Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Ужо сёньня: чорны дзень у гісторыі беларускай літаратуры


Бліц-агляд падзеяў і тэмаў у Беларусі, сьвеце, гісторыі 29 кастрычніка

НАДВОР'Е

+0..+2. Пераменная воблачнасьць, без ападкаў.


СЁНЬНЯ Ў БЕЛАРУСІ:

У прадстаўніцтве МВФ (вул. Валадарскага 6, 1 паверх) адбудзецца брыфінг кіраўніка місіі МВФ у Беларусі Дэвіда Хофмана. Пачатак, а 16.00.

У офісе Партыі БНФ (вул. Чарнышэўскага, 3) адбудзецца прэс-канфэрэнцыя з прэзэнтацыяй зьменаў, якія прадстаўнікі партыі «Беларуская хрысьціянская дэмакратыя» прапануюць ўнесьці ў закон «Аб ахове здароўя». Пачатак у 11.00.


ТАКСАМА Ў ГЭТЫ ДЗЕНЬ:

1923 – былі прынятыя папраўкі ў Канстытуцыю Турцыі, вынікам якіх быў распад Асманскай імпэрыі, а Турцыя стала рэспублікай.

1937 – самы чорны дзень у гісторыі беларускай літаратуры. За адну ноч з 29-га на 30-га карнікі НКВД расстралялі цэлую групу пісьменьнікаў, сярод якіх былі Анатоль Вольны, Платон Галавач, Алесь Дудар, Міхась Зарэцкі, Валеры Маракоў, Міхась Чарот ды іншыя, усяго 22 чалавекі.


ТАКСАМА Ў ГЭТЫ ДЗЕНЬ НАРАДЗІЎСЯ:

1451 – Хрыстафор Калюмб, выбітны мараход, гішпанскі адмірал. Гэта ён кіраваў гішпанскай экспэдыцыяй ў Індыю, у выніку якой была адкрытая Амэрыка.


ТАКСАМА Ў ГЭТЫ ДЗЕНЬ ПАМЕРЛІ

1861 – Павал Шпілеўскі, беларускі этнограф, пісьменьнік, публіцыст і тэатральны крытык.

1924 – Джакама Пучыні, італьянскі кампазытар, які стварыў шмат сусьветна вядомых опэр.


ЦЫТАТА НА ПАМЯЦЬ:

29.10.1937

старая гісторыя, хіліць у сон ад стомы.
я з тых, што ніколі болей ня прыйдуць дадому:
арыштаваны паўторна, артыкул вядомы,
асуджаны тройкай увосені ў трыццаць сёмым.

выводзілі па адным, звычайна пад вечар,
ілбом да сьцяны, бяз рэчаў — якія там рэчы.
далонь да плячэй, і бразнулі дзьверы, як вечка —
ніхто з нас ня ведаў яшчэ: наперадзе — вечнасьць.

што вам яшчэ распавесьці?
маці памерла за немцамі ў менску, у сорак трэцім,
пахавалі яе на кальварыі — лепшае месца для сьмерці.
брата застрэлілі проста на вуліцы недзе празь месяц.
мяне рэабілітавалі, хоць я й меркаваў, што ня сьвеціць.

колькі было нас? сотні, ці, можа, тысячы,
зьнішчылі голас, з памяці сьцёрлі абліччы,
творы імёны — а засталіся лічаныя:
купала, колас і паўтара ананімшчыка.

згадвайце часам нас на дзяды і на радаўніцу —
усіх, хто замоўк назаўжды маладым літаратарам,
празаікаў і паэтаў, крытыкаў, перакладчыкаў —
прывет вам у вашае гета з нашае вязьніцы.

працягвайце нас раманамі, п’есамі, вершамі,
пішыце замест, усім дакажыце — вы лепшыя,
усё, што на допытах з нас ня вырвалі сьледчыя —
аднойчы мы станем даваць праўдзівыя сьведчаньні.

аднойчы мы станем даваць праўдзівыя сьведчаньні.

Антон Рудак

ГОД ТАМУ НА САЙЦЕ СВАБОДЫ


XS
SM
MD
LG