Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Гаё Зэпэльт: У расейскім спорце допінг пачувае сябе як дома 


Гаё Зэпэльт (Hajo Seppelt) — нямецкі журналіст, якія зрабіў чатыры тэлестужкі пра допінг у расейскім спорце. Паводле меркаваньня многіх, гэтыя стужкі адыгралі вырашальную ролю як у часовым прыпыненьні сяброўства Ўсерасейскай фэдэрацыі лёгкай атлетыкі у Міжнароднай асацыяцыі лёгкаатлетычных фэдэрацый, гэтак і ў рашэньні міжнароднай фэдэрацыі пакуль не вяртаць Расею ў свой склад з-за праблемаў з допінгам. Гэтае прынятае аднагалосна ў Вене 17 чэрвеня рашэньне аўтаматычна азначае забарону на ўдзел расейскіх лёгкаатлетаў у алімпіядзе ў Рыё-дэ-Жанэйра ў жніўні.

Гаё Зэпэльт адказаў на пытаньні Радыё Свабода.

РС: Ці задаволеныя вы рашэньнем Міжнароднай асацыяцыі лёгкаатлетычных фэдэрацый?

Зэпэльт: Я журналіст, і не мая справа даваць ацэнкі. Але калі вы спытаеце мяне, ці было рашэньне неабходным, то я адкажу: так, яно было неабходнае, таму што сабраныя доказы былі настолькі відавочнымі і і маштабнымі, што ў фэдэрацыі проста не было іншага выбару, як выступіць з такім папераджальным ясным сыгналам для ўсіх. Гэты сыгнал кажа нам ня толькі пра Расею, ён адносіцца да сыстэмы допінгу як такой. Але гэтая сыстэма ў цяперашні час адчувае сябе менавіта ў Расеі як дома. І ўсё ж рашэньне зьяўляецца пасланьнем да ўсіх у сьвеце, хто практыкуе допінг і супраць каго ў выпадку выяўленьня падобнага трэба будзе дзейнічаць гэтак жа жорстка.

РС: Вы перакананы, што становішча з допінгам у расейскім спорце сапраўды ў шмат разоў горшае, чым дзе б там ні было?

Доказы на дадзены момант даюць нам найбольш ясную карціну маштабнага выкарыстаньня допінгу менавіта ў расейскім спорце.

Зэпэльт: Параўноўваць становішча ў розных краінах можна і трэба. Але калі такое параўнаньне правесьці, то, як мне падаецца, трэба зрабіць выснову, што па Расеі існуе дастаткова матэрыялаў, што даказваюць парушэньні, якіх па іншых краінах няма. А па Расеі ёсьць вялікі факталягічны матэрыял, і яго можна ацэньваць. І гэта вельмі ясныя факты, інтэрпрэтацыя якіх адназначная. Вельмі верагодна, што і ў іншых краінах мае месца актыўнае ўжываньне допінгу ў спорце, але варта спытаць сябе на аснове вядомых цяпер фактаў і доказаў, ці сапраўды маштабы маніпуляцый ва ўжываньні допінгу, маштабы спробаў ўтойваньня гэтага выкарыстаньня пры адкрытай падтрымцы дзяржавы ў Расеі большыя, чым дзе б там ні было? Самі гэтыя праблемы ёсьць ва ўсім сьвеце — гэта можна з упэўненасьцю сьцьвярджаць. Але доказы на дадзены момант даюць нам найбольш ясную карціну маштабнага выкарыстаньня допінгу менавіта ў расейскім спорце.

РС: Ці лічыце вы ў прынцыпе магчымым вызваленьне сусьветнага спорту ад допінгу?

Зэпэльт: Гэта абсалютна наіўнае ўяўленьне — верыць у магчымасьць поўнай перамогі над допінгам у спорце, верыць у магчымасьць яго выкараненьня. Гэта абсалютна немагчыма, і гэтага ня будзе. Як ня будзе ніколі грамадзтва без рабаўнікоў. Немагчымае і грамадзтва без ДТЗ, немагчымае грамадзтва, дзе ніхто ніколі не паедзе на чырвонае сьвятло. Гэта зразумела. Чаму тады павінен зьнікнуць допінг у спорце? Ён будзе заўсёды. І гэта нармальна, так як заўсёды будуць людзі, якія падманваюць іншых. Пытаньне заключаецца ў тым, якія маштабы і магчымасьці супрацьстаяньня гэтаму злу, барацьбы зь ім і якая падтрымка грамадзтвам тых людзей, якія спрабуюць перашкаджаць пашырэньню маштабаў выкарыстаньня допінгу. Але вось Расея, як, зрэшты, і Кенія, даюць нам ясныя прыклады зьяваў, калі дзяржава і грамадзтва настройвае сябе на пастаянныя перамогі і трыюмфы, і ў гэтых дзяржавах спартовыя посьпехі цэняцца куды больш, чым асабістая адказнасьць.

РС: Ці не прасьцей тады, як прапануюць некаторыя, дазволіць усе віды допінгу?

Па той прычыне, што хтосьці сьвядома едзе на чырвонае сьвятло, вы не прапануеце наогул дэмантаваць сьвятлафор?

Зэпэльт: Поўнае трызьненьне. Калі падобнае было б зроблена, то гэта прывяло б да зьяўленьня спэцыяльнай індустрыі допінгу для спорту. Да гэтага часу ў спорце выкарыстоўваюцца прэпараты, якія ствараюцца для мэдычных мэтаў. Але пры зьняцьці забароны паўстануць спэцыяльныя распрацоўкі і індустрыяльная вытворчасьць сродкаў допінгу для спартоўцаў. Да роўнасьці магчымасьцяў спаборнікаў гэта таксама не прывядзе, а хутчэй пагоршыць няроўнасьць, таму што больш багатыя краіны змогуць вырабляць сродкі лепшыя, больш эфэктыўныя, чым у бедных краінах. Але што яшчэ больш важна, гэта прывядзе да непрадказальных рызыкаў для здароўя спартоўцаў, бо верагоднасьць даведацца, наколькі шкодныя для здароўя тыя ці іншыя прэпараты, зьменшыцца. Дзяцей і моладзь стане яшчэ цяжэй ці амаль немагчыма абараняць ад нанясеньня шкоды iх здароўю. Таму альтэрнатывы забароне допінгу няма. Я разумею людзей, якія кажуць пра крывадушнасьць у спорце. Маўляў, функцыянэры робяць выгляд, што чысты спорт існуе, але рэчаіснасьць выглядае зусім інакш. І ўсё ж па той прычыне, што хтосьці сьвядома едзе на чырвонае сьвятло, вы не прапануеце наогул дэмантаваць сьвятлафор? У гэтым сапраўды няма ніякага сэнсу.

РС: У СМІ Расеі курсуюць паведамленьні з надзеяй, што рашэньне Міжнароднага алімпійскага камітэту яшчэ можа зьмяніць сытуацыю для расейскіх лёгкаатлетаў. Што вы думаеце з гэтай нагоды?

Зэпэльт: Вы маеце на ўвазе заплянаванае пасяджэньне МАК у аўторак? Там ня будзе прымацца якое б там ні было рашэньне. Рашэньне ўжо было прынятае 17 чэрвеня. МАК толькі прыме яго да ведама і прызнае рашэньне Міжнароднай лёгкаатлетычнай фэдэрацыі. МАК ня мае права вырашаць, стартуюць ці не лёгкаатлеты на алімпіядзе. Гэтае рашэньне выключна ў кампэтэнцыі Міжнароднай лёгкаатлетычнай фэдэрацыі. І спадар Сэбасцьян Коў у пятніцу ясна пра гэта заявіў. Пад расейскімі паведамленьнямі пра тое, што прынятае Міжнароднай лёгкаатлетычнай фэдэрацыяй рашэньне яшчэ павінен зацьвердзіць МАК, няма найменшых падставаў.

Ваша меркаваньне

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG