чацьвер, 24 красавіка 2014, Менск 09:32

Форум

Мікалай Халезін

Мікалай ХалезінМікалай Халезін
x
Мікалай Халезін
Мікалай Халезін
ПАМЕР ШРЫФТУ - +
Драматург, рэжысэр, журналіст, мастак.

Нарадзіўся ў Менску 30 сакавіка 1964 году.

Адзін з заснавальнікаў і мастацкі кіраўнік Беларускага свабоднага тэатру і Міжнароднага конкурсу сучаснай драматургіі "Свабодны тэатар", які праводзіцца штогод з 2005 году.

1987–1991 – адзін са стваральнікаў і галоўны мастак менскага Альтэрнатыўнага тэатру. У якасьці сцэнографа ажыцьцявіў больш за 10 пастановак.

1990–1994 – стваральнік і ўладальнік галерэі "Vita Nova", пасьля ператворанай у Цэнтар сучаснага мастацтва. Арганізавана і праведзена каля 40 выстаў сучаснага мастацтва ў Беларусі і за мяжой.

1994–2000 – стваральнік і кіраўнік газэт "Імя", "Навiны", "Наша Свабода". Усе газэты былі зачыненыя беларускімі ўладамі з палітычных матываў.

1998–2005 – палітычны кансультант і кансультант па маркетынгу.

30 сакавіка 2005 г. – аб'ява пра стварэньне Беларускага свабоднага тэатру. На працягу першых пяці сэзонаў тэатар прадстаўляў свае спэктаклі на фэстывалях і гастролях у шмат якіх гарадах сьвету. У Беларусі ён забаронены.

Мікалай Халезін – аўтар 12 п'ес, большасьць зь якіх пастаўленыя, прэзэнтаваныя або апублікаваныя ў Беларусі, Расеі, Літве, ЗША, Францыі, Германіі, Польшчы.

У пэрыяд з 1999 па 2008 год Мікалая Халезіна чатыры разы арыштоўвалі ў Беларусі з палітычных матываў. У 2002 годзе асудзілі на кароткі тэрмін турэмнага зьняволеньня.

Аўтар 12 п'ес і больш як 200 публікацый у беларускай і ўсясьветнай прэсе.

Ляўрэат шматлікіх міжнародных прэмій.
Гэтая дыскусія закрытая.
Сартаваць камэнтары
Камэнтары. Старонка з 2
Імя:: Павел Горад:: Менск
05.03.2012 12:42
Quo vadis?
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 15:05
Калі дайду – даведаюся.

Імя:: Ірына
05.03.2012 13:12
Вельмішаноўны спадар Мікалай! Тут з нагоды Вашай прысутнасьці на РС, хачу перад усім сардэчна і публічна падзякаваць Вас за Свабоду як у думках так і у справах. Схіляю галаву перад Вашай мужнасцю і адказнасцю...
Мае пытанне да Вас..
Ці можа быць Салідарнасьць без Шчырасьці, а Любоў без Адказнасьці?
І у гэтым кантэксце: як Вы ставіцеся да ініцыятараў удзелу у "выбарах" 2012? І чаму?
ДЗякуй ..
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 15:06
Дзякуй за добрыя словы -- іх у нашым жыцьці сёньня вельмі мала, на жаль.

Як паказвае гісторыя, Салідарнасьці без Шчырасьці не бывае, а вось Каханьне без Адказнасьці здараецца.

Я катэгарычны праціўнік удзелу ў парлямэнцкіх выбарах 2012 года. Ніхто ня можа выразна растлумачыць, навошта удзельнічаць у мерапрыемстве, вынік якога вядомы загадзя. Адзін з аргумэнтаў -- «мы можам мець зносіны з выбаршчыкам". Хто перашкаджае гэта рабіць зараз, сёньня? Калі ж гаворка ідзе аб фінансах, якія палітыкі хочуць атрымаць для удзелу ў выбарах, тады зразумела. Але ў гэтым выпадку так і трэба заявіць: «нам трэба карміць сем'і, дазвольце нам паўдзельнічаць у фарсе».

Бяда дэмакратычных сіл Беларусі ў тым, што яны практычна заўсёды удзельнічалі ў праектах, наладжаных паводле сцэнары уладаў. Але як толькі навязвалі свой, рэжым тут жа апыноўваўся ў бязвыхадным становішчы. Я -- за сюрпрызы для дыктатуры і за тое, каб ёй нічога не давалася лёгка.

Імя:: Игорь Горад:: Минск
05.03.2012 14:54
Г-н Халезин, почему вы, считая себя демократом, позволяете себе клеветать в адрес своих оппонентов (в частности в адрес Стужинской и Пикулика) и затыкать рот тем, у кого мнение отличается от вашего? И как вам не стыдно призывать к введению санкций против собственной страны?
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 15:07
Па-першае, у мяне ў біяграфіі не напісана «ён лічыць сябе дэмакратам». Па-другое, для таго, каб выкарыстоўваць слова «паклёпнічаць», вам неабходна мець на руках рашэньне суду, які прызнае факт паклёпу. Дарэчы, я гатовы абараняць любое з вымаўленых мною выказваньняў у судзе.

