Лінкі ўнівэрсальнага доступу

logo-print

Днямі назірала, як стары, што прагульваўся па вуліцы, раптам рынуўся да лужыны, нібы заўважыўшы там нешта каштоўнае. Параўняўшыся зь ім, я ўцяміла: тое, што так прывабіла дзядулю, была ўсяго толькі пяцідзесяцірублёвая купюра. Яна трапяталася ў азалелай вадзе, нібы ссохлы восеньскі лісток — такая ж хрумсткая, карычневая і нічога ня вартая, бо купюры гэткія выйшлі ў нас з ужытку яшчэ летась. Стары пакорліва стаяў над ёю, усьміхаючыся самому сабе.

Якое трапнае слова, раптам падумалася мне! «Купюра» — гэта ж яшчэ і выразаны з тэксту кавалак, прагал... Як жа лёгка каштоўныя купюры пераўтвараюцца ў проста паперкі, проста прагалы ў лужыне-тэксьце нашай гісторыі!

Наста Кудасава

Шаноўныя чытачы, у гэтай рубрыцы кожны з вас можа апублікаваць свой тэкст, калі запрапануе цікавую тэму і ўкладзецца ў 100 словаў. Прысылайце свае прапановы на адрас svaboda@rferl.org

Ваша меркаваньне

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG