Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Дапамагае


Уладзіслаў Падкавіньскі, «Дзеці ў садзе» (1892)

Уладзіслаў Падкавіньскі, «Дзеці ў садзе» (1892)

Унучак, няўрымсьлівы ветрык, носіцца па сьцежках-дарожках у яе кветкавым раі, гольцае праз сходкі, пераскоквае праз высокія камяні на кветкавай горцы. Спрытны хлопчык. Ды ўсё ж часам падае, набівае сінякі. Яна прамывае, загладжвае, залечвае ягоныя ранкі. Прыкладвае лісток бабкі, што расьце тут жа, між кветак. А яшчэ абвязвае сваім мяккім шалікам:

Паглядзіш: дапамагае.

Хлопчык верыць. Боль сыходзіць...

Унучак ляціць у хату, выскоквае з шалікам для малое стрыечніцы, што плача, бо параніла пальчык. Падае ёй, каб абвязаць, настойліва даводзячы:

Паглядзіш: дапамагае!

Унучак адлятае. Так далёка, куды і вецер тутэйшы не даляціць. Яна дае яму шалік:

Калі будзе балець табе, любы, памятай: дапамагае...

Альжбета Кеда

Шаноўныя чытачы, у гэтай рубрыцы кожны з вас можа апублікаваць свой тэкст, калі запрапануе цікавую тэму і ўкладзецца ў 100 словаў. Прысылайце свае прапановы на адрас svaboda@rferl.org

XS
SM
MD
LG