Мяркуючы па тым, што я выказваўся толькі ў сваім блогу, а апанэнты раздавалі інтэрвію усім сродках масавай інфармацыі, ня вельмі я "заткнуў ім рот".

Так, я заклікаю да санкцый, і абавязваюся рабіць гэта надалей, пакуль краіна не стане на дэмакратычны шлях. Але толькі варта адрозьніваць санкцыі "супраць краіны" і "супраць сям'і Лукашэнкі». "Супраць краіны" да санкцый ніхто ніколі не заклікаў, паколькі нават сама гэтая фармулёўка зьяўляецца дзіўнай. Гаворка ідзе пра санкцыі супраць тых, хто удзельнічае ў рэпрэсіях супраць мірнага насельніцтва, хто фальсыфікуе вынікі выбараў, хто займаецца ценявым бізнэсам пры заступніцтве Лукашэнка і членаў яго сям'і. Заклікаць да гэтых санкцый мне ня сорамна.

Імя:: pobitomon o.m. Горад:: minsk
05.03.2012 15:11
dobryi den! nikolai? ne voznikaet li u vas jelaniya samomu sniat' hotia by malobudjetnyi film? esli by byla vozmojnost', snimali by kakoi format? mnogo li smotrite kino i gde dostajote?
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 15:12
Добры дзень. Жаданьне зьняць кіно ёсьць, па меншай меры ў апошнія пяць-сем гадоў. Але, на жаль, пакуль «не сыходзяцца зоркі». Усе ідэі, якія ёсьць, патрабуюць хай не велізарнага бюджэту, але досыць важкага, паколькі, у сілу прыроднага пэрфэкцыянізму, хочацца зьняць кіно добрае. Я ня супраць малабюджэтнага кіно, але пад яго пакуль не сасьпела ідэя, якая нават пры невялікіх выдатках глядзелася б добра. Але ідэі высьпяваюць, і не выключаю, што ў наступным годзе мы да кіно максымальна наблізімся. Хацелася б зрабіць мастацкі фільм пра сёньняшнюю Беларусь -- пра тое, пра што фільмаў няма, пра што не прынята нават казаць услых.

Гляджу кіно досыць часта, і, безумоўна, усе галоўныя кінападзеі. Аддаю перавагу кінатэатру, але калі фільма ў кінатэатры няма, і ён апынуўся ў ліку прапушчаных, пагляджу з задавальненьнем і онлайн, на любым з даступных сайтаў, якіх сёньня вельмі шмат. За апошні месяц прыйшлося рабіць 6 міжкантынэнтальных пералётаў, і каля двух дзясяткаў фільмаў паглядзеў на борце самалёту. Мабыць, гэта быў мой самы буйны кінасет за апошнія гады. Яшчэ адна з сямейных традыцый -- прагляд сэрыялаў на ноч, па адной-дзьве сэрыі. Тут сумяшчаецца і цікаўнасьць да новых трэндаў ў сэрыяльным жанры, і драматургічная прафэсійная цікаўнасьць. Калі казаць больш канкрэтна -- часьцяком пішу пра кіно ў сваім блогу.

Імя:: Ананім
05.03.2012 16:27
Спадар Халезін, добра, што Вы дакладна выказаліся наконт пэўных асобаў ў шэрагах апазіцыі - кшталту офісу Стужынскай, BISS і г.д.

Як Вы лічыце, знаходжаньне сярод незалежных журналістаў і палітолягаў, агэнтаў уплыву антыбеларускага рэжыму - значна сказваецца на дзеяньнях апазіцыі?

Якая зараз сітуацыя ў В.Брытаніі з прыцягненьнем да суду Лукашэнкі?
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 15:18
Было б дзіўна, калі б у дэмакратычным лягеры не было агентаў уплыву рэжыму. Прайшло амаль 18 гадоў кіраваньня Лукашэнкі, і увесь гэты час спэцслужбы хадзілі на працу, атрымлівалі зарплату. Інтэграцыя ў апазыцыйнае асяродзьдзе заўсёды была галоўнай прэрагатывай беларускіх спэцслужбаў. Вядома, гэта адбіваецца на дзейнасьці апазыцыі -- пры дапамозе агентуры можна пасварыць партнэраў, зрываць мерапрыемствы, тарпэдаваць пагадненьня. Мы тут не арыгінальныя -- усе гэтыя мэханізмы працавалі ў Савецкім Саюзе, Польшчы, Чэхаславакіі ... Мы толькі паўтараем іх вопыт у некалькі лубачнай, прымітыўнай форме.

Прыцягненьне да суду Лукашэнкі ў Брытаніі, на жаль, магчыма толькі ў тым выпадку, калі ён перасячэ яе мяжу. Хутчэй за усё, гэтага не адбудзецца, таму мы займаемся сёньня наладжваньнем схемы перасьледу Лукашэнкі і яго атачэньня ў іншых краінах. Для гэтага падрыхтавана крымінальная справа, матэрыялы якой можа запатрабаваць адвакат з любой краіны, і завесьці яе ў рамках сваёй юрысдыкцыі. Мы апрабавалі гэтую мадэль падчас візыту міністра унутраных спраў Куляшова ў Ліён -- яна працуе. Калі б не боязь французскага ўраду стварыць прэцэдэнт, Куляшова б ужо дапытвалі ў французскай турме. Але -- не атрымалася з ім, атрымаецца з кімсьці іншым. Чакаем візыту старшыні КДБ у Рым.

Імя:: Бенедзікт
05.03.2012 16:45

Спадар Мікалай,
выкажыце, калі ласка, свае адносіны да ўчынку і пазіцыі Сяргея Каваленкі.
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 15:21
Сяргей Каваленка -- герой сучаснай Беларусі. Я магу толькі бязьмерна паважаць гэтага чалавека за яго прынцыповасьць і пасьлядоўнасьць. Але я хачу сёньня зьвярнуцца да яго з просьбай, каб ён завяршыў галадоўку.

Дарагі Сяргей, я хачу папрасіць цябе спыніць галадоўку пратэсту. Прычын тут некалькі. Першая: мы усе ведаем, што ты невінаваты. Другая: улады, асудзіўшы цябе, ведаюць, што ты невінаваты. Трэцяя: такія людзі, як ты, патрэбныя Беларусі ня толькі ў барацьбе, але і для таго, каб пабудаваць новую краіну -- такую, аб якой мараць нашы дзеці. Ты патрэбны нам здаровым!

Імя:: Павел А. Горад:: Минск
05.03.2012 17:39
Господин Халезин, понимаете ли Вы, что та цензура, которая введена на близком к Вам сайте Хартия97, никак не украшает этот сайт и бросает тень на вашего кандидата в президенты, хотя бы даже сегодня он к этому не имеет отношения? Причём когда Санников был на свободе и судя по всему контролировал сайт, ситуация была ещё хуже. Не пропускалось всё, что имело хотя бы мягкую критику Санникова либо положительные оценки других кандидатов, но без похвальбы в адрес Санникова (при этом комментарии были не за власть). Это стало притчей во языцех. Сейчас ситуация чуть лучше, но всё равно сайт называют "Совбелией наоборот". А жаль.
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 15:31
Рады убачыць новую для сябе юрыдычную фармулёўку: "блізкім да Вас сайце". Адкрыю вам таямніцу -- ані я, ані Андрэй Саньнікаў, ня мелі і ня маем адносінаў да фарміраваньня стужкі сайту Хартыі-97. У кожнага з нас велізарная колькасьць працы, і абсалютны прафэсійны і чалавечы давер Натальлі Радзінай, якая і зьяўляецца рэдактарам сайта. Гэта толькі Лукашэнка пасьпявае кіраваць краінай, рэдагаваць газэты, даіць кароў і лячыць людзей -- мы звычайныя людзі, якім ледзь хапае часу на ўласныя справы.

У сувязі з мадэрацыяй на сайце Хартыі, я ня бачу ніякіх праблем. Абвешчаныя крытэрыі, па якіх адсейваюцца тыя ці іншыя камэнтары, і гэтым крытэрам кіруюцца мадэратары. "Притчей во языцах" гэтая праблема стала з лёгкай рукі супрацоўнікаў КДБ, якія не могуць атрымаць доступу да камэнтарах. Мяркую, нездарма яны патрабавалі ў турме ад Зьмітра Бандарэнкі адмены мадэрацыі на сайце.

Я лічу, што няма ў сьвеце нейкага аднаго сайта або блога, які ратуе сьвет. У дэмакратычным грамадзтве людзі не карыстаюцца тымі рэсурсамі, якія іх не задавальняюць. Не падабаецца "Хартыя", ідзіце на «Партызан», не падабаецца "Партызан", ідзіце на «Эўрарадыё» ... Прызнаюся, у мяне ў блогу таксама жорсткая мадэрацыя: за найменшае хамства -- бан.

Імя:: Аляксей Васілеўскі
05.03.2012 19:23
Шаноўны Васпане,
ці не падаецца Вам, што досыць жорсткая крытыка з Вашага блогу на адрас спсп. Пікуліка й Стужынскай толькі йдзе на карысьць ТНП? Ці ня варта абмяркоўваць падобныя пытаньні без прэсы а потым выносіць нейкую ўстрыманую пазыцыю?
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 15:38
Я ведаю Волю Стужынскую, напэўна, паўтара дзясятка гадоў, і выказаўся толькі цяпер, калі яна разам са сваімі партнэрамі пераступіла рысу, за якой "стрыманых пазыцый" ужо не бывае. Стужынская заўсёды вяла працу па зьмякчэньні іміджу Лукашэнкі і яго атачэньня. Мы маўчалі, паколькі яе паводзіны можна было трактаваць як пазыцыю. Але ў гэтым годзе усё зьмянілася. Пачаліся перамовы з прадстаўнікамі дэлегацый іншых краін, каб яны блякавалі санкцыі, закулісныя перамовы, кансультацыі прадстаўнікамі беларускіх уладаў ... Пры гэтым, спроба стаць аднаасобным рупарам дэмакратычных сіл у ЕЗ.

Адзін урок нам Воля ўсё-такі дала: нельга чакаць, пакуль загана разаўецца. Варта зьвяртаць увагу адразу, і вось тады яшчэ можна ў "стрыманай форме", каб потым не выказвацца ў "нястрыманай".

Імя:: Микола Горад:: Минск
05.03.2012 19:50
Николай, как вы относитесь к таким личностям, как Дмитриев? Стоит ли им доверять?
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 15:41
Я не аракул і не мэнтар, каб пазначаць, хто варты даверу, а хто не. Гледзячы на палітычнае поле, чалавек павінен сам вызначацца, як яму ставіцца да таго ці іншага удзельніку грамадзкага працэсу.

Што тычыцца мяне, я Дзьмітрыеву не давяраю. Не знаёмы з ім асабіста, таму магу меркаваць толькі па ўчынках. Агіднае выступ па БТ адразу пасьля крывавых падзей 19 сьнежня, цынічны праект дакумэнта аб «трэцяй сіле», выказваньні па санкцыях ... І заўсёды нейкія тлумачэньні «вы ня так зразумелі». Можа і я усё «не так зразумеў», але неяк зашмат маіх неразуменьняў для ўспрыманьня аднаго чалавека.

Імя:: Елена Горад:: Минск
05.03.2012 20:54
Здравствуйте Николай!
Многие люди читают ваш блог, спастбо вам заранее.
Николай если это не большой секрет и насколько возможно не могли бы вы кратко рассказать о вашей политической деятельности в эмиграции?
О позиции Европы и США, о вашей последней встрече в Вашингтоне.?
Каким образом дальнейшие взаимоотношения с диктатором представляют себе цивилизованные западные страны?
Какой лично более-менее конкретный механизм давления на диктатуру представляете вы сами себе лично?
Можно ли говорить о том, что Кремль никогда не даст в обиду своего пусть и такого специфического союзника?

Заранее спасибо!
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 15:54
Паколькі мы не прадстаўляем ніякую палітычную структуру або ідэю, я б не называў нашу дзейнасьць "палітычнай», хутчэй "грамадзкай". Гэта дастаткова шырокі спэктар дзейнасьці: ад правядзеньня масавых акцый да кансультацый урадаў краін Эўропы і ЗША. Дзейнасьці гэтай шмат, і яна, безумоўна, канфліктуе з нашай прафэсійнай дзейнасьцю. Уласна, як і з інтарэсамі сям'і, паколькі ўся гэтая дзейнасьць на грамадзкіх пачатках -- за яе мы не атрымліваем ні цэнта.

Падчас апошняй сустрэчы з намесьнікам Дзяржсакратара ЗША Дэнам Расэлам, якая прайшла некалькі дзён таму, тэма кансалідаванай пазыцыі Эўропы і ЗША была галоўнай. Ён нас запэўніў, што "пазыцыі пачынаюць дынамічна сыходзіцца". І прычына закладзена ў вашым наступным пытаньні -- эўрапейскія палітыкі і чыноўнікі больш ня бачаць мадэляў узаемадзеяньня з дыктатарам. На мой погляд, гэта адбываецца вельмі позна, але рады, што гэта наогул адбываецца, паколькі магло і не адбыцца ніколі.

Для таго, каб дыктатура скончыла сваё існаваньне, неабходныя тры фактары: зьнешні націск, унутранае ціск і пагаршэньне эканамічнай сытуацыі. Зьнешні ціск сёньня дастаткова магутны, эканамічная сытуацыя дынамічна пагаршаецца, але пакуль не працуе фактар унутранага ціску на дыктатуру. Не працуе па зразумелых прычынах -- занадта магутны карны апарат. Уласна, яго і трэба праз эканамічныя санкцыі пазбавіць фінансавага падсілкоўваньня. І тады супраціў зможа набраць сілу. Гэта калі пазначыць мэханізм коратка.

Расея будзе пэрманэнтна знаходзіцца ў рэжыме "ані міру, ані вайны". Наша задача -- падштурхнуць яе калі не да супрацьстаяньня з беларускім рэжымам, дык хаця б да пасіўнай пазыцыі. Гэта адна з найважнейшых тым нашых перамоваў і кансультацый з кіраўніцтвам ЕЗ і ЗША.

