Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Якія пэрспэктывы бачаць маладыя беларусы на радзіме і за мяжою?


Севярын Квяткоўскі, Менск Маладыя беларусы хочуць знайсьці працу на Захадзе. Гэтая аксіёма дыскутуецца ў мэдыях толькі адносна працэнтаў: 20, 40 ці 60? Ані дзяржаўныя, ані незалежныя сацыялягічныя інстытуты ня могуць даць дакладных лічбаў рэальнай эміграцыі зь Беларусі. Наколькі прывабная эміграцыя для маладых беларусаў? У Міжнародны дзень моладзі тэму дасьледуе карэспандэнт "Свабоды".

Паводле афіцыйнай статыстыкі, зь Беларусі штогод эмігруюць 10 000 чалавек усіх узростаў. Паводле незалежных дасьледчыкаў, гэтую лічбу можна падвоіць і нават патроіць. Згодна зь зьвесткамі Міністэрства ўнутраных справаў, найбольш прывабныя для афіцыйнай эміграцыі такія краіны, як Расея, Украіна, Нямеччына, ЗША, Канада і Ізраіль.

Я зьвярнуўся да некалькіх маладых беларусаў з пытаньнем, ці хацелі б яны выехаць з краіны? Сваім суразмоўцам я змадуляваў умову: вы едзеце на сталае жыцьцё за мяжу, дзе атрымліваеце вялікі заробак у сваёй прафэсіі. Амаль усе выказалі жаданьне паехаць, але пры ўмове, што на невялікі тэрмін.

(Вераніка: ) “Калі б, напрыклад, на год – два, то паехала б”.

(Карэспандэнт: ) “То бок на стала ня хочаш?”

(Вераніка: ) “Не, не хачу. У мяне такія магчымасьці былі. Калі я дагэтуль не паехала, то ўжо і ня зьеду на стала”.

А вось меркаваньне Андрэя, які вучыўся ў ЗША і некаторых эўрапейскіх краінах:

(Андрэй: ) “Пра эміграцыю кажуць шмат тыя, хто ніколі там ня быў. А той, хто паспрабаваў працаваць там на работах, якія рэальна здабыць нашаму чалавеку, яны ня вельмі імкнуцца. Яны лічаць магчымым тактычны выезд за мяжу на два – тры гады – падзарабіць грошай. Але вялікіх пэрспэктываў там ня бачаць. А тыя, хто ня ведае рэаліяў, мяркуюць, што там поўны “галівуд” і “санта-барбара”, і заробкі пра сто тысяч”.

Эміграцыя як стварэньне сеткі ўплыву альбо эміграцыя як асыміляцыя – такія варыянты малюе малады палітоляг Юры Чавусаў:

(Чавусаў: ) “Могуць быць варыянты, калі людзі першапачаткова выяжджаюць зусім не ад добрага жыцьця і настроеныя на інтэграцыю ў тамтэйшае грамадзтва. Але пасьля дыяспара робіцца моцным падмуркам пабудовы нацыянальнай дзяржавы. Як ва ўкраінцаў, калі культурныя асяродкі ўкраінскага нацыяналізму пераважна захаваліся ў эміграцыі”.

Але вернемся да нашага пытаньня – якія пэрспэктывы бачаць перад сабой маладыя беларусы на радзіме і за мяжою? Вось меркаваньне, якое можа патлумачыць аптымізм тых маладых, якія спрабуюць стварыць свой лёс на радзіме:

(Карэспандэнт: ) “А ты бачыш для сябе пэрспэктывы ў Беларусі?”

(Алесь: ) “А што нам застаецца? Вера ёсьць!”

Застаецца пытаньне: вера ў лёс альбо вера ў сябе?
XS
SM
MD
LG