Лінкі ўнівэрсальнага доступу

logo-print

Чатырнаццаты выпуск фатаконкурсу «Незалежнасьць — гэта...», вынікі ІІ туру


Беларускай незалежнасьці спаўняецца 25 год. Незалежнасьць — гэта... Крылатае словазлучэньне стала назвай фатаконкурсу і яго запытальным зваротам: якія вобразы незалежнай Беларусі напаўняюць пройдзены адрэзак часу, якія здабыткі, страты, надзеі зьвязваем з апошняй чвэрцю стагодзьдзя?

На працягу пяці месяцаў свае фотаадказы на пытаньне дасылалі слухачы і чытачы Свабоды.

Дасланае за апошнія тыдні і вынікі фатаконкурсу камэнтуе вядучы Валер Дранчук.

Сёньняшнія ўдзельнікі:

Ірына Шыдлоўская

Вольга Дайлід

Віка Купрацэвіч

Дзяніс Жукоўскі

Belriot

Максім Багдановіч

Сяргей Гудзілін

Уладзімер Садоўскі

Кастусь Сырэль

Вітаю, сябры! Пачынаем урачыста, з кветак.

Каштоўнае ўсё, што нагадвае пра нашу спадчыну, стымулюе нашу сьвятую Незалежнасьць

Дэбютантка (паказальна для заключнага выпуску!) Ірына Шыдлоўская з Браслава: «Мая незалежнасьць — у бел-чырвона-белых кветках».

Кветкавыя кампазыцыі ўжо ўпрыгожвалі наш конкурс. І калі гэты раз паважаная аўтарка піша, што вырашыла разьвесьці бел-чырвона-белыя «грамафончыкі» на сваім лецішчы, я ахвотна стаўлю ёй залік, бо наш фатаконкурс адпачатку падтрымаў культурна-грамадзкі водгук на тэму незалежнасьці — часам з большай прэтэньзіяй на папулярызацыю, прыклад і пашырэньне беларушчыны, чым на самі прызавыя ляўры.

Ірына дадала, што працавала ў Браслаўскім музэі галоўным захавальнікам фондаў, а сёлета сышла на пэньсію. «Стала чытаючы „Свабоду“, пра конкурс даведалася сама. Фатаграфую ўнукаў, кветкі і цікавыя моманты жыцьця. Люблю ткаць: на кроснах — ходнікі, на дошчачках — паясы, вязаць касьцяной голкай. Удзельнічаю ў сярэднявечных фэстывалях».

Вось так: колер да колеру, нітачка да нітачкі — Беларусь тчэ сваю Незалежнасьць.

Дзівуйцеся, ведайце, ганарыцеся!.. Бел-чырвона-белыя кветкі на лецішчы пад Браславам. 2016

Дзівуйцеся, ведайце, ганарыцеся!.. Бел-чырвона-белыя кветкі на лецішчы пад Браславам. 2016

Каштоўнае ўсё, што стымулюе наша адчуваньне гісторыі, нагадвае пра нацыянальную спадчыну і паходжаньне — гэтай думкай заўсёды былі прасякнутыя сюжэты Вольгі Дайлід, адной зь першых і сталых удзельнікаў фатаконкурсу. Два новыя здымкі зь Целяханаў, што ў Івацэвіцкім раёне.

«Незалежнасьць — гэта ... 100 мясьцін Беларусі, якія трэба абавязкова ўбачыць».

І… “100 мясьцін” Беларусі, адна зь якіх – Целяханы. 2016

І… “100 мясьцін” Беларусі, адна зь якіх – Целяханы. 2016

«Незалежнасьць — гэта... смак беларускай мовы праз густоўную дасьціпную рэкляму».

Тое, што нас аб’ядноўвае... Целяханы, 2016

Тое, што нас аб’ядноўвае... Целяханы, 2016

Купка фатаздымкаў ад 18-гадовай Вікі Купрацэвіч з Мазыра. «Здымаю прыкладна год, — напісала дзяўчына. — Больш за ўсё люблю, калі атрымліваюцца жывыя сюжэты, калі героі — зь яскравымі ўсмешкамі і агеньчыкам у вачах, калі мой здымак вытачае добрыя пачуцьці, а вобраз запамінаецца».

Дзякуй, Віка, у Вас атрымалася. Заставайцеся са Свабодай!

«Незалежнасьць — гэта... вандроўкі па родным краі».

Пад зоркамі. 2016

Пад зоркамі. 2016

«Незалежнасьць — гэта... ганарыцца сваімі каранямі, адвечнымі колерамі і сваёй праўдзівай культурай».

Бабулін танок. 2016

Бабулін танок. 2016

«Незалежнасьць — гэта... ляцець за марай-вясёлкай».

Насустрач... 2016

Насустрач... 2016

Ад Дзяніса Жукоўскага (ён стартаваў фотападборкай у першым туры) маем адметны здымак зь вядомага музычнага фэста «Басовішча».

«Незалежнасьць — гэта... вольныя песні за Вольную Беларусь»

Сьпяваем зь Лявонам Вольскім! “Басовішча”, Польшча, 2015

Сьпяваем зь Лявонам Вольскім! “Басовішча”, Польшча, 2015

Аўтар наступнага здымка belriot піша:​ «Гістарычна склалася, што цэнтрам беларускасьці была вёска. Як вядома, раней беларусы жылі ў вёсках, там нараджаліся вершы, песні, казкі, традыцыі, строі... Жыла і наша мова, фальклор. Мяркую, і ўся Беларусь (як і яе незалежнасьць) фактычна паўстала зь вёскі. Зараз наша вёска знаходзіцца ў заняпадзе... Гледзячы на мой здымак, хочацца верыць, што пакуль у вёсках ёсць дзеці — вёскі жывуць. Дый сама незалежнасць — любімае дзіця вёскі!»

«Незалежнасць — гэта... дзеці беларускай вёскі.​»

На белым кані. 2014

На белым кані. 2014

Слушна, belriot! Хоць і сумна, belriot! Аднак напраўду — не безнадзейна, пакуль у вёсцы ёсьць дзеці і... коні. Белыя коні! Ваш здымак не бездакорны па кампазыцыі, аднак надзвычай атмасфэрны, па-жнівеньску кліматычны — няхай, пакуль лета зь пераходам у восень, спрыяе і шэньціць на добрае надвор’е ! Будзем верыць у белага каня вёскі.

Максім Багдановіч (літаратурнае рэха ўсё ж казыча прыемна слых) дэбютаваў у адзінаццатым выпуску. «З фатаграфіі я маю любоў да жыцьця і дасьледую рэчаіснасьць, знаходжу вечнае і задаю сабе новыя пытаньні», — напісаў тады ён. Сёньня зьмяшчаем новае: чатыры здымкі з «бацькоўскае» сэрыі (Максім гадуе сына) і што дадалося з апошняй пошты.

«Незалежнасьць — гэта... імправізацыя заміж маршаў».

Ля піяніна. Сакавік 2013

Ля піяніна. Сакавік 2013

«Незалежнасьць — гэта... знакі, знаёмыя зь дзяцінства»

На канапе. Лістапад 2013

На канапе. Лістапад 2013

«Незалежнасьць — гэта... аберагальныя карункі з прабабуліных цёплых рук»

Партрэт на гаўбцы. Люты 2015

Партрэт на гаўбцы. Люты 2015

«Незалежнасьць — гэта... ўсёадольная сіла і няіснасьць перашкодаў».

У Лошыцкім парку. Жнівень 2016, Менск

У Лошыцкім парку. Жнівень 2016, Менск

«Незалежнасьць — гэта... выйсьце з рэжыму»

Пляц Сьцягу. Чэрвень 2016.

Пляц Сьцягу. Чэрвень 2016.

«Незалежнасьць — гэта... жывыя эмоцыі насуперак халодным камяням»

Дзіўны горад Іванава… Ліпень 2016, Берасьцейская вобласць.

Дзіўны горад Іванава… Ліпень 2016, Берасьцейская вобласць.

"Незалежнасьць — гэта... калі выпадае «час зьмяніць «пляшывую апону!..»

На стаянцы ў прамысловым раёне. Ліпень 2016 года, Менск

На стаянцы ў прамысловым раёне. Ліпень 2016 года, Менск

Пераможцы ІІ туру

Ізноў запатрабаваныя... кветкі. Вашы бел-чырвона-белыя «грамафончыкі», Ірына Шыдлоўская, асабліва зараз да месца...

Ад імя ўдзельнікаў фатаконкурсу я дзякую Беларускай Службе Радыё Свабода за наладжаны фатаконкурс, дзе своеасабліва і вольна паядналіся слова і фатаграфія. З першай фотагалерэяй Незалежнасьці, сябры!

Плянаваныя тры прызы па выніках другога туру — пляншэты iPad — чакаюць аўтараў новых накірункаў конкурснай тэматыкі. Гэты раз імі ганаруюцца і заахвочваюцца:

Сяргей Гудзілін — за публікацыю ў дзявятым выпуску — тры здымкі з сэрыі фатаграфій пра беларусаў, якія робяць сабе татуіроўкі нацыянальных сымбаляў — Пагоні і бел-чырвона-белых сцягоў. Сэрыя называецца «Айчына на скуры» — адзначаны пошук тэмы незалежнасьці з выбарам героя, месца і экстрэмальных абставін;

Максім Багдановіч — за публікацыі адзінаццатага і чатырнаццатага выпускаў; адзначаны ляканізм перадачы аўтарскай пазыцыі, дэклярацыйна-вобразны зьмест і разнастайнасьць фотасюжэтаў, найперш сэрыі, прысьвечанай сыну;

Уладзімер Садоўскі — за публікацыю ў дзясятым выпуску — фатаздымак пад дэклярацыяй «Незалежнасьць — гэта... жыцьцё без правадыроў», у якім аўтар плякатнымі сродкамі фатаграфіі ставіць своеасаблівы «клічнік» на тле беларускай рэчаіснасьці.

Да трох прызоў — адмысловае рашэньне журы! — дадаўся і чацьверты, таксама пляншэт iPad, за найбольш «неадэкватны», нелюстэркавы ўдзел у фатаконкурсе. Гэты заахвочвальны прыз атрымае Кастусь Сырэль з Вушачаў (трэці, чацьверты, шосты фататыдні, трынаццаты выпуск). Кастусь Сырэль — адзін зь першых удзельнікаў фатаконкурсу, аўтар пэйзажных, сюжэтных і рэпартажных кампазыцый.

Калі і як атрымаць узнагароды, рэдакцыя паведаміць пераможцам пазьней.

Што да галоўнай узнагароды — паездкі ў Прагу, журы ўстрымалася: Прага пакуль пачакае. Вырашана, што гэты прыз мусіў быў стымуляваць больш масавую цікавасьць да фатаконкурсу падобнага кшталту, чаго, на думку журы, не адбылося.

Зьмяшчаем працы пераможцаў другога туру.

«Незалежнасць — гэта... заўсёды памятаць сваю гісторыю і дарагія сымбалі. Нават калі яны забароненыя. Нават, калі няма іншага выйсьця, чым захоўваць іх на ўласнай скуры».

Сяргей Гудзілін. Сэрыя “Айчына на скуры”

Сяргей Гудзілін. Сэрыя “Айчына на скуры”

Сяргей Гудзілін. Сэрыя “Айчына на скуры”

Сяргей Гудзілін. Сэрыя “Айчына на скуры”

«Незалежнасьць — гэта... ўсёадольная сіла і няіснасьць перашкодаў».

Максім Багдановіч. Сэрыя, прысьвечаная сыну. У Лошыцкім парку. Жнівень 2016, Менск

Максім Багдановіч. Сэрыя, прысьвечаная сыну. У Лошыцкім парку. Жнівень 2016, Менск

«Незалежнасьць — гэта... жыцьцё без правадыроў».

Уладзімер Садоўскі. Вялейка. Цэнтральная плошча. 2013

Уладзімер Садоўскі. Вялейка. Цэнтральная плошча. 2013

«Незалежнасьць і свабода — гэта сымбалі жыцьця. Ачышчальны агонь і жыватворнае сьвятло, адмаўленьне зла і ўсталяваньне дабра. Вось чаму я дасылаю на конкурс фатаздымкі маланак... Маланка наогул вельмі няўдзячны аб’ект для фатаздымкаў. Яе не пасадзіш у крэсла, не скажаш: „Усьміхніся, зараз выляціць птушачка“. Маланка — свабодная і незалежная. Яна зьяўляецца ў кадры дзе хоча і калі хоча».

Кастусь Сырэль. Перад навальніцай. Маланка над Вушачамі. Здымак зроблены вечарам 17 ліпеня 2016.

Кастусь Сырэль. Перад навальніцай. Маланка над Вушачамі. Здымак зроблены вечарам 17 ліпеня 2016.

(Аудыяфайл прыкладзены аўтарам.)

“Незалежнасьць – гэта… што? Дзе яна і колькі яе ў нас ёсьць? Шукаю адказу і не магу знайсьці. І я падымаюся ўначы і фатаграфую зоркі, плянэты і вушацкія сьвітанкі, бо нішто не дае такога пачуцьця свабоды і незалежнасьці, як зорнае неба.

Кастусь Сырэль. Вушацкія сьвітанкі. Малы парад плянэт над царквой. 2015

Кастусь Сырэль. Вушацкія сьвітанкі. Малы парад плянэт над царквой. 2015

Усе ўдзельнікі першага і другога туру атрымаюць (хто не атрымаў) новыя кнігі зь «Бібліятэкі Свабоды».

Усім удзельнікам — мая асабістая пашана і падзяка. Асабліва тым, хто вельмі стараўся, не шкадаваў часу і душэўных намаганьняў. Тут меньш за ўсё мэханічнае працы, тут іншае вымярэньне, больш — пасіянарна-мэдытацыйнае. Гэта як напісаць верш, але ня тое, што сесьці і напісаць, — трэба яшчэ й вынасіць. Хто ўзяўся за гэтую задачу, пасьведчу — у кожнага атрымалася. У каго больш, у каго менш — гэта нюансы. Атрымалася, і я вас віншую... Да сваіх падзяк і асабістых сымпатый як вядучага фатаконкурсу я, з дазволу радыё Свабода, далучаю і два свае сьціплыя выданьні экалягічнай тэматыкі, у якіх зьмешчана за сто маіх аўтарскіх фатаграфій; абодва гэтыя выданьні будуць дасланыя А.Гусеву, У.Бакаву, В.Дайлід, В.Дольнай-Валошцы, І.Кірыну, Л.Новікавай, М.Мяжэньнікавай, С.Панізьніку, А.Пятрычыцу, Т.Трухановіч ды іншым — прыміце ўзаемна.

І наастатак парада на будучыню: здымайце, фіксуйце — каб да 50- і 100-годзьдзя беларускай незалежнасьці захаваць яе лепшыя імгненьні, сытуацыі, людзей.

Са Сьвятам! Убачымся!

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG