Слухач піша:“Галеча, нізкія заробкі, беспрацоўе — там, дзе дзяржавай доўгі час кіруе адзін чалавек, які не жадае ні з кім дзяліцца ўладай.
Тут наагул патрэбна падумаць, з кім і чым мы гандлюем.
І калі госьць – са сваёй першай лэдзі, то ўзьнікае праблема, зь кім ёй сустракацца.
Дакладней, ня сон, а сны… Але самае галоўнае, што кім бы Піліп там ні быў і што б зь ім ні здаралася, у яго заўсёды быў шанец прачнуцца”).
Я стаю і захапляюся -- сіняе неба, шэрыя хаты і вось гэтыя зялёныя шнуры, такі вясновы пэйзаж перад вачыма так ярка стаў, што я ж так сам парадаваўся.Калі адзінокі сьляпы…
Шмат кім у мастацтве.
Улада абрала іншы шлях: сама прызначыла тых, з кім хацела б размаўляць.
Каляды.Для тых, каму няма з кім быць,сьвіцяцца ў небе заркапады,і поўня яркая дрыжыць.