Лінкі ўнівэрсальнага доступу

“Бычкоў можна рэзаць толькі тады, калі відаць, што ня будуць здольны спаўняць сваю задачу”.


Падрыхтаваў Зьміцер Падбярэскі Дзень добры! Нашая чарговая сустрэча 18 траўня. Вось як выглядаў гэты дзень у газэтных публікацыях розных гадоў мінулага.

“Гоман” у 1917 годзе піша пра тое, чым жыла Вільня: “Скорая помач дадзена ад 7 да 13 мая ў 78 прыпадках. Карэтка скорай помачы выежджала 47 разоў. Загадам Глаўнакамандуючага на Усходзі зусім забараняецца рэзаць целят-самак, а бычкоў можна рэзаць толькі тады, калі відаць, што ня будуць здольны спаўняць сваю задачу. Дзякуючы добрай пагодзі, на Лукішскім пляцу ўсе дні іграюць у футболь нямецкія салдаты і тутэйшыя футболісты”.

* “Вечерний Минск”, год 1977. Вячка Целеш паведамляе з Рыгі: “Незвычайны падарунак беларускаму народу ў гонар 60-годьдзя Вялікага Кастрычніка падрыхтаваў латыскі мастак Яніс Струпуліс. У створанай ім сэрыі мэдалёў аб славутых людзях тры прысьвечаны выдатным сынам Беларусі — Кастусю Каліноўскаму, Янку Купалу, Якубу Коласу”.

* Той жа “Вечерний Минск”, адно праз дзесяць гадоў, зьмяшчае рэпартаж з Чарнобылю: “У нас няма падстаў баяцца ўзьнікненьня самавытворнай ланцуговай рэакцыі, — гаворыць намесьнік начальніка чацьвёртага рэактарнага цэху Ўладзімер Галкін. — Цяпер максымальная тэмпэратура бэтонных канструкцый не перавышае 100 градусаў Цэльсія. Значна зьменшылася і гама-выпраменьваньне. Аднак калі раптам здарыцца неверагоднае — павялічыцца паток нейронаў ці зьявяцца кароткажывучыя радыёнукліды, — тады спрацуе сыстэма актыўнай ядзернай абароны. Устаноўкі борнага раствору — паглынальнікі нейронаў — забясьпечаць затуханьне ланцуговай рэакцыі”.
XS
SM
MD
LG