”. Гэтая зброя не разбурае сыстэму сама, яна ўносіць у яе маленькую зьмену, а далей ўжо самая сыстэма шляхам свайго нармальнага функцыянаваньня разбурае сама сябе. Кампутарны вірус разносяць па cеціве тыя самыя каналы, якія павінны разносіць карысную інфармацыю.

А тут хіба ня тое самае? Чалавека, які падняў руку на вярхоўнага пантыфіка, робяць мільянэрам свабодныя СМІ свабоднага хрысьціянскага сьвету. Нават ня так – робяць прынцыпы функцыянаваньня свабодных мэдыяў. Гэта ж сэнсацыя, гэта ж цікава, гэта будуць чытаць, за гэтую сэнсацыю можна падняць наклады, сарваць шалёныя грошы, хто хутчэй, хто першы, хто больш. І ўсё ў поўнай адпаведнасьці з законамі свабоднага рынку.

Насамрэч, дарэчы, ня надта цікава. Агджа некалькі разоў мяняў свае паказаньні: ён то абвінавачваў у замове і падрыхтоўцы ягонага замаху спэцслужбы краін камуністычнага блёку, то адмаўляўся ад абвінвачваньняў. Што ён можа распавесьці цяпер і дзе гарантыя, што гэта ня будзе чарговай хлусьнёй? Ці проста трызьненьнем – пасьля вызваленьня ён абвясьціў сябе Ісусам Хрыстом і заявіў, што “сьвет загіне да канца стагодзьдзя”. Мала было паглуміцца над хрыстовай верай стрэлам у папу, спатрэбілася працягнуць. А што – ўсё ж зьядуць. Яшчэ ж цікавей, яшчэ смачней.

Парадокс, але тое, што аўтарытэт папы ў сьвеце яшчэ хоць неяк захоўваецца, запускае мэханізм promotion шчыраваньняў таго, хто хацеў яго забіць. Камбінаторная зброя ў дзеяньні.

Прыйшла ў галаву думка – калі КГБ СССР сапраўды меў дачыненьне да таго стрэлу Агджы 13 траўня 1981 году, то колькі заплаціў за гэта? Ня спэц у расцэнках, але здаецца, што ня 7 мільёнаў – дарагавата будзе. Адкуль у таталітарнай сыстэмы такія грошы на важнае, але ўсё ж ня лёсавызначальнае спэцмерапрыемства. Нічога, такія грошы натуральным чынам знаходзяцца ў свабодным сьвеце, каб зрабіць рэкляму выканаўцы гэтага злачынства.

І яшчэ падумалася – а колькі б свабодныя мэдыі заплацілі д’яблу за інтэрвію зь ім?

А можа ў тым і палягае бессаромная моц свабоды – што яна самая моцная камбінаторная зброя, што яна разбурыць любую сыстэму, якая паднімаецца на барацьбу зь ёй? І нават д’ябал, даўшы інтэрвію, ўцягнецца ў the only game in town – адзіную гульню, ў якую гуляюць у горадзе?

Загрузіць яшчэ

XS
SM
MD
LG