Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Pink Floyd. Дурман падводнага рэха


Гурт «Пінк Флойд» у 1971 годзе. Кадр з фільму «Pink Floyd: Live at Pompeii».

Гурт «Пінк Флойд» у 1971 годзе. Кадр з фільму «Pink Floyd: Live at Pompeii».

Быў 1974 год. Гайнаўка на Падляшшы. Калега зь ліцэю запрасіў мяне да сябе дахаты, каб разам паслухаць музыкі. У яго быў вельмі добры шпулькавы магнітафон і самы сучасны на той час радыёпрымач з ультракароткахвалевым дыяпазонам, у якім амаль усе ліцэісты слухалі музычных перадачаў Трэцяй праграмы Польскага Радыё. Вось паслухай гэты кавалак, які я запісаў учора — сказаў мне мой калега. Кавалак называецца «Echoes». І калега ўключыў магнітафон. Гэта было ўпершыню, калі я пачуў гурт «Pink Floyd».

«Пінк Флойд» у амфітэатры ў Пампэях у кастрычніку 1971.

Я на 23 хвіліны адключыўся ад рэальнасьці. І ад гэтага моманту, як кажуць, жыцьцё для мяне перамянілася...

У той час мы не маглі і марыць, каб слухаць музыкі «Pink Floyd» або іншых заходніх рок-гуртоў з кружэлак. Адзіная магчымасьць паслухаць такое ў зручны для сябе час — перапісаць альбом заходняга выканаўцы з Трэцяй праграмы, «Trójki», на магнітафон. І ў Трэцяй праграме тады былі адмысловыя перадачы, дзе вядоўцы запускалі поўныя альбомы якраз для запісу сотнямі тысяч мэляманаў з магнітафонамі.

Дэйвід Гілмар і Рык Райт выконваюць «Echoes» у 2006 годзе ў Лёндане

«Echoes» — 23-хвілінная сюіта, запісаная гуртом «Pink Floyd» для альбому «Meddle» (1971). Сёньня, калі ў мяне ў хаце 5 кнігаў пра гісторыю «Pink Floyd», у якіх кар’ера гурту расьпісаная не па месяцах, а па тыднях, я ведаю ўсё, што ведае нават найбольш заўзяты фанат гурту пра гісторыю запісу гэтай сюіты. У 1974 годзе я ня ведаў нічога і зусім не разумеў, пра што сьпяваюць Дэйвід Гілмар з Рыкам Райтам, бо толькі пачынаў вывучаць ангельскую мову. Ну дык вось, зусім коратка для тых, хто яшчэ ня ведае.

«Рэха» — адна з найлепшых кампазыцый гурту — нарадзілася зь «нічога» :) Музыкі прыйшлі ў студыю ў пачатку 1971 году без аніякіх музычных ідэяў. Пачалі нешта імправізаваць і запісваць кавалкі бяз ладу і складу, якія назвалі «Нічога, часткі 1-24». Потым яшчэ запісалі некалькі кавалкаў пад назвай «Сын нічога»... А потым яшчэ «Вяртаньне сына нічога»... І ўрэшце Рык Райт ня так як трэба падключыў свой арган да электрычнасьці і зайграў некалькі гукаў, якія чуваць на пачатку сюіты — гэта як быццам «піканьне» гідралякатара на падводнай лодцы... А Дэйвіду Гілмару ўдалося зайграць некалькі шчымліва-сумных нотаў... І з гэтага пачалося... Дэйвід Гілмар, Рык Райт, Роджэр Уотэрз і Нік Мэйсан расьцягнулі гэты «падводны сум» на 23 хвіліны, шчодра скарыстоўваючы тыя «нічагосьці», якія запісвалі цягам папярэдніх шасьці месяцаў.

У 1971 годзе францускі рэжысэр Адрыен Мабэн намовіў гурт запісаць на кінастужку канцэрт без гледачоў у амфітэатры ў руінах Пампэяў, гораду разбуранага вывяржэньнем Вэзувія у 79 годзе. Першая частка сюіты «Echoes» якраз і пачынае той канцэрт. Фільм Мабэна «Pink Floyd: Live at Pompeii» — паводле меркаваньня шматлікіх крытыкаў — адзін з найлепшых музычных фільмаў ўсіх часоў, і адначасова выдатны дакумэнт з гісторыі гурту. У фільм уплеценыя кадры запісу гуртом свайго векапомнага альбому «Dark Side of the Moon», які зьявіўся ў 1973 годзе.

Альбом «Dark Side of the Moon» я паслухаў крыху пазьней, ужо дарэшты адурманены салодкай атрутай «Echoes»...

гурт «Пінк Флойд» Вокладка альбому «Meddle» (1971) са сюітай «Echoes».

гурт «Пінк Флойд» Вокладка альбому «Meddle» (1971) са сюітай «Echoes».

XS
SM
MD
LG