пятніца, 10 лютага 2012, Менск 01:55

Дзень блогера

“Альбо Франак — альбо ўнівэрсытэт”

x
ПАМЕР ШРЫФТУ - +
franak

Вельмі цяжка зьмірыцца з тым, што твая дзейнасьць ставіць пад рэпрэсіі блізкіх.

Жаночы лямант, мітусьня. Тэрарыст хапае дзяўчыну, прыстаўляе нож да яе горла. Далей сьледуе сьпіс патрабаваньняў у абмен на закладніка.

1. Навошта я пішу блог

Я завёў свой дзёньнік у той час, калі гэта толькі пачыналася. Каб яго завесьці, патрэбна было адмысловае запрашэньне, яго мне даслала жж-user belarusaczka. У ЖЖ была моцная суполка ліцэістаў, дзе мы абменьваліся інфармацыяй, навінамі і рэфлексіямі на розныя тэмы.

Пасьля жж ператварыўся ў інтэрнэт-таблёід, дзе можна адшукаць любую інфармацыю на любую тэму. Сёньня блог — жывы часопіс — сродак масавай інфармацыі, які трэба эфэктыўна, але асьцярожна выкарыстоўваць.

У свой блог я выкладваю апошнія навіны, абвесткі, фатаграфіі, музыку, відэа, якімі хачу падзяліцца з чытачамі. Нярэдка пішу і пра асабістае: нешта — для публічнага прагляду, нешта — толькі для сяброў.

2. Што я больш за ўсё люблю ў блогах


Блогі — свабодны мікрафон, ты можаш задаць пытаньне, падзяліцца праблемай, абавязкова знойдзеш адказ.

3. Што я больш за ўсё не люблю ў блогах


Блог выклікае прывыканьне. Блог нярэдка вырывае з рэальнага жыцьця. У блогасфэры свае стэрэатыпы і свая шкала каштоўнасьцяў. Вельмі важна своечасова спыніцца.

Блогі, як і ўвесь інтэрнэт, — сьметніца, дзе добрыя і цікавыя рэчы заваленыя рызьзём. Гэта сапраўднае майстэрства — разабрацца, дзе флуд і спам, дзе рэальны чалавек, а дзе фэйк.
Гэтак адбываецца ў амэрыканскіх кінатрылерах. У нас замест тэрарыста — рэжым, у якасьці ахвяры — нашыя блізкія.

Усе, хто займаецца палітычнай і грамадзкай дзейнасьцю, знаходзяцца пад штодзённым прэсінгам. Спэцслужбы не спыняюцца ні перад чым. Самае благое, калі ў закладнікі бяруць людзей, якіх мы любім.

Бацькі не пускалі сваіх дзяцей на плошчу ў 2006 годзе, бо баяліся за іх вучобу і сваю працу. Дзеці Мілінкевіча, Іны Кулей, Любові Лунёвай і многія іншыя не змаглі працягнуць адукацыю ў Беларусі праз актыўнасьць сваіх бацькоў.

У кожнай моладзевай арганізацыі ёсьць нефармальныя стасункі, сяброўскія і асабістыя. Спэцслужбы сьвядома інсьпіруюць інтрыгі, каб стварыць атмасфэру недаверу паміж паплечнікамі. Па сеціве рассылаюць правакацыйныя лісты невядомага паходжаньня з інтымнымі падрабязнасьцямі асабістага жыцьця актывістаў. Сябра рады БНФ і маю блізкую сяброўку Сашу Клімовіч выклікалі ў дэканат, дзе супрацоўнік КДБ, пагражаючы праблемамі, прапанаваў “зьліваць” інфармацыю пра мяне і маю дзейнасьць. Саша, натуральна, адмовіла.

Маёй былой дзяўчыне Ю. неаднаразова пагражалі на працы. Да бацькоў, якія працуюць на адным буйным дзяржпрадпрыемстве, прыходзілі з КДБ. У віну ім ставілася тое, што іх дачка сустракаецца з “дысыдэнтам-апазыцыянэрам” Вячоркам. Далёка ня кожнай дзяўчыне хочацца быць “жонкай дзекабрыста”.

Дзяўчына, зь якой я сустракаюся некалькі месяцаў, вучыцца на прэстыжным аддзяленьні БДУ. Амаль адразу яе паставілі перад катэгарычным выбарам: альбо Франак, альбо ўнівэрсытэт.

Вельмі цяжка зьмірыцца з тым, што твая дзейнасьць ставіць пад рэпрэсіі блізкіх. Ці маральна прымяняць такія мэтады ў барацьбе з палітычнымі апанэнтамі, калі церпяць невінаватыя?

Гэта ня йначай як палітычны рэкет. І такой уладзе патрэбны не “яшчэ адзін шанец”, як лічаць некаторыя палітыкі, а добры адвакат.



ПРА СЯБЕ


Нарадзіўся 26 сакавіка 1988 году ў Менску. Скончыў падпольны Нацыянальны гуманітарны ліцэй імя Якуба Коласа. Навучаўся на факультэце журналістыкі БДУ па спэцыяльнасьці “інфармацыя і камунікацыя”, адкуль быў адлічаны пасьля пятнаццаці сутак арышту ў студзені 2008 году. Працягваў адукацыю ў ЭГУ, незаконна прызваны ў армію. Ад студзеня 2009 нясе службу ў войсках супрацьпаветранай абароны ў Мазыры.

З 2007 году сябра Сойму і ўправы партыі БНФ, старшыня камісіі па культуры. З 2008-га — старшыня Моладзі БНФ. Аўтар шэрагу культурніцкіх ініцыятываў, у тым ліку дубляваньня фільмаў на беларускую мову і музычных праектаў. З 2002 году вядзе блог на livejournal.com



БЛОГІ, ЯКІЯ Я РАЮ НАВЕДАЦЬ:


Nicolaev — зьбірае розныя палітычныя навіны і інфармацыю
Luft — трэшавыя выявы і калажы
Lejf — Антон Юркавец, мой ліцэйскі аднагрупнік, літаратар, які падае надзеі
Czalex — Алесь Чайчыц, эканаміст-палітоляг, маскоўскі беларус
Kauboj — сябра сойму БНФ, палітоляг
Аляксандар Зімоўскі на навінах.бай
Гэтая дыскусія закрытая.
Сартаваць камэнтары
Камэнтары
     
Імя:: Тодар
15.05.2009 16:41
Дык рэжым узяў у закладнікі саму краіну і кажа: або Л. кіруе - або ўсім кранты. Ці яшчэ так: калі зойдзе аб страце ўлады, Л. заўсёды можа аддацца Расіі на больш ці менш зручных для сябе ўмовах - а таму, маўляў, не дэстабілізуйце сітуацыю.
Аднак не ўсё так, як у амэрыканскіх кінатрылерах. Бо на тых тэрарыстаў, якія захопліваюць цэлыя дзяржавы, не існуе паліцыянтаў. А толькі ў надта рэдкім кінатрылеры бывае такі сюжэт, каб закладнік даў рады вызваліць сам сябе.

Імя:: Алесь Горад:: Менск
15.05.2009 16:56
Франак, а што ты знайшоў у Зімоўскім... чаму ты яго блог нам раіш пачытаць?

Імя:: Аляксандр Горад:: Віцебск
15.05.2009 16:59
Франак, зачем вы приняли присягу этой Красной Армии? Или вы думаете что она белорусская? Это часть СА, которая осталась после СССР. Разве что Вас запугали. Я служил в этой машине винтиком в 1980 году. Брр...ничего человеческого. У Емельяна Пугачёва было бы лучше. Кстати, один из моих дедов был в Добровольческой Армии генерала Деникина

Імя:: Ігар
15.05.2009 17:12
Паважаны Франак, як спарўляецеся вы асабіста са службай? Якое ўражаньне ад іншых салдат?

Імя:: Андрэй Мікалаеў-Пашкевіч
15.05.2009 18:50
Франак, дзякую, што раіш мой блоґ чытачом сваем! Зычу моцу — фізычнага, маральнага, духоўнага — годнай службы, плённай працы, сямейнага шчасьця, моцнага здароўя! Жыве Беларусь!

Імя:: vadim_i_z
15.05.2009 21:28
l-u-f-t ён...

Імя:: АРТ Горад:: Х
15.05.2009 23:02
Франак!Бачым у тваёй асобе мужнага чалавека і сапраўднага беларуса.Вельмі шкада,што сустрэча наша не адбылася.Але верым- усё лепшае адбудзецца.Шчырае прывітанне табе ад нашага невялікага калектыву!На жаль,ня маем з табою сувязі...І помні,што абяцаны сцяг прымем толькі з тваіх рук,каб годна пранесці яго па жыцці.Бо сцяг з рук ТАКОГА чалавека натхніць на годныя звання беларуса перамогі.З нецярпеннем чакаем цябе на волі.

Імя:: budimir Горад:: Фанiпаль
16.05.2009 04:26
Вадзiму:

У нарвэскага цёзкi нашага люфта выявы таксама досыць трэшавыя --

http://static.flickr.com/44/148307899_edbfa210eb.jpg

Імя:: master_lit Горад:: Слуцк
17.05.2009 20:14
Усё так, паважаны Франак, такі наш лёс. Але ж гэта так загартоўвае нашу волю. Будзь моцным!