Мікалай Казлоў

Вядома, кантактую. Праца ў міліцыі заняла ў мяне даволі вялікі пэрыяд у жыцьці, у мяне засталіся там сябры, але ня так шмат, як раней. Ацэньваюць па-рознаму. Некаторыя думаюць, што я дарма туды палез, але большасьць тых, каго я паважаю, ставяцца з разуменьнем. На Новы год прыходзілі віншаваньні ад маіх былых калегаў, адно з пажаданьняў было “трываласьці духу”, таму цэлым нармальна ставяцца.

Я ведаю пра гэтую сытуацыю, пра мужнасьць дзяўчат, я схільны верыць. Уся мая праца заўжды была заснавана на прынцыпе: усё падлягае сумневу. Некаторыя факты мяне вымушаюць верыць. Дзяўчаты заявілі, што іх скралі ў цэнтры Менску, пасадзілі ў аўтобус пры мностве людзей, пад пагрозай гвалту адабралі іх рэчы, мабільныя тэлефоны, дакумэнты, адвезьлі, пазьдзекваліся і адпусьцілі. Яны заявілі пра цяжкія злачынствы, якія былі здзейсьнены ў дачыненьні да іх: выкраданьне, разбойны напад. Якая рэакцыя? Сытуацыя мела грамадзкі рэзананс, а што нашы сілавыя структуры? Ды ніякай! Усё дасьледаваньне аддалі на водкуп Ельскага пазаштатнага РУУС, я ўпэўнены, што там супрацоўнікі ў вольны ад службы час займаюцца сельскай гаспадаркай. Ім даручылі такія сур’ёзныя рэчы, якія ўплываюць на імідж дзяржавы. Я думаю, што такія дзеяньні могуць быць толькі ў адным выпадку: калі яны спрабуюць схаваць і ня даць магчымасьці прафэсійна гэтым займацца. На мой погляд, тут ня трэба было заявы саміх пацярпелых. Дастаткова было аднаго факта, пра які яны заявілі праз СМІ. Павінна была быць узбуджана ўгалоўная справа і ўзята пад кантроль сур’ёзнымі дзяржаўнымі чыноўнікамі: міністрам унутраных спраў ці генэральным пракурорам. У выніку павінны былі грамадзкасьці давесьці: было гэта зроблена ці не. Нічога гэтага не было, таму я веру дзяўчатам.

Гатовы, я ўчора прачытаў гэтае пытаньне і ўжо падпісаў.

Цяжка зразумець, чым Полудзень не даспадобы рэжыму. Я думаю, што тут не абышлося без карупцыйнага складніку. Гэта стандартная нагода. Я лічу, што ён вычарпаў сябе, усё што мог зрабіць 19 сьнежня і пасьля, гэтая частка людзей стала кампрамэтаваць дзяржаву.

Я схільны думаць, улічваючы, што ўсё цяпер аддадзена на водкуп кіраўніку дзяржавы, я лічу, што Канавалава расстраляюць, а Кавалёва памілуюць. У мяне такое адчуваньне, таму што актыўна маці Кавалёва змагаецца за сына. Таму прэзыдэнт паспрабуе быць добрым як для прыхільнікаў сьмяротнага пакараньня, так і для супраціўнікаў.

Я думаю, што бацькі Канавалава або пагадзіліся з выракам, або ў іх апусьціліся рукі.

У мяне тут дваякія адчуваньні. З аднаго боку, я сам зь міліцыі, сам памятаю сваё стаўленьне. Я думаю, тут гаворка пра масавыя мерапрыемствы і пра тое, як паводзіць сябе міліцыя. Я вам скажу, што большая частка калі і ўдзельнічае ў гэтым, то з агідай. А што тычыць той часткі, якую мы бачым на ўсіх мерапрыемствах, гэта асобны атрад міліцыі, які займаецца канкрэтнымі рэчамі, гэтых людзей мэтанакіравана абіралі для такіх рэчаў. Бязладзьдзе і ўсёдазволенасьць замяняюць прафэсіяналізм. На мой погляд, большасьць не разумею, што робіць злачынства. Мне хочацца спадзявацца, што большая частка міліцыі з народам, і яны чакаюць масавага выступленьня, якое б дазволіла ім гэта даказаць.

Цяжка сказаць, хочацца верыць у лепшае, але ў мяне сумневы на гэты конт.

Прафэсійны ўзровень нашай міліцыі на мой погляд, ніжэйшы, чым хацелася б. І імкліва падае. Цяпер зь міліцыі сыходзяць маладыя, з выслугай ад пяці да дзесяці гадоў. Сыходзяць самыя таленавітыя і падрыхтаваныя. Вымыты сярэдні слой, няма каму перадаваць прафэсійныя сакрэт, навыкі. Той моладзі, якая прыходзіць сёньня, няма ў каго вучыцца, бо засталіся адзінкі прафэсіяналаў. Цяпер усё раскрыцьцё заснавана на нейкіх тэхнічных сродках, мяркую, што 80% - гэта кража мабільны тэлефонаў, бо гэта самае простае з боку раскрыцьця злачынства.

Сьмешнае пытаньне. Я магу казаць толькі пра свой досьвед, дык вось палітінфармацыі ніхто не праводзіць, бо ўсе дарослыя людзі, за савецкую ўладу няма сэнсу агітаваць. Таму ўсё зводзіцца да фармальнасьці, ёсьць нейкі абавязковы парадак, усталяваны кадравым апаратам, нейкія канспэкты, дэкрэты, выступленьні, гэта неяк перапісваецца, хто жонцы носіць, каб перапісвала, часам гэта правяраюць. А што да парлямэнцкіх выбараў, то інструктаж такі ёсьць, але ўвага не надзяляецца таму, каб не было фальсыфікацыяў. Яна надзяляецца толькі таму, каб абараніць выбарчы ўчастак ад магчымых правакацыяў з боку апазыцыі. Вось так ставіцца пытаньне. Астатняе на старшыні выбарчай камісіі, які там бог і цар. Супрацоўнік міліцыі павінен выконваць усе патрабаваньні старшыні выбарчай камісіі.

Я лічу, што гэта поўнае бязладзьдзе. Рэч у тым, што на сёньня ў такіх аддзелах, як крымінальная міліцыя, сьледчыя, участковыя не хапае людзей. Нагрузка вельмі вялікая. Але пры ўсім пры гэтым у нас найвялікшая міліцыя. Дык трэба паглядзець яе склад. У нас палкі, брыгады, атрады – большую частку міліцыі складаюць тыя людзі, чые абавязкі мала зьвязаны з той міліцыяй, якую мы прывыклі бачыць. Таму я ўпэўнены, што мы спакойна можам скараціць міліцыю на палову, і яна будзе сябе апраўдваць.

Я сам сутыкнуўся з сытуацыяй, кал мяне абвінавацілі, што я на вуліцы гучна мацюкаўся ў раёне Чырвонага касьцёла, прычым на адрас тых людзей, якія маліліся за палітвязьняў, хаця мяне затрымалі ў раёне Кастрычніцкай плошчы. Прыйшлі два міліцыянты, якія ўпершыню мяне пабачылі ў судзе, і расказалі, што я зьдзейсьніў правапарушэньне ў зусім іншым месцы. Таму цяпер ідзе працэс барацьбы за сваё добрае імя. Я напісаў адпаведную заяву ў пракуратуру, абскардзіў рашэньне суда, пакуль мне прыйшла адпіска, што мая заява з просьбай прыцягнуць да ўгалоўнай адказнасьці супрацоўнікаў, якія сфальсыфікавалі рапарт, які паслужыў падставай для складаньня пратакола і пазбаўленьня мяне волі. На мой погляд, людзі пры выкананьні сваіх абавязкаў проста гэта сфальсыфікавалі, і мяне незаконна пазбавілі волі. Маю заяву адправілі цяпер у ГУВД, я так разумею, што яго будуць разглядаць менавіта тыя людзі, які давалі каманду мяне затрымаць. Абсурд? Паглядзім. У любым разе я не зьбіраюся складаць рукі, бо маю ўсе доказы, што рапарт быў сфальсыфікаваны.

Каб спыніць гэтую практыку і вярнуць безумоўны давер да праваахоўных органаў, першы крок, на мой погляд, міліцыя павінна пазбавіцца ад людзей, якія сябе скампрамэтавалі такім чынам. Уласна кажучы, яны і так ня маюць нічога агульнага зь міліцыяй, апрача формы і пасьведчаньня, бо яны выконваюць не ўласьцівыя ім функцыі. Міліцыя павінна абараняць грамадзянаў, а не адвольна хапаць іх і адпраўляць у турму.

