Лінкі ўнівэрсальнага доступу

logo-print

У саюзьніцкім нам Іране спадарожнікавымі антэнамі займаецца камандзір апалчэньня генэрал Махамад Рэза Нагдзі. У яго размова кароткая. Правёў спэцапэрацыю, далажыў: зьнішчаныя сто тысяч «талерак»!

У Махамада свая праўда, генэральская: спадарожнікавае тэлебачаньне шкодзіць маралі і культуры! Вынік жахлівы, лямантуе галоўны апалчэнец: разводы, дрэнныя звычкі, сацыяльная нестабільнасьць!

У Горадні, мабыць, начальства завочна пляскае іранскаму генэралу «маральных нораваў». Днямі стала правамоцнай забарона на 77 вуліцах гораду талерак. І кандыцыянэраў. А іх чаму? Напэўна, яны таксама разлагаюць мараль, у нашым разе сінявокай рэспублікі. Паглядзеў па талерцы і разлажыўся, хоць Нагдзі выклікай. Але вырашылі сваімі сіламі напачатку. І «разлажэньня нораваў» рахманых беларусаў пакуль не прыплятаюць тым, хто мае антэну. Проста здыміце па-харошаму, патаму што некрасіва, што вісяць на сьценах, від порцяць. У нас жа па ціпу горад-музэй, а яны вісяць і перашкаджаюць начальству.

У нас жа ўсё лагодна, добраахвотна павінна быць, мяркуе начальства. Як у тым Іране, блізкім уладзе па духу: генэрал Нагдзі адрапартаваў — больш за мільён жыхароў самі здалі антэны! Пад страхам турмы, само сабой. У Іране спадарожнікавыя антэны пад забаронай. Вось і ў Горадні трапілі пад яе, дачакаліся.

Праўда, у суровай мусульманскай краіне міністар культуры ня лічыць талеркі шкоднымі. Ён заклікаў скасаваць артыкул, згодна якому карыстаньне спадарожнікавай антэнай зьяўляецца злачынствам. І падкрэсьліў: недапушчальна, калі злачынцамі абвяшчаюць семдзесят адсоткаў грамадзян. Імя міністра гучыць, на мой погляд, мягчэй за генэральскае. Мяркуйце самі: Алі Джанаці.

Ня ведаю, ці ёсьць у нас міністар культуры, а калі ёсьць — чаму ён не бярэ прыклад з іранскага? Чаму не абараняе канстытуцыйнае права беларуса на атрыманьне інфармацыі? І на валоданьне маёмасьцю ў выглядзе сатэлітарнай антэны, якая ў Рэспубліцы Беларусь ня ёсьць забароненай? Ці вы скажаце, што гэта не абавязак менавіта міністра культуры і што ў нас існуюць іншыя міністры, бліжэйшыя да тэлевізійных антэн? Няхай так, але чаму яны тады маўчаць?

Гэта адно. Другое: прэзыдэнт Ірану Хасан Рухані неаднойчы заяўляў, што забарона на талеркі зьяўляецца «непатрэбнай і контрпрадуктыўнай». Чаму тады маўчыць наш прэзыдэнт? Быў жа непадалёк днямі, чаму не заехаў у Горадню, не паўшчуваў занадта імпэтных начальнікаў?

А таму, напэўна, што нашы канстытуцыйныя правы бываюць часам славэтнай «фількінай граматай». Чаму намі камандуе граданачальнік, якога мы не выбіраем, якога прысылаюць, як сьнег на галаву і каманды якога мы абавязаныя выконваць? У той час, калі мы для яго бязмоўны ананімны вулічны натоўп?

Чаму не адказвае за тое, што мэтадычна разбураюць мой любімы горад?! Ці можна з гэтай нагоды падаць у суд на начальства? Не? Бяз сэнсу? Канечне, сэнсу няма. Пагатоў вядомы адказ на рытарычнае пытаньне: ці ёсьць у Горадні гаспадар помнікаў архітэктуры, які за іх па сапраўднаму хварэе і адказвае? Гарадзкі начальнік за гэта ніяк не адказвае, ён адказвае за ямачны рамонт вуліц і за іншыя справы, толькі не за гістарычную забудову. Яна насамрэч нічыйная. Стаіць дом? Хай. Зьнікне — ніхто локці кусаць ня будзе.

Горадня месцамі можа зрабіць уражаньне мёртвага гораду

Горадня месцамі можа зрабіць уражаньне мёртвага гораду

Мне кажуць: здыміце талерку, яна робіць сьцены непрыгожымі. А што робяць самі? У гістарычнай забудове выселеныя дзясяткі дамоў, іх абыякава пакінулі паміраць. На словах: мы вам зробім маленькі Парыж, у кожнай камяніцы кавярні, галерэі, майстэрні мастакоў, крамкі! На справе гэта толькі паветраныя замкі.

З пустых дамоў, якім па сто і больш гадоў, зрываюць дошкі ад міністэрства культуры, на якіх жалезнымі літарамі напісана, што «прычыненьне шкоды будынку караецца законам». Яны стаяць рассыпаюцца і па дзесяць, і па пятнаццаць гадоў. Некаторыя нарэшце нехта, нам невядома як, выкупляе. Бывае, каб зруйнаваць, ці ў лепшым разе пакінуць фасадную сьценку альбо яе частку. Толькі сёлета можна налічыць пяць такіх выпадкаў. І хапае прыкладаў, калі будынак выкупяць і нічога ня робяць.

Рассыпаецца нават камяніца, да якой прыбудаваны КДБ. Шыльда, якой дзяржава паабяцала ахоўваць стары будынак, даўно зьнікла

Рассыпаецца нават камяніца, да якой прыбудаваны КДБ. Шыльда, якой дзяржава паабяцала ахоўваць стары будынак, даўно зьнікла

Не, я не спрачаюся, некаторым камяніцам усё ж шанцуе. Я радуюся ў душы кожнаму такому выпадку. Але я ведаю, што горад застаецца пад пагрозай. Яна не зьмяншаецца, толькі расьце. І небясьпека тоіцца зусім не ў кандыцыянэрах. І не ў спадарожнікавых антэнах.

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG