пятніца, 31 кастрычніка 2014, Менск 14:51

Вянок памяці: Уладзімер Каткоўскі

Аляксандар Лукашук, Прага<br><br>На радыё мы называлі яго Ўладзя, Валодзечка. Ён быў самым маладым супрацоўнікам Беларускай службы Радыё Свабода, калі пачаў працаваць вэб-рэдактарам у 2004 годзе.

За тры дні да свайго 30-годдзя, у сонечны дзень 15 чэрвеня 2006-га Ўладзя і яго жонка Янада, верагодна, адзіная грамадзянка Альбаніі зь бездакорнай беларускай мовай, патрапілі ў аўтамабільную катастрофу ў цэнтры Прагі.

Жонка страціла нагу, Уладзя з таго часу знаходзіўся ў глыбокай коме.

Учора ўначы, пасьля амаль году барацьбы за яго жыцьцё, бацькоўскай штодзённай шматгадзіннай вахты ля яго, Уладзя памёр.

Ён быў бліскучы вэб-майстар, блогер, энтузіяст беларускага Інтэрнэту. Гэта Ўладзя дамогся, каб самы вядомы ў сьвеце пошукавік Google запрацаваў і па-беларуску.

Галоўны плён працы Ўладзі – сайт svaboda.org, які сёньня зьяўляецца самым папулярным сайтам на беларускай мове ў сьвеце, найлепшым з двух дзясяткаў сайтаў Радыё Свабода/Радыё Свабодная Эўропа паводле статыстыкі. Кульмінацыяй працы Ўладзімера як вэб-майстра стаў сакавік 2006 году, час прэзыдэнцкіх выбараў і масавых пратэстаў, час Плошчы – у той месяц сайт Свабоды наведала чвэрць мільёна чалавек, і гэты рэкорд застаецца непераўзыдзеным.

Яго нікі rydel23 і BR23 добра вядомыя ў Інтэрнэт супольнасьці ў Беларусі, а таксама сярод англамоўных карыстальнікаў, якія цікавяцца Беларусьсю. Уладзімер Каткоўскі летась атрымаў Гран-Пры 4-га конкурсу беларускіх кантэнт-праектаў, які праводзіў партал TUT.BY – першым месцам былі адзначаныя ягоны блог і сайт http://www.br23.net/be/2006/03/31/tut_by_contest_/

Уладзімер уведаў пра ўзнагароду, але не пасьпеў атрымаць яе.

Відаць, можна было б напісаць, што Ўладзя быў беларускім нацыяналістам, настолькі апантана ён займаўся ўлюбёнай справай, ня лічачы гадзіны, выходныя дні, вольны час, гэтак шчыра жыў усімі беларускімі справамі. Гэтаксама правільна назваць Уладзю сучасным эўрапейцам, які пасьля заканчэньня ліцэю пры БДУ два гады вывучаў фізыку ва ўнівэрсытэце, пасьля год вучыўся ў Амэрыцы, затым вывучаў праграмаваньне і журналістыку ў Амэрыканскім унівэрсітэце ў Благоеўградзе (Баўгарыя), дзе сустрэў сваю будучую жонку Янаду Рапо, якая цяпер па-беларуску гаворыць як на роднай альбанскай. Пасьля заканчэньня працаваў у Будапэшце, Франкфурце-на-Майне, Празе. З такімі, як Уладзя, зьвязаная будучыня свабоднай Беларусі ў Эўропе.

Апошні год Уладзя ляжаў у коме ў адным з шпіталёў Прагі, і заўсёды побач зь ім былі бацькі, Ірына і Леанід, мужныя і глыбока інтэлігентныя людзі, эталён паводзінаў у такой трагічнай сытуацыі. Ніхто ня ведаў, ці ўспрымае Ўладзімер навакольны сьвет. Але калі ўспрымаў, гэта быў беларускі сьвет. Празь яго навушнікі гучалі перадачы "Свабоды" ў запісе, бацькі раздрукоўвалі навіны з сайту svaboda.org і чыталі ўголас, ля ложка заўсёды былі кнігі Бібліятэкі "Свабоды", паэзія.

Народны паэт Беларусі Рыгор Барадулін прысьвяціў быў Уладзю такія радкі:

Каткоўскі – рупны web-мастак, Умее зрушана, нязмушана Сайт па-крывіцку ўбачыць так, Што сайт рашуча зьбеларушвае Ўсіх праз дапытны інтэрнэт, Каму баліць крывіцкі сьвет.

Сёньня баліць усім сябрам Уладзі.

