Зь ліку ранейшага фронтаўскага кіраўніцтва вызначаная пазыцыя толькі ў аднаго палітыка —
Аляксея Янукевіча, які з пасады намесьніка ў інфармацыйна-ідэалягічнай працы адразу перасеў у крэсла кіраўніка Партыі БНФ. Іншыя, ужо былыя партыйныя функцыянэры – на раздарожжы. Некаторыя пры гэтым заяўляюць, што зьвязваць жыцьцё зь нейкім іншым палітычным рухам не зьбіраюцца, хоць пазыцыю новага лідэра шмат у чым не прымаюць.
Вінцук Вячорка, колішні старшыня Партыі БНФ, да мінулых выходных — першы намесьнік кіраўніка партыі, кажа:
“Для мяне ўсё жыцьцё ніколі ніякага значэньня ня мелі пагоны. Я маю ідэю, маю бачаньне, як гэтую ідэю рэалізоўваць. Гэта ідэя свабоднай, дэмакратычнай і незалежнай Беларусі. Такую ідэю падзяляе вельмі вялікая частка фронтаўцаў менавіта ў такім выглядзе — неаддзельнасьць свабоды, дэмакратыі і незалежнасьці. Тая лінія, якую цяпер намагаюцца навязаць фронту, іншая. І, безумоўна, мы будзем працаваць дзеля таго, каб скансалідаваць ідэйныя, сьвядомыя сілы ў фронце. І вярнуць фронту ягоную фронтаўскую місію”.
Экс-намесьнік кіраўніка фронту
Віктар Івашкевіч, які быў адказным за арганізацыю палітычных кампаній у Партыі БНФ, на гэты момант заняў пазыцыю чаканьня:
“Новаабраны старшыня заявіў, што ён ранейшаму кіраўніцтву зробіць прапановы, ад якіх мы ня зможам адмовіцца. Я пакуль што іх не пачуў, таму цяжка пра нешта казаць. Можа, гэта адбудзецца сёньня, можа, заўтра”.
Карэспандэнт: “То бок пакуль вы чакаеце прапановаў ад Янукевіча?”
“Так”.
Карэспандэнт: “Ці можна гіпатэтычна дапусьціць, што вас і вашых паплечнікаў можна будзе ўбачыць у іншым руху, не зьвязаным з БНФ?”
“Я не зьбіраюся мяняць партыйнасьць”.
Больш-менш акрэсьленая будучыня ў былога намесьніка старшыні Партыі БНФ
Юрася Губарэвіча. Ён і дагэтуль сумяшчаў намесьніцкія пасады ў фронце і руху “За свабоду”:
“Я раней быў дастаткова моцна сканцэнтраваны на дзейнасьці руху “За свабоду”, таму ў гэтым пляне нічога ня зьменіцца. У той жа самы час я не адмаўляюся ад дзейнасьці ў Партыі БНФ, яшчэ на зьезьдзе заявіў пра тое, што ў выпадку перамогі Аляксея Янукевіча даю згоду ўвайсьці ў Сойм. Быў абраны дэлегатам і сябрам Сойму, таму буду таксама працягваць партыйную дзейнасьць у Фронце. Я зьяўляюся сябрам партыі ўжо больш за 10 гадоў і атаясамліваю сябе менавіта з гэтай палітычнай сілай”.
Карэспандэнт: “То бок у вашым выпадку кардынальных зьменаў не адбылося?”
“Ну, адзінае — што я зараз ня маю пасады намесьніка старшыні Партыі БНФ”.
Адносна плянаў на бліжэйшую пэрспэктыву не знайшоў часу выказацца экс-старшыня Партыі БНФ
Лявон Баршчэўскі. На гэтай пасадзе ён не адпрацаваў і двух гадоў. У сьнежні 2007-га Баршчэўскі быў абраны як “кампрамісны і антыкрызісны чалавек” з мэтай прыцішыць жарсьці паміж рознымі групоўкамі ў складзе фронту.
Адрозна ад калегаў, якія засталіся па-за партыйным бортам і былі сканцэнтраваныя выключна на палітычнай дзейнасьці, Лявон Пятровіч займаецца літаратурнай справай і выкладае ў Беларускім гуманітарным ліцэі.
Адразу пасьля выбараў Лявон Баршчэўскі заявіў, што да наступнага зьезду нічога рабіць ня будзе. І ўдакладніў, што зьбіраецца дапамагаць кіраўніку гарадзкой арганізацыі Віктару Івашкевічу: “Буду ў яго памочнікам і дарадцам”, – сказаў Лявон Баршчэўскі.
Яшчэ адзін колішні намесьнік старшыні Партыі БНФ,
Алесь Міхалевіч, на рашэньне тагачаснага кіраўніка Лявона Баршчэўскага быў выведзены за партыйныя рамкі за дзейнасьць, несумяшчальную зь сяброўствам у БНФ. Маладога палітыка выключылі з шэрагаў БНФ за парушэньне ўнутрыпартыйнай дысцыпліны, што выявілася ў публічнай крытыцы дзеяньняў партыі і, у прыватнасьці, яе кіраўніцтва.