Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Ужо сёньня 10 жніўня 2016: Дзень нараджэньня Ігната Даніловіча і Алеся Ставера


Ігнат Даніловіч

Ігнат Даніловіч

Падзеі і даты гэтага дня ў Беларусі, сьвеце, гісторыі.

Афіша:

У Маладэчне ў Палацы культуры пройдзе закрыцьцё міжнароднага пленэру мастакоў «Маладэчна Арт — 2016». Пачатак а 10.00.

У мастацкай галерэі «Ўнівэрсытэт культуры» (Палац Рэспублікі) адбудзецца адкрыцьцё выставы аўтарскіх эксклюзіўных трыкатажных мадэляў дызайнэра Людмілы Хрол «Свой стыль». Пачатак а 17.00.

У кнігарні «логвінаЎ» у Менску паказ украінскага фільму «Племя». Пачатак а 19.00.

У гісторыі:

1788 — у Вялікіх Грынявічах на Падляшшы нарадзіўся Ігнат Даніловіч, беларускі ўніяцкі і праваслаўны сьвятар, прафэсар Віленскага ўнівэрсытэту, правазнаўца і гісторык. Падрыхтаваў першае навуковае выданьне статуту Статуту ВКЛ 1529 году. Разам з прафэсарам Віленскага ўнівэрсытэту Міхалам Баброўскім у бібліятэцы Супрасьлеўскага манастыра адкрыў гэтак званы Літоўскі летапіс 1446 году.

1878 — нарадзіўся Еўсьцігней Міровіч, беларускі драматург і тэатральны рэжысэр.

1878 — нарадзіўся Альфрэд Дэблін, нямецкі пісьменьнік.

1914 — у ходзе Першай сусьветнай вайны Аўстра-Вугоршчына абвясьціла вайну Расеі.

1919 — створаны Часовы беларускі нацыянальны камітэт: беларуская грамадзка-палітычная арганізацыя, каардынацыйны орган беларускага нацыянальнага руху ў час польска-савецкай вайны 1919-20 гадоў на тэрыторыі, падкантрольнай польскім вайсковым фармаваньням.

1927 — у Менску зьезд праваслаўных сьвятароў і вернікаў абвясьціў Беларускую аўтакефальную царкву. У 30-я гады ў БССР усе біскупы і сьвятары, якія аўтакефалію падтрымалі, былі рэпрэсаваныя.

1929 — нарадзіўся Алесь Ставер, беларускі паэт, празаік, драматург, аўтар тэксту песьняў «Жураўлі на Палесьсе ляцяць», «Касіў Ясь канюшыну» і іншых.

Цытата:

Заблішчалі сьвітальныя росы

На суквецьцях высокай травы.

Ой вы, косы, дзявочыя косы!

Як жа сэрца хвалюеце вы.

Краявіду нябачна ў тумане,

He відаць пешаходаў нідзе.

Толькі лугам — зялёным дыванам —

Мая мілая міма ідзе.

Я стаю пад акном каля вішні,

Хваляваньня ніяк не стрымаць...

А было б... А было б і не лішне

Пра пачуцьці свае расказаць.

Ды любімая далей і далей

Шпарка крочыць дарогай прамой.

Эх вы, росы, чаму не сказалі

Ёй пра смутак нявысьпелы мой.

Зоры-росы, як позірк любімай,

Хітравата ўсьміхаюцца мне,

Нібы кажуць: „Прайшла яна міма,

I не ўбачыш каханую, не...“

Вось і постаць яе ледзьве значна

I паволі зьнікае з вачэй.

I навошта так рана убачыў,

Цэлы дзень было б сэрцу лягчэй.

Алесь Ставер, «Лірычнае»

XS
SM
MD
LG