Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Пан вялікі


Клёд Манэ, «Павозка. Засьнежаная дарога каля Анфлёр» (1867).

Клёд Манэ, «Павозка. Засьнежаная дарога каля Анфлёр» (1867).

Пакідаючы родны куток сярод белай бязьмежнай прасторы, выношу з хаты рассоўнае летняе крэсла, стаўлю яго на сьнег, захінаюся ў кажушок, усаджваюся, прымаючы найлепшую ўтульную позу, і працягваю жонцы фотаапарат — прашу зрабіць мне партрэт з выглядам на Поўнач, дзе поле, пойма рачулкі і туманны асьнежаны гарызонт за гарою... Гэта ад маёй, ужо пажыцьцёвай нязьменнай радасьці — бачыць менавіта гэты паўночны бок зімовага краявіду на спадчынным хутары як самы цёплы для вока...

Вярнуўшыся ў горад, разьмяшчаю партрэт у фэйсбуку. Першы камэнтар не прымусіў доўга чакаць. «Пан вялікі!» — напісала сталая сяброўка. А праз колькі гадзінаў вынікі статусу перасягнулі «чаканую» колькасьць упадабанак.

Валер Дранчук

Шаноўныя чытачы, у гэтай рубрыцы кожны з вас можа апублікаваць свой тэкст, калі запрапануе цікавую тэму і ўкладзецца ў 100 словаў. Прысылайце свае прапановы на адрас svaboda@rferl.org.

Клёд Манэ, «Павозка. Засьнежаная дарога каля Анфлёр» (1867).

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG