Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Заўтрашняя газэта


Уільям Кэкстан, ангельскі першадрукар (гравюра ХІХ ст.)

Уільям Кэкстан, ангельскі першадрукар (гравюра ХІХ ст.)

Калі бачу даваенны Дом друку, мімаволі кідаю позірк на акно на трэцім паверсе — амаль 15 гадоў жыцьця...

Самае дзівоснае ад тых гадоў — нараджэньне газэты. Ад ранішняй, у спрэчках, плянёркі; дзённай, у тэлефонных трэлях ды грукатаньні друкарак і ляскатаньні тэлетайпу, мітусьні; начнога, да сьвітаньня, дбаньня над палосамі ды пасьпешлівай бегатні ў тыпаграфію да таго шчасьлівага моманту, калі, стомлена ўладкаваўшыся на сядзеньні, працягваеш таксісту пахнучую друкарскай фарбай газэту:

— Вось, заўтрашняя...

— Заўтрашняя?!..

...Сьцьвярджаюць, што папяровыя газэты зьнікнуць. Але нават калі людзі будуць чытаць навіны проста ў паветры, усё роўна гэта будзе Газэта.

Бо Слова і Друк ня выжывуць паасобку.

Сяргей Ваганаў

Шаноўныя чытачы, у гэтай рубрыцы кожны з вас можа апублікаваць свой тэкст, калі запрапануе цікавую тэму і ўкладзецца ў 100 словаў. Прысылайце свае прапановы на адрас svaboda@rferl.org

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG