Віталь Сіліцкі

Аўтар Віталь Сіліцкі

• 22:16, 20 люты 2008

  Пра мышчыны сьлёзы і бульбакапалку

  Пачну з анэкдоту. Апынуліся на Месяцы два харваты, два басьнійцы і два сэрбы. Пачалі спрачацца, ну вядома пра што – пра тое, каму належыць тэрыторыя Месяца. Харваты: "Ну, тут вось такія акіяны быццам, выглядае, як Адрыятычнае ўзьбярэжжа, гэта мусіць быць Харватыя". Басьнійцы: "Не, глядзіце, вунь горы, пагоркі, гэта Босьнія". Сэрбы стаяць, потым адзін дастае пісталет, забівае другога і кажа: "Тут пралітая сэрбская кроў і ляжаць сэрбскія косьці!"

• 14:41, 01 люты 2008

  Галопам па менскіx Эўропаx

  Памятаеце такі стары савецкі анэкдот – настаўніца распавядае дзецям, як хораша жыць у Савецкім Саюзе, якія там прыгожыя дамы, школы, цацкі для дзяцей, а Вовачка пачынае плакаць і казаць, “хачу жыць у Савецкім Саюююююзе!”

• 16:28, 16 студзень 2008

  Пра клясавую салідарнасьць, аналітычную безадказнасьць і здані гданьскай сточні

  Адмяніўшы льготы і пачаўшы кампанію фактычнай ліквідацыі індывідуальнага прадпрымальніцтва, улады зрабілі нашмат больш для таго, каб у штодзённае жыццё беларускага грамадзтва вярнулася палітыка, чым, магчыма, усе патугі апазіцыі за некалькі гадоў. Прынамсі, дыскусіяў на палітычныя тэмы ў лазьнях я ня чуў дзесьці з пачатку тысячагодзьдзя.