Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Гарадзенец упрыгожыў свой дом гравюрай з выявай Горадні XVI стагодзьдзя. ФОТА


Анатоль Кулікоў на фоне сваёй хатняй сьцяны

Анатоль Кулікоў на фоне сваёй хатняй сьцяны

Гарадзенец Анатоль Кулікоў аздобіў сьцяну свайго дома глінянай лепкай, на якой знакаміты малюнак Мацея Цюнта з выявай Горадні ХVI стагодзьдзя.

Анатоль Кулікоў, пэнсіянэр і бізнэсовец, прызнае, што копія магчыма не зусім дакладная. Але кажа, што малады майстар, які рабіў гэтую лепку, вельмі стараўся і праца яго вельмі цешыць. На гербе ў цэнтры гравюры зьмясьцілі ініцыялы гаспадара дома.

«Я вельмі люблю і шаную гісторыю свайго горада і сваёй краіны і здаўна ёй цікаўлюся. І мне б вельмі хацелася, каб мае дзеці ды і ўсё іх пакаленьне найперш ведалі нашу гісторыю, пранікліся ёю, каб гэта было для іх нечым сьвятым.

Мы, калі пачалі адбудоўваць яшчэ дзедаў дом, то ўжо тады з жонкай шукалі, як бы нам нешта зрабіць арыгінальнае. Мне ў той час патрапіўся артыкул у інтэрнэце аб тым, што гарадзенскія ўлады не змаглі набыць на адным з аўкцыёнаў у Эўропе арыгінал гравюры Мацея Цюнта з выявай Горадні XVI стагодзьдзя. Цана арыгінала 1568 года складала 40 тысяч даляраў і горад ня змог гэтага зрабіць. Зрэшты, я таксама ня змог бы гэтага зрабіць сам, але гэты выпадак мяне вельмі ўзбудзіў і вось рашэньне прыйшло: у нашай хаце будзе копія гэтага ўнікальнага малюнка.

«А як да вашай ідэі паставіліся вашыя дзеці, жонка...».

«Дзеці маюць на гэта свой пункт погляду і нават казалі, што я з хаты раблю музэй, а, маўляў, у людзей па-іншаму. Хаця апошнім часам бачу, што яны часьцей паглядваюць на нашу сьцяну. А жонка падтрымала маю ідэю адразу, яна — стыліст і ёй вельмі ідэя спадабалася. Дарэчы, мая жонка расейка, але нашай гісторыяй вельмі праніклася і патрыётка Беларусі большая за многіх беларусаў».

«А вось такая сьцяна з музэйнай выявай — яна не надакучвае ў жылым памяшканьні?»

«Ведаеце, я сам не чакаў, але мы з жонкай увечары найбольш любім

Пусьціце Гісторыю ў свой дом, яна вам ніколі не надакучыць

цяпер сесьці побач і глядзець на яе. Яна нібы нечым грэе, мы знаходзім тут кожны раз нешта новае. Я многім кажу: пусьціце Гісторыю ў свой дом, яна вам ніколі не надакучыць».

«А вы сустракалі нешта падобнае ў сваіх сяброў ці знаёмых у хаце?»

«Не, не сустракаў, але і маім сябрам і суседзям ідэя спадабалася. Дарэчы, гэта каштуе не такіх ужо і вялікіх грошай, але зьмяняе ваша жыльлё да непазнаванага. Ды і, ведаеце, сам адчуваеш нібы захоўваеш гэту гісторыю для нашчадкаў. Раю ўсім падобныя рэчы ў дом, яны робяць яго іншым.

«А які ваш улюбёны пэрыяд беларускай гісторыі, у які час хацелася б патрапіць, пажыць?»

«Я люблю гартаць Статут ВКЛ, чытаць яго цікавей чым мастацкую літаратуру. Больш таго, я сам былы міліцыянт і прыходжу да высновы, што ў той час людзі мелі больш правоў, ім было лягчэй зарыентавацца. Мы цяпер, як правіла, маем толькі абавязкі, а пра правы можам пачуць толькі ў тэлебачаньні, але скарыстацца імі ў жыцьці далёка незаўсёды ўдаецца.

Канешне, хацелася б пажыць у часы росквіту Вялікага княства менавіта ў маёй роднай Горадні, хацелася б узысьці на замкавыя муры і паглядзець на той Нёман і хто па ім плыве, зайсьці ў гарадзенскія храмы, пагуляць проста па гораду... Але гэта так, мары...».

Копія гравюры спадару Анатолю на сьцяне ягонага дома абышлася ў 12 мільёнаў рублёў. А вось упершыню гравюра «Vera designatio urbis in Littavia Grodnae» (Сапраўднае апісаньне горада Горадні ў Літве) паводле гістарычных зьвестак была выканана Маціясам Цюнтам у 1568 годзе па малюнку Ганса Адэльгаўзера, які той зрабіў у ліпені 1567 года. На гравюры сцэна сустрэчы літоўскага маршалка Валовіча з маскоўскім пасольствам. На адваротным баку зьмешчана тэкставая інфармацыя пра горад.

У 1575 годзе гравюру Горадні ў некалькі спрошчаным выглядзе вырабілі Франц Хагэнберг і Георг Браўн. Яны зьмясцілі яе ў сваім «Атласе гарадоў сьвету». Ёсць і пазьнейшыя варыянты, яшчэ менш дакладныя і якасныя.

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG