Лінкі ўнівэрсальнага доступу

logo-print

Летнія падарожжы “Свабоды”


Радыё Свабода

• Хальч: “Людзі дзеляцца на чатыры катэгорыі: разумны, пісьменны, хітры і просты” • Цэнтар Эўропы: “А мне хочацца, каб мы былі, як Францыя, Англія, Нямеччына” • Абеды ў Івянцы • Крывошын: “Людзі тут самыя добрыя, самыя чулыя” • Шаркоўшчына: бляск і гаротнасьць прадпрымальніцкай Мэкі • Дунілавічы: “Тут быў маслазавод, кожны божы дзень дзьвесьце кіляграмаў масла адпраўлялі на Варшаву” • Бычкі: “Казаў: жыць добра, толькі я ў дрэнны час нарадзіўся” • Кублічы: “Да вайны было спрытна. Ня вёска, а мястэчка Кублічы называлася” • Браслаў: Два твары “зямлі, застылай у хвалях” • Абеды ў Івянцы • Латыголь: “Калі ня будзем скаціну трымаць, то і здохнем” • Завараты: “Хоць мы былі бедныя, але было весела” • Уздоўж Аўгустоўскага каналу: “Памятаю, як пры Польшчы тут хадзіў параход” • Зьвянячы: “Позна рэанімаваць, калі пацыент ужо труп” • Абеды ў Івянцы: "На кірмаш трэба ісьці па пяску, а на алеі да помніка Дзяржынскаму ўзарвалі асфальт і паклалі брук" • Дубок: “Месца, дзе можна спаткацца з Богам” • “Хоць Корсакі і паходзяць з князёў, а ў зямлю ўбіліся пакаленьнямі – назаўжды!” • Вялікія Аўцюкі: “Цяпер ніхто не памірае бокам. Усе паміраюць ракам” • Залесьсе: “Школы заўжды былі ў вёсцы цэнтрам духоўнасьці...” • Сьвіраны: Кніжнае падарожжа • Мялешкавічы: “Каб Лукашэнка пабачыў гэтую вёску, ён абамлеў бы і памёр” • Беніца – ня бедніца • Абеды ў Івянцы: "У БРСМ мы чыталі "Народную волю"
XS
SM
MD
LG