Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Гомельская «Сьвятлатэхніка» выпраўляе рабочых на 2 месяцы ў безаплаты адпачынак


«Сьвятлатэхніка», дзе разьмешчана рэгіянальнае таварыства інвалідаў па зроку

«Сьвятлатэхніка», дзе разьмешчана рэгіянальнае таварыства інвалідаў па зроку

Гомельскае ўнітарнае прадпрыемства «Сьвятлатэхніка», дзе працуе 60 адсоткаў інвалідаў па зроку, на два месяцы выправіла сваіх рабочых у вымушаны адпачынак.

Раней плацілі — цяпер па нулях

«У мінулым годзе нам хоць плацілі дзьве траціны тарыфу за падобныя кароткія адпачынкі. Цяпер два месяцы гуляем — і па нулях», — апавядае адзін з працаўнікоў прадпрыемства, які мае трэцюю групу інваліднасьці.

«Сьвятлатэхніка» выпускае розныя сьвяцільнікі для арганізацыяў і ўстановаў, электрашчытавое абсталяваньне, плястмасавыя сядзеньні для спартовых ды іншых абʼектаў, садова-агародны інвэнтар. Сядзеньнямі гэтага прадпрыемства абсталяваны ня толькі Гомельскі лядовы палац, але й Чыжоўка-арэна ў Менску, стадыён ФК «БАТЭ» ў Барысаве ды шмат што яшчэ.

«У ранейшыя гады, калі дазвалялі фінансы, мы плацілі рабочым дзьве траціны заробку, — тлумачыў карэспандэнту БелаПАН дырэктар прадпрыемства „Сьвятлатэхніка“ Сяргей Раманюк. — Цяпер такой магчымасьці ня маем. Я прасіў калектыў зразумець сытуацыю, пайсьці насустрач і пагадзіцца на двухмесячны перапынак без аплаты — у сакавіку й красавіку. Спадзяёмся выйграць тэндэр на аснашчэньне нацыянальнага футбольнага стадыёна ў Менску і ў траўні аднавіць працу».

Дырэктар дадае, што адпачынак на два месяцы не татальны. Калі заказы паступаюць, то паводле адмысловых распараджэньняў патрэбныя спэцыялісты выходзяць на працу — у Гомелі і ў Мазырскай філіі «Сьвятлатэхнікі». Цяпер, у прыватнасьці, працуе ўчастак сартаваньня мэтызаў для Рэчыцкага заводу, дзе занятыя пераважна інваліды па зроку. Частка рабочых выйшлі на ўчастак вырабу садова-агароднага інвэнтару.

«Скажу адкрыта, што мяне ў гэтай сытуацыі больш турбуюць не інваліды, а здаровыя чальцы калектыву. Інваліды атрымліваюць хоць якую дапамогу ад дзяржавы з прычыны свайго фізычнага стану здароўя. Усе ж астатнія такой падтрымкі ня маюць — а гэта больш як паўтары сотні чалавек», — кажа дырэктар.

Сьвятлодыёды зацьмілі «Сьвятлатэхніку»

Фінансавыя цяжкасьці ў прадпрыемства пачаліся, калі асноўны спажывец разнастайных сьвяцільнікаў, суседняя Расея, стаў адмаўляцца ад гомельскай прадукцыі. Да таго ж расейскі рынак стаў запаўняцца энэргазьберагальнымі сьвятлодыёднымі сьвяцільнікамі, зь якімі «Сьвятлатэхніка» канкураваць ня можа.

Ранейшыя кіраўнікі прадпрыемства, каб утрымацца на паверхні, бралі крэдыты і выпускалі прадукцыю, якая не заўсёды была запатрабаваная на рынку. Новаму кіраўніцтву дасталася 11-мільярдная запазычанасьць прадпрыемства па банкаўскіх крэдытах, якую за апошнія два гады ўдалося скараціць да 6 мільярдаў.

Разгрузіцца часткова ад запасаў дапамаглі «Сьвятлатэхніцы» мясцовыя ўлады, мэтава закупіўшы сьвяцільнікаў для арганізацыяў і ўстановаў рэгіёну на 5,6 млрд рублёў. Каля паўмільярда рублёў спрабуе вярнуць прадпрыемства за пастаўленую прадукцыю праз пазовы ў эканамічны суд.

Лёзунг на тэрыторыі «Сьвятлатэхнікі»

Лёзунг на тэрыторыі «Сьвятлатэхнікі»

«Нейкая „зорка“ яшчэ сьвеціць над прадпрыемствам, — лічыць Сяргей Раманюк. — У іншым выпадку мы б маглі закрыцца яшчэ летась, а то й раней. Паколькі на прадпрыемстве з чатырохсот працаўнікоў бальшыню складаюць інваліды, то было б правільным, каб улады разьвівалі з такімі прадпрыемствамі сацыяльнае партнэрства. Каб для такіх прадпрыемстваў былі пэўныя дзяржаўныя заказы. Заробкі ў нас невялікія, але мы ўсё ж такі падтрымліваем значную частку інвалідаў 3 групы, якім складана выжываць толькі на дзяржаўную дапамогу».

Рабочыя «Сьвятлатэхнікі», дарэчы, сёлета зьвярнуліся да Аляксандра Лукашэнкі з адмысловым лістом наконт укараненьня ў краіне такога сацыяльнага партнэрства з спэцыфічнымі прадпрыемствамі. З Адміністрацыі прэзыдэнта ліст працаўнікоў пераслалі ў Гомельскі аблвыканкам, а адтуль — у адміністрацыю Чыгуначнага раёну Гомеля.

Надзея — на менскі футбольны стадыён

Аднаўленьне працы ў траўні кіраўнікі «Сьвятлатэхнікі» зьвязваюць найперш з атрыманьнем заказу на выраб 25 тысяч плястмасавых сядзеньняў для нацыянальнага футбольнага стадыёну ў Менску. Кошт заказу — 28 мільярдаў рублёў. Гэта на цэлыя 3 мільярды больш, чым гадавы выраб прадукцыі «Сьвятлатэхнікі».

Адна толькі акалічнасьць туманіць такую пэрспэктыву. Нацыянальны стадыён вырашылі будаваць не на месцы сёньняшняга стадыёну «Дынама» і ня ў Шчомысьліцы, як меркавалася раней, а каля стадыёну «Трактар». Заказчыкам новага амбітнага праекту коштам 95 мільёнаў даляраў выступілі бізнэсовец Юры Чыж, Менгарвыканкам і Беларуская фэдэрацыя футболу. Але ж вядома, што бізнэсовец Чыж апынуўся за кратамі, і пэрспэктыва будоўлі футбольнага стадыёну цяпер пад вялікім пытаньнем. Гэтаксама як і пэрспэктыва плённай працы «Сьвятлатэхнікі» пасьля вымушанага двухмесячнага адпачынку.

XS
SM
MD
LG