Гэта першы мастацкі твор у беларускай прозе пра падзеі, які адбыліся ў Менску пасьля прэзыдэнцкіх выбараў 2006 году. Пісьменьнік, праўда, зазначыў на пачатку вечарыны, што кніга «Плошча» хоць і напісана пра рэальную старонку найноўшай беларускай гісторыі, але сюжэт яе нельга лічыць дакумэнтальным, а галоўныя героі ня маюць канкрэтных прататыпаў. Дый наогул гэта кніга пра каханьне, сказаў Барыс Пятровіч:
«Можа быць, важней падназва гэтай кнігі — „Гісторыя аднаго каханьня“. Таму што найважней — гэта тое, што сапраўды адбываецца перад Плошчай і па-за Плошчай. Гэта гісторыя ўзаемаадносін двух маладых людзей, якія кахаюць адно аднаго, якіх злучыла, зьяднала якраз гэтая самая Плошча».
Аповесьць напісана ў выглядзе дзёньнікаў галоўных герояў, што надае ёй даверлівага лірызму, нават калі ў іх распавядаецца пра драматычныя падзеі разгону намётавага мястэчка і зьняволеньня ягоных удзельнікаў.
Выступоўцы адзначалі розныя вартасьці кнігі. Пісьменьнік
Уладзімер Арлоў:
«Хачу падзякаваць Барысу за тое, што ён напісаў мудрую, шчымлівую, сьветлую і аптымістычную кнігу».
Праваабаронца
Алесь Бяляцкі:
«Тая пазыцыя, якую Барыс выказвае ў гэтай кнізе — гэта чарговы крок да большай сьмеласьці, да большай народнасьці беларускай літаратуры, якая сапраўды цяпер знаходзіцца з народам. Лічу, Барыс, што ты зрабіў сур’ёзную справу і яна ёсьць пэўным помнікам таго, што адбывалася на Плошчы».
Музычны настрой прэзэнтацыі кнігі «Плошча» Барыса Пятровіча, якая адбывалася ў сядзібе БНФ, ствараў паэт і бард
Эдуард Акулін.