Лінкі ўнівэрсальнага доступу

logo-print

Літаратары бяз дому, або дзе сёньня месца пісьменьніка


Юры Дракахруст, Прага Канчатковае высяленьне Саюзу пісьменьнікаў з Дому літаратара – актуальная нагода паразважаць пра ролю пісьменьніка ў сучасным грамадзтве. Якая яна, гэтая роля, як яна мяняецца пад узьдзеяньнем улады, рынку і часу? На гэтую тэму ў “Праскім акцэнце” разважаюць філёзаф Валянцін Акудовіч і пісьменьнікі Яўген Будзінас і Адам Глёбус.

(Дракахруст: ) “Якая роля, якое месца пісьменьніка ў сучасным беларускім грамадзтве? У сьвятле падзеяў гэтага тыдня пытаньне гучыць двухсэнсоўна – адміністрацыя прэзыдэнта адмовіла пісьменьніцкаму саюзу ў арэндзе апошняга маленькага пакойчыка ў Доме літаратара, і пісьменьнікі "вызвалялі памяшканьне", зносячы ў падвал партрэты сваіх знакамітых папярэднікаў.

Парадаксальная сытуацыя: за савецкім часам партыя трымала пісьменьнікаў у строгасьці, але статус майстра слова, прызнаваны і ўладамі, быў вельмі высокі. Варта прыгадаць хаця б словы Сталіна ў тэлефоннай размове з Пастэрнакам. Сталін сказаў пра Мандэльштама, калі той ужо быў амаль сьцёрты ў лягерны пыл: "Але ён жа майстра. Ці сапраўды ён майстра?" І расстраляць маглі, і расстрэльвалі, але сам па сабе статус пісьменьніка, пісьменьніцкага саюзу быў надзвычай высокі. А цяпер не страляюць, дзякаваць Богу, але і стаўленьне – паміж грэблівасьцю і абыякавасьцю. У чым тут прычына? Ва ўладзе ці ў часе?

Цалкам тэкст перадачы: Праскі акцэнт
XS
SM
MD
LG