Імя:: Лариса Горад:: Минск
05.03.2012 21:01
Николай, как вы относитесь к идее создания теневого правительства, высказанной на "Бел.партизане"?
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 16:09
Стаўлюся скептычна. Нам не падыдзе мадэль, правераная «арабскай вясной», калі ўлада паступова пераходзіла да структураў, створаных апазыцыяй паралельна дзеючым. На жаль, у нас, беларусаў, няма лёгкіх рэцэптаў. Нам давядзецца прайсьці ўвесь маршрут: дынамічнае падзеньне эканомікі -- стварэньне народнага супраціву -- супрацьстаяньне з уладай. Варта зразумець, што ня прыйдзе Збаўца, які вырашыць нашы праблемы. Толькі карпатлівая праца ўсёй "талакой".

Імя:: стары БНФ Горад:: Шабаны
05.03.2012 21:12
У свой час газэта "Імя", дзе вы працавалі, закідвала сурёзныя абвінавачванні З.С.Пазьняку і С.Навумчыку за тое, што парасілі палітычны прытулак. Дакладна памятаю, бо меў дыскусію з адным вашым калегам (мы распаўсюджвалі "БДГ" і "Імя"). Іх учынак падаваўся як здрада. Скажыце, вы самі прасілі палітычны прутулак? Калі так, як ацэньваеце свой крок?
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 16:16
Газэта «Имя» была калектывам асоб, кожная з якіх адстойвала свой пункт гледжаньня. Асабіста я не выказваў прэтэнзій Пазьняку і Навумчыку з нагоды іх ад'езду. Я заўсёды прызнаваў права асобы жыць там, дзе гэтая асоба хоча. З Зянонам Пазьняком у мяне былі завочныя спрэчкі, але тычыліся яны хутчэй тактыкі дзеяньняў дэмакратычных сіл, чым месца жыхарства або асабістага жыцьця. Пазьняк для мяне быў і застаецца чалавекам, які зрабіў для Беларусі вельмі важныя і патрэбныя рэчы, але упусьціў шанец зрабіць больш.

Вялікабрытанія дала нам від на жыхарства з усімі правамі, за выключэньнем выбарчага. Наш выпадак не зусім звычайны, паколькі ў многіх краінах мы вядомыя, і практычна любая з цывілізаваных краін гатова прадставіць магчымасьць у ёй жыць і працаваць. У нейкіх краінах патрабуецца фармальная працэдура палітычнага прытулку, у шматлікіх -- не. Да прыкладу, у ЗША нам прапанавана атрымаць візу катэгорыі «О», якая выдаецца творчым асобам, у якіх краіна зацікаўлена.

Я наогул не задумваюся над тым, як ацэньваць сваё жыцьцё ў іншай краіне. Мы вымушаны былі зьехаць, паколькі той букет крымінальных спраў, які заведзены супраць нас, не даваў магчымасьці заставацца на волі. Але да гэтага мы шмат гадоў не зьяжджалі, хоць і мелі шмат прапаноў аб працы ў іншых краінах. Мы захоўваем магчымасьць заставацца на волі, займацца сваёй прафэсіяй і дапамагаць сваёй краіне -- гэтага нам дастаткова.


Імя:: МИКОЛА Горад:: МЕНСК
05.03.2012 21:23
Спадар Халезин ! Ваша бияграфия падаецца на гэтых старонках даволи сципла Ци не можаце вы распавядаць пра сваих бацькоу , адкуль вашы карани ? Якой вы нацыянальнасци ? Што сабой уяуляе на сенняшни дзень " Свабодны тэатр " ? Ци валодаюць усе артысты тэатру беларускай мовай ? Дзякую
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 16:29
Мае бацькі родам з Расеі, з Уралу. Бацька быў сьпеваком -- адным з «хросных бацькоў» ансамбля «Песьняры». Мама працавала ў сфэры ваеннай авіяцыі, потым -- у беларускім Гідраметцэнтры. У 1962-63 у бацькі быў выбар, куды паехаць працаваць, тры філярмоніі прапаноўвалі працу разам з жыльлём (што было тады вызначальным) -- Адэса, Краснадар, Менск. У яго склаліся вельмі добрыя адносіны са Старшынём Вярхоўнага Савету Васілём Казловым, які запрашаў іх на працу ў Менск, напэўна гэта і стала вызначальным.

Я -- адзіны член сям'і, які нарадзіўся ў Беларусі, у Менску. Напэўна, таму і не ўяўляў сваёй радзімай нейкую іншую. Ды і бацькі, і брат, па-мойму, ніколі не задумваліся аб тым, што расейскія карані уплываюць на іх самаідэнтычнасьць.

"Свабодны тэатар" сёньня -- гэта больш за два дзесяткі чалавек, чацьвёра з якіх вымушаны жыць па-за радзімай. Астатнія жывуць у Менску і граюць спэктаклі. Балазе ёсьць скайп, і мы можам практычна паўнавартасна узаемадзейнічаць, уключаючы рэпэтыцыі або набор студэнтаў у тэатральную лябараторыю пры тэатры. Усе нашы акторы, за выключэньнем замежных, валодаюць беларускай мовай. На сёньняшні дзень заняткі па сцэнічнай мове ідуць на беларускай мове. Наступны спэктакль, над якім мы працуем, прадставіць Беларусь у культурнай праграме Алімпійскіх гульняў у Лёндане. Гэта спэктакль па п'есе «Кароль Лір», які ставіцца на беларускай мове. Мы маглі выбіраць з двух моў, але гэта наша прынцыповая пазыцыя.

Імя:: Pavlinka Горад:: Geneva
05.03.2012 23:45
Privet, Mikola! Vi bi ne hoteli postavit` komediju "Monolog Lukashenko"? Anshlag obespe4en,tak kak Vi , Vasha zena,Vasha truppa o4en` talantlivi. Ved` nashi deti dolzni znat` 4to horosho a 4to ploho,oni dolzni razli4at` gde spravedlivost` a gde net!?
Spasibo za otvet i uspehov Vam i vsej vashej komande!

Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 16:40
Лукашэнка ніколі ня быў героем нашых спэктакляў. І справа не ў матэрыяле: "Колинпапа" -- гэта фактура багатая для камэдыйнай п'есы. Справа ў іншым – ці варты пэрсанаж таго, каб стаць героем твора. Будучы журналістам, я так шмат займаўся яго жыцьцяпісам, што стаміўся. У ім няма навізны, непрадказальнасьці, унутранай інтрыгі. Ён як дасьледаваная хвароба -- не выклікае цікавасьці, каб дасьледаваць яго пры дапамозе тэатральнага мовы. А нашым дзецям лепш, калі бацькі патлумачаць "што такое добра…". А лепш, прадэманструюць уласным прыкладам. Тады будзе двайны эфэкт: і дзеці разумныя, і краіна зьменіцца.


Імя:: Евгений Горад:: Минск
06.03.2012 10:56
Николай, вы что-нибудь знаете о поедке Зайцева в Рим?
Ясно, что у Европы конечно свои интересы и т.д., но, согласитесь, это всё выглядит довольно странно?
Вы живете в Евросоюзе, у вас есть возможность передать европейским политикам информацию об этом очередном прецеденте?
Просто такие случаи приобретают характер странной тенденции, зачем тогда вообще эти "черные списки" и все остальное.
За вашу позицию по поводу визита Кулешова в Леон - Малайца!
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 16:46
Мы спрабуем удакладніць, ці не супадаюць імёны, але, у любым выпадку, рыхтуемся. І не столькі мы, колькі нашы адвакаты. Беручы на ўзбраеньне права наведваць штаб-кватэры міжнародных арганізацый, Лукашэнка спрабуе стварыць ілюзію таго, што санкцыі не працуюць. Цяпер гэта выглядае як спаборніцтва -- ён спрабуе адпраўляць чыноўнікаў у Эўропу, мы -- арганізаваць іх арышт. Гульня ідзе да першай паразы дыктатуры. Калі хаця б па адным з іх будзе санкцыянавана затрыманьне, гэта пацягне ланцуговую рэакцыю: затрыманьне -- арышт -- сьледзтва -- суд. І ў судзе змогуць выступіць любыя пацярпелыя: ад зьбітага Някляева да Міхалевіча або Кобеца, якія перажылі катаваньні Лукашэнка гуляе ў "рускую рулетку" з рэвальвэрам, які зараджаны яго сілавікамі.

Імя:: Ксения
06.03.2012 11:35
Коля, вам не кажется, что сейчас КГБ "палит" своих анентов просто нещадно. Никогда не было столько продажных оппозиционеров. Это что? Конвульсии власти? Спасение своего режима любой ценой?
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 16:52
Так, Ксенія, ня проста здаецца, а так і ёсьць. Калі паглядзець гісторыю ўсходне-эўрапейскіх камуністычных дыктатур, так было заўсёды. У Чэхаславакіі, Польшчы, Вугоршчыне, Румыніі -- усюды, дзе камуністычныя ўлады адчувалі надыходзячы канец, яны "палілі агентуру", аддаючы загады падпісваць пэтыцыі, публічна абяляць рэжым, уносіць раскол у шэрагі апазыцыі. Адзіная краіна, дзе гэта адбывалася ў іншай форме - СССР. Там большасьць агентуры "асела на дно", у надзеі, што іх час вернецца. Як бачым, у некаторых постсавецкіх краінах гэта і адбылося -- рэванш, або спроба рэваншу.

Імя:: Хфедар
06.03.2012 11:44
Сп. Халезін
Ці ідуць нейкія аб'яднаўчыя працэсы беларускай дыяспары у Эўропе, дзеля замаганьня за жыцьцёвыя інтарэсы беларускай нацыі.
І яшчэ.
Што гэта за такі "ценявы кабінэт" і якія мэты ён ставіць?
Зараньне удзячны
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 17:11
Гэта адзін з момантаў, які мяне апошнім часам радуе. Павольна, але працэс аб'яднаньня ідзе. Прычым, не на узроўні "супрацоўніцтва арганізацый", а на асабістым узроўні, калі уключацца пачынаюць людзі, якіх да гэтага прынята было лічыць «кілбаснай эміграцыяй». Аказалася, што ў асяродзьдзі гэтай дыяспары, якая неструктуравана і не ўзаемадзейнічае паміж сабой, ёсьць велізарная колькасьць маладых людзей, гатовых дапамагаць Беларусі усім, чым магчыма. Для таго, каб гэтыя людзі пачалі праяўляць сябе, неабходны ў кожнай краіне нейкі «цэнтар», які б уцягваў і акумуляваў агульную энэргію. У Вялікабрытаніі, і часткова ў ЗША, гэтую функцыю выконвае Беларускі Свабодны тэатар, у Польшчы -- альянс грамадзкіх арганізацый, у Бэльгіі -- супольнасьць палітычных уцекачоў.

Толькі нядаўна я цалкам ацаніў ідэю Зьміцера Бандарэнкі, якую ён выказваў амаль дзесяць гадоў таму. Ён якраз казаў пра станаўленьне дыяспар ў ключавых краінах, і пра тое, што гэтаму неабходна садзейнічаць. Аказалася, што дзейсныя дыяспары -- гэта вельмі магутны інструмэнт уплыву на палітычныя рашэньні міжнародных структур і ціску на рэжым.


Імя:: Елена
06.03.2012 12:02
Господин Халезин, ответьте пожалуйста на такой вопрос.
Существует мнение об осуждении режима Лукашенко.
В то же время господин Михалевич призывает общественность помиловать Лукашенко и его окружение (это я прочитала на белпартизане в прошлом году)
Как это понимать? Я в недоумении
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 17:27
Не гарачыся. Справа ў тым, што палітыка -- гэта не дагмат нейкі мадэлі, як пры будаўніцтве ядзернага рэактара. Палітыка -- гэта сутыкненьне людзей і іх характараў. Я спачатку таксама паморшчыўся ад прапановы Алеся, але потым астыў. Кожны палітык мае права на апрабацыю нейкі мадэлі. Міхалевіч палічыў, што падобная прапанова можа скарэктаваць паводзіны Лукашэнкі ў бок зьмякчэньня сытуацыі і вызваленьня палітвязьняў. Не прайшло. Многім было зразумела, што ня пройдзе, але Алесь меў права праверыць гэта на ўласным вопыце, ставячы пад удар уласную палітычную рэпутацыю.

У мяне быў нядаўна момант, які па грамадзкіх рызыках быў падобны з узгаданым вамі. Мы ад лібійскіх партнэраў атрымалі інфармацыю аб арыштаваных і расстраляных у Лібіі беларускіх снайпэрах. Інфармацыя была праверана некалькі разоў, і дакладная на сто працэнтаў, але доказнага відэазапісу на руках у мяне не было. Я вырашыў часткова апублікаваць інфармацыю, каб праверыць рэакцыю уладаў -- яна апынулася панічнай і на узроўні публічных заяў, і на узроўні кулюарных гістэрык. Пазьней высьветлілася і тое, што сярод наймітаў ёсьць жанчыны-снайпэры з Чылі, Нікарагуа і Беларусі, і тое, што частка снайпэраў уваходзіла ў асабістую ахову Кадафі, і што набор наймітаў праходзіў на базе Мар'інагорскай брыгады спэцыяльнага прызначэньня. Але нічога гэтага мы б ня высьветлілі, калі б улады не пачалі нэрвова рэагаваць на інфармацыю. Цяпер яна перададзена людзям, якія займаюцца падобнымі праблемамі прафэсійна, і мы з сябе гэты галаўны боль зьнялі ..

Імя:: Дзяўчо Горад:: Менск
06.03.2012 13:04
Спадар Мікалай, у замежных СМІ была агучаная інфармацыя, што Джуліян Асанж разам з журналістам Вікілікс Шамірам прадставілі Лукашэнку дэпешы з перапіскі амэрыканскіх дыпляматаў у Беларусі, што нанесла шкоду беларускім апазіцыянерам, у тым ліку і Андрэю Саннікаву. Як Вы ставіцеся да гэтай інфармацыі і як у святле гэтага выглядае запрашэнне Асанжа прысутнічаць на прэзентацыі фільма "Апошні дыктарар Еўропы"? Дзякуй.
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 17:35
Напярэдадні паказу фільма на нас раптам выйшла некалькі чалавек, якія сталі пераконваць арганізатараў паказу ў тым, што Джуліян Асанж ня можа весьці дыскусію падчас прэм'еры. Гэтыя пажаданьні былі настолькі дакучлівымі, што нам давялося разьбірацца з гэтай праблемай некалькі дзён. Аказалася, што ні аднаго доказу перадачы падобных тэлеграм не існуе. А ўжо калі б гэты факт меў месца, то беларускія ўлады не прамінулі б прадэманстраваць нам гэта па тэлебачаньні, а заадно і далучыць лісты да матэрыялаў крымінальных спраў. Цікава, што матэрыял, пра якога вы кажаце, адмовіліся узяць вядучыя брытанскія выданьні, і ён выйшаў толькі на адным з сайтаў.

Па-мойму, ня зьдзіўлены сытуацыі быў толькі сам Джуліян, паколькі той прэсынг, пад якім ён знаходзіцца, прывучыў яго быць гатовым да любога павароту спраў.

Імя:: J.U.
06.03.2012 15:07
Спадар Мікалай!
Ці не хацелі б вы цалкам адмовіцца ад палітычнага мастацтва? То бок не ўводзіць у спектаклі ніякай палітычнай рыторыкі. Ці не здаецца вам, што палітызаванасць дрэнна ўплывае на мастацтва і ствараецца падмена паняццяў - на пярэдні план выходзіць менавіта палітыка?
З вялікай павагай да Свабоднага тэатра!
Адказаць

Імя:: Мікалай Халезін
06.03.2012 18:07
У вас у пытаньні ёсьць тыповая для постсавецкага грамадзтва блытаніна ў паняцьцях. На жаль, сучаснае мастацтва ўвогуле, і актуальны тэатар, у прыватнасьці, не зьяўляюцца прадметам, якія вывучаюцца ў нашай сыстэме адукацыі. Таму паспрабую растлумачыць.

Паняцьце «палітычнае мастацтва» або «палітычны тэатар» -- гэта вельмі спэцыфічныя паняцьці, якім сёньня наўрад ці могуць адпавядаць аўтары або калектывы. Да палітычнаму тэатру прынята адносіць тэатар Бертольда Брэхта, ды некалькі спэктакляў некалькіх рэжысэраў. "Свабодны тэатар" не дэкляруе ніякіх палітычных ідэй, а таму і на гэты сэгмэнт тэатральнага поля разьлічваць не можа. Тэатральныя спэцыялісты сьвету разглядаюць Беларускі "Свабодны тэатар", як калектыў, які займаецца «актуальным тэатрам». Гэта спэцыфічная сфэра тэатральнага мастацтва, у якой знаходзіцца вельмі абмежаваная колькасьць калектываў. Напэўна таму японскія крытыкі вызначылі нас, як «тэатар, які знаходзіцца ў дзесятцы лідэраў актуальнага тэатра», а аўстралійцы пайшлі далей, паставіўшы на п'едэстал "самага вядомага ў сьвеце актуальнага тэатра"

Мы займаемся вывучэньнем таго, што атачае нас, але не адымаем ў іншых тэатраў права займацца традыцыйным тэатрам. Пры гэтым, мы ствараем тэатральны прадукт, які адпавядае самому высокаму «стандарту якасьці», калі перакласьці тлумачэньне на мову маркетынгу. Пры гэтым, нашай наступнай пастаноўкай стане «Кароль Лір» -- клясычная п'еса Шэксьпіра. Але гэта не значыць, што мы станем прачытваць яе як гісторыю сярэднявечча.

Акрамя іншага, бяда дыктатарскіх краін у тым, што палітыкай становіцца ўсё, калі яно не упісваецца ў афіцыйныя рамкі. Першыя забароненыя спэктаклі "Свабоднага тэатра", гэта «Псыхоз 4,48» па п'есе Сары Кейн і "Тэхніка дыханьня ў беспаветранай прасторы" Натальлі Мошынай. Першы спэктакль -- пра жанчыну, якая знаходзіцца ў палоне сваёй сэксуальнасьці і змагаецца з раздвойваньнем асобы, другі -- пра дзяўчынку, якая пражывае апошнія дні ў госьпісе для дзяцей з анкалягічнымі захворваньнямі. Гэтыя спэктаклі першымі былі названыя ўладамі «палітычнымі».

Адзін тэатральны крытык падчас нашых нядаўніх гастроляў у Аўстраліі, калі паглядзеў спэктакль «Спасьцігаючы каханьне», які распавядае гісторыю Ірыны Красоўскай, сказаў: «Дзіўна, але вы змаглі распавесьці гісторыю каханьня і трагедыі сям'і, не спыніўшыся на палітычных поглядах забітага мужа гераіні». Таму што мы гаворым аб простых чалавечых пачуцьцях, якія, на жаль, выяўляюцца на фоне дыктатуры.
Камэнтары. Старонка з 2
Відэа