Уладзімер Каткоўскі, 1976-2007
Belarus – RFE/RL competition for the best slogan, undated
Настройцеся на Свабоду!

Новыя хвалі Свабоды ад 26 кастрычніка

«Чорны сьпіс» судзьдзі Рэлявы

Чаму пускаюць у Эўропу судзьдзю — «палітычнага кілера»? чытаць далей >

УСЕ НАВІНЫ
External Widget cannot be rendered.

чытаць іншыя навіны >>
External Widget cannot be rendered.

ТОП-ЛІСТ

ВАРТА
Belarus -- The Cat Who Liked Rain, Henning Mankell

Фотагалерэя Жыхары Краіны Дажджоў

Кожны бацька і кожная маці некалі сутыкаюцца з праблемай, што пачытаць свайму дзіцяці, калі яно ўжо завучыла на памяць усе расказаныя яму казкі і патрабуе ўсё новых гісторый. чытаць далей >

Прадай бараду

Як у 1939 г. беларусы на дыскатэках «адрываліся»

У новым мульціку з сэрыі «Прадай бараду» Андрусь Такінданг апавядае гісторыю сваёй бабулі пра тое, як у 1939 годзе беларусы бавілі час на вясковых танцах. чытаць далей >

іншыя выпускі
справаводства па-беларуску

Што дэпутаты ўкраінскага паходжаньня думаюць пра беларускую мову?

Як да беларусізацыі ставяцца дэпутаты, якія нарадзіліся ва Ўкраіне. Такіх у беларускім парлямэнце чатыры. Цікава параўнаць іх адказы з адказамі дэпутатаў расейскага паходжаньня. Піша Ігар Случак. чытаць далей >

іншыя выпускі
Serbia -- Alexandr Grigoryevich Lukashenka, president of Belarus visiting Belgrade and Tomislav Nikolic, president of Serbia, Belgrade, 12 June 2014.

Відэа Лукашэнка — меншае, большае ці абсалютнае зло?

Пра што гавораць і каму адрасаваныя словы Лукашэнкі пра сталінскія лічбы народнай любві і падтрымкі? Глядзіце новы выпуск «Зоны Свабоды». чытаць далей >

іншыя публікацыі
ПА-БЕЛАРУСКУ ЗЬ ВІНЦУКОМ ВЯЧОРКАМ

Вышэйшая ліга — яшчэ не найвышэйшая

Або як параўнаць Віленскі ўнівэрсытэт з Акадэміяй кіраваньня пры прэзыдэнце. Піша Вінцук Вячорка. чытаць далей >

Цуды і дзівосы Беларусі
Малюнак Павел Татарнікаў (с) 2014

Альгерд Бахарэвіч: Абменьнік

Абменьнік – месца, адкуль пачынаюцца самыя сьмелыя фантазіі. Напрыклад, фантазія пра тое, што калі памяняць свае беларускія рублі на даляры або эўра – сьвет зробіцца крышку лепшым, а жыцьцё даўжэйшым. чытаць далей >

CAFÉ EUROPA
Вітаўтас Ландсбергіс

Захад пакуль не здаецца Пуціну — Ландсбергіс

Першы кіраўнік незалежнай Літвы Вітаўтас Ландсбергіс выказаўся наконт вайны ва Ўкраіне, апошніх заяваў Аляксандра Лукашэнкі і сытуацыі з расейскамоўнай меншасьцю ў Літве. чытаць далей >

Свабода ў турмах

Мультымэдыі Узгадваючы тое жыцьцё

29 кастрычніка ў Беларусі ўзгадваюць ахвяраў палітычных рэпрэсіяў. У гэты дзень 77 гадоў таму ва ўнутранай турме НКВД БССР і ў іншых турмах Менску былі расстраляныя больш за 100 прадстаўнікоў беларускай інтэлігенцыі чытаць далей >

Валянцін Жданко

Аўдыё «Пэнсіі — мізэрныя, працы — ніякай...»

​У Беларусі нямала людзей, якія сутыкнуўшыся з крыўдамі, несправядлівасьцю, падманам, зьвяртаюцца ў пошуках праўды да высокіх начальнікаў. І найчасьцей — да прэзыдэнта чытаць далей >

ПАДАРОЖЖЫ СВАБОДЫ

Фотагалерэя Загадкавае прароцтва глыбоцкіх старцаў

Вельмі часта ў падарожжах па Беларусі я чую анэкдоты. Некаторыя показкі настолькі пераканаўча і дасьціпна даводзяць, наколькі беларусы несавецкія людзі, што грэх не падзяліцца імі з шырокай публікай. чытаць далей >