Цяжка сказаць, гэта павінен рашыць народ. Калі вырашыць, то чаму не? Але калі сур’ёзна, то мы не гатовы да гэтага.

Я б назваў гэта хутчэй не салідарнасьцю, а карпаратыўнасьцю. Яна, можа, не такая, як у супрацоўнікаў КДБ, але нейкая ёсьць. Усякія чысткі, уся кампанейшчына – гэта кепска. А што да апошніх адставак, то гэта добра.

Не, не параіў бы. Незразумела, куды ён патрапіць, але я разумею, што раз пасьля войска, значыць гэта АМАП або патрульна-паставая служба. А калі пайшоў, то трэба сабатаваць незаконныя загады. Трэба разумець, што такое добра, а што такое дрэнна. Калі ты адчуваеш, што загад злачынны, тады максымальна трэба сыходзіць ад выкананьня такога загаду.

Большая частка калег лічаць, што Захаранку забілі. Тут ужо няма нават спрэчак. Думаю, што можна будзе дасьледаваць, падазраваныя ці сядзяць у турме жывыя і здаровыя, ці на пасадах. Як толькі зьменіцца сытуацыя, то бузе магчымасьць гэта расьсьледаваць. Ёсьць прыклад суседзяў-украінцаў, калі яны расьсьледавалі зьнікненьне журналіста Гангадзэ, знайшлі вінаватых. Я думаю, што мы ня горшыя. Знойдуцца людзі, здольныя ў гэтым разабрацца.

Калі я знаходзіўся ў ізалятары правапарушальнікаў, супрацоўнікі КДБ прыходзілі, выклікалі на допыт хлопца з Маладога фронту. Я чакаў, што выклічуць і мяне, але чамусь не выклікалі. Таму ніколі не пагражалі, не размаўлялі, не папярэджвалі.

Я лічу, што гэтая найменш прафэсійная частка міліцыі, і ўвесь кар’ерны рост яны забясьпечваюць сабе паводзінамі на акцыях. Яны ўпэўненыя ў сваёй беспакаранасьці. Пакуль іх падбадзёрваюць, але ў хуткім часе іх чакае лёс Полудня з пякарскім. Я перакананы, што гэта абавязкова здарыцца. Само знаходжаньне такіх людзей у міліцыі – гэта пляма на дзярдаве.

Ведаеце, я не люблю анекдотаў пра міліцыю.

Мая пэнсія каля 1,4 мільёна рублёў, у мяне 24 гады выслугі, я падпалкоўнік міліцыі, старшы ўпаўнаважаны па асабліва важных справах у запасе. Вось такая пэнсія. З заробкам вельмі хітра ў міліцыі. Асноўнае – гэта аклад, пасьля званьне, а пасьля даплаты за складанасьць і напружанасьць, за дзяжурства, за яшчэ нешта, плюс прэміі, залежыць яшчэ ад выслугі. Але парадку 2-2,5 мільёнаў. Хаця для працаўніка ў сфэры сельскай гаспадаркі гэты заробак можа падацца вялікім.

Я б не вылучаў нейкае адно злачынства, я больш займаўся кватэрнымі кражамі. Запамінаецца тое, што было складаным, патрабавала нейкага творчага падыходу. А што тычыць гучных справаў, то казаць пра іх было б няправільна і нясьціпла. Калі зьдзяйсьняецца забойства ці нейкае сур’ёзнае злачынства, то над раскрыцьцём працуе ўвесь асабовы склад, гэта калектыўнае раскрыцьцё. Самае цікавае, відаць, гэта разбойны напад, калі злачынцы ўварваліся ў кватэру, катавалі прасам пацярпелых, даведаліся пра тое, што ён прадаў свой бізнэс, вымагалі грошы, але іх затрымалі, і яны аказаліся там, дзе іх месца.

Я хацеў падзякаваць усім за пытаньні, для каго цікава маё меркаваньне. Хачу пажадаць аптымізму і мужнасьці ў гэты няпросты час. Калі мы будзем разам, мы пераможам.