Расея прызнала незалежнасьць Паўднёвай Асэтыі і Абхазіі

Давно пора

Пасьля таго як разгортвалiсь падзеi вакол "агресыi" Грузii, як вайной супраць той жа Грузii кiравау Пуцiн, а спадар Мядзведзеу проста "выконвау" абавязкi главы Расеi - сумнiву адносна ролi апошняга у сеньняшняй Расеi незасталось. Яшчэ раней, асабiста мне, было сьмешна чуць як спрачалiсь нашыя палiтыкi у якой ступенi спадар Мядзведзеу "дэмакрат", чаго вартыя яго "лiберальныя погляды". Небыло, няма i нiколi не будзе у Расеi сапрауды дэмакратычнай улады. Унутраны стан гэтай краiны зусiм адваротны. Гэдак было - гэдак i будзе.

Ура! За свабоду Паўднёвай Асэтыі і Абхазіі!

Бандыцкая дзяржава

Цікава, што думаў БР пра незалежнасьць Рэспублікі Ічкерыі некалькі гадоў таму? Таксама горача вітаў? Кляйміў агрэсараў, якія бамбавалі "свободный народ"? Ці тады ён "с праведным гневом" патрабаваў "мачыць сепартыстаў у сарціры"?

Скажам так, калі адна дзяржава без дазволу ўводзіць войскі на тэрыторыю іншай і ў хуткім часе аб'яўляе незалежнасць акупаваных тэрыторый, ні пра якую справядлівасць не можа ісці размова.
Каб расійскае рашэнне магло прэтэндаваць на справядлівасць, Расія павінна была зрабіць дзве рэчы.

Па-першае - распрацаваць дактрыну, правілы, прынцыпы, якія бы выразна акрэслівалі, незалежнасць якіх сепаратыстаў прызнаваць можна, а якіх - не. Напрыклад, можна было бы вызнаваць незалежнасць толькі тых нацыянальных сепаратыстаў, якія больш нідзе ў свеце не маюць сваёй нацыянальнай дзяржавы: абхазы, асетыны, баскі, шатландцы. А нацыянальныя сепаратысты, якія ўжо маюць іншую дзяржаўнасць, права на новую незалежнасць бы не мелі: косаўскія албанцы (маюць Албанію), прыднестроўцы (маюць Расію і Ўкраіну), крымчане (маюць Расію), карабахцы (маюць Арменію). Такі падзел меў бы хоць нейкую прэтэнзію на справядлівасць. А так частковая заходняя, і крамлёўская пазіцыі выглядаюць мярзотна, гэта проста акульныя палітычныя гульні. Прычым Крэмль карыстаецца падвоенымі стандартамі не меньш, чым Захад, і нават больш (бо скарыстаўся імі пад уласны істэрычны крык пра двудушнасць Захаду).

Па-другое, Расія не толькі не павінна была перад прызнаннем уводзіць у рэгіёны і ў пакрыўджаную дзяржаву войскі, але павінна была вывесці нават усіх сваіх міратворцаў, бо статус міратворцаў не дазваляе іх дзяржаве-загадчыцы прымаць нейкі бок у канфлікце. Гэта парушае мандат ААН. Калі бы Расія так хацела вызнаць незалежнасць і баялася "агрэсіі Грузіі" супраць новапрызнаных дзяржаў, яна павінна была ініцыяваць замену сваіх войскаў на міжнародныя, і пасля гэтага прызнаваць незалежнасць з чыстым сэрцам. Ніхто б з гэтым вызнаннем ёй не перашкодзіў бы. А так атрымалася звычайная злачынная анэксія ва ўласных інтарэсах.

Я не супраць прызнання абхазкай і асетынскай незалежнасці ў прынцыпе (бо яны не маюць нідзе ў свеце сваёй дзяржаўнасці), аднак толькі за ўмовамі:
1) знаходжання ў іх ва ўладзе самастойных незалежніцкіх палітыкаў (а не крамлёўскіх стаўленікаў);
2) адсутнасці на іх тэрыторыі войскаў краіны-вызнавальніцы;
3) не пераўтварэння гэтых тэрыторый у дэ-факта тэрыторыю Расіі;
4) моцнай палітычнай ці эканамічнай кампенсацыі на адрас афіцыйнай Грузіі.

Тое жа, што адбылося сёння, моцна нагадвае анэксію Судэцкай вобласці Чэхаславакіі Германіяй пад заклікі пра "абарону нямецкіх суайчыннікаў". А разрыў ДАУСЕ ў снежні 2007-га - выхад Рэйха з Версальскай дамовы. Ці стане Беларусь Аўстрыяй, Украіна - Польшчай, а мы - ахвярамі Трэцяй сусветнай пад крыкі "Хайль, Пуцін!" і "Расія вышэй за ўсё"?

Севярын-Глеб, ведь там - в Чечне была совсем другая ситуация. По просьбе Дудаева вывели российскую армию и даже дали полную свободу действий, а взамен получили маленькое террористическое государство. Вспомните захват заложников в Минводах. Их взорвали в вертолете как тех израильских спортсменов. С этого все и началось. Я думаю, что в случае с Осетией и моей любимой Абхазией, Россия поступила благородно, хоть и с опозданием спасла многие человеческие судьбы от грузинщины. Никто не должен забывать, что их народ никто силой не гнал получать российские паспорта. Это выбор народа, который нужно